Η είδηση ότι η κατεύθυνση Advanced Major, δηλαδή το προχωρημένο επίπεδο εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας στο πρόγραμμα Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe, εξασφάλισε τη συνέχισή της για τα επόμενα τρία χρόνια αποτελεί αναμφίβολα μια σημαντική και ιδιαίτερα ευχάριστη εξέλιξη για την ελληνική παροικία της Αυστραλίας.
Πίσω, όμως, από τα 90.000 δολάρια που εξασφαλίστηκαν για τη διατήρηση της εν λόγω κατεύθυνσης, υπάρχει ένα μήνυμα πολύ μεγαλύτερο από την ίδια την οικονομική ενίσχυση.
Η γενναιόδωρη προσφορά των Peter και Mary Mitrakas αποδεικνύει στην πράξη ότι η ελληνική γλώσσα και ο πολιτισμός μπορούν να στηριχθούν ουσιαστικά, όταν άνθρωποι που πιστεύουν στη σημασία τους αποφασίζουν να μετατρέψουν τα λόγια σε πράξη. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο δίδαγμα της υπόθεσης.
Η ελληνική γλώσσα στην Αυστραλία δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη.
Εδώ και χρόνια συζητούμε για τη σταδιακή υποχώρηση της χρήσης της Ελληνικής από τις νεότερες γενιές, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα σχολεία, για την ανάγκη ενίσχυσης των πανεπιστημιακών προγραμμάτων και για τη γενικότερη συρρίκνωση της ελληνικής γλώσσας.
Συχνά, όμως, η συζήτηση περιορίζεται στη διαπίστωση του προβλήματος. Η περίπτωση του La Trobe μάς υπενθυμίζει ότι η αγωνία από μόνη της δεν αρκεί. Χρειάζονται πόροι, σχέδιο και, πάνω απ’ όλα, συμμετοχή.
Η προσφορά των Peter και Mary Mitrakas έχει ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή αποτελεί έμπρακτη απόδειξη ότι η παροικία μπορεί να κινητοποιηθεί και να στηρίξει θεσμούς που υπηρετούν το μέλλον της. Δεν πρόκειται απλώς για μια δωρεά 90.000 δολαρίων. Πρόκειται για μια επένδυση στην εκπαίδευση, στη γλώσσα και στις επόμενες γενιές. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση για όλους μας. Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στους θεσμούς
Για πολλά χρόνια έχουμε συνηθίσει να περιμένουμε από τις ελληνικές κοινότητες, τους συλλόγους, τις κυβερνήσεις ή τα πανεπιστήμια να διατηρήσουν ζωντανή την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό.
Η ελληνική παροικία της Αυστραλίας διαθέτει σήμερα ανθρώπους, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, οργανισμούς και οικογένειες με σημαντικές δυνατότητες.
Υπάρχουν ομογενείς που έχουν δημιουργήσει με κόπο και επιμονή επιτυχημένες επιχειρήσεις και έχουν αποκτήσει οικονομική δύναμη.
Αυτή η δύναμη θα μπορούσε να μετατραπεί σε δύναμη για την ελληνική γλώσσα.
Οι επιχειρήσεις μπορούν να χρηματοδοτούν υποτροφίες.
Οι εύποροι ομογενείς μπορούν να στηρίζουν πανεπιστημιακά προγράμματα.
Οι σύλλογοι μπορούν να διαθέτουν ένα μέρος των εσόδων τους για την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.
Οι κοινότητες μπορούν να δημιουργούν ειδικά ταμεία για τη γλώσσα. Και τα ιδρύματα της παροικίας μπορούν να αναλάβουν μακροπρόθεσμες πρωτοβουλίες που δεν θα εξαρτώνται από συγκυριακές δωρεές.
Δεν χρειάζεται όλοι να προσφέρουν μεγάλα ποσά.
Άλλος μπορεί να προσφέρει 50.000 δολάρια, άλλος 5.000, άλλος 500. Σημασία έχει να δημιουργηθεί μια κουλτούρα προσφοράς και συμμετοχής.
Το γεγονός ότι χρειάστηκε μια σημαντική ιδιωτική δωρεά για να διασφαλιστεί η λειτουργία του προγράμματος στο La Trobe για τρία ακόμη χρόνια πρέπει να μας προβληματίσει.
Είναι μια επιτυχία, αλλά δεν αποτελεί οριστική λύση.
Το ζητούμενο τώρα είναι να δημιουργηθεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, ώστε η ελληνική γλώσσα να μην βρίσκεται κάθε λίγα χρόνια αντιμέτωπη με μια νέα κρίση.
Δεν μπορούμε κάθε φορά να περιμένουμε μέχρι την τελευταία στιγμή για να κινητοποιηθούμε.
Χρειαζόμαστε μια πιο οργανωμένη προσέγγιση στη χρηματοδότηση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Ένα σταθερό δίκτυο υποστηρικτών, επιχειρήσεων, κοινοτήτων, συλλόγων και ιδιωτών που θα γνωρίζουν ότι η συμβολή τους δεν είναι απλώς μια φιλανθρωπική πράξη, αλλά μια επένδυση στο μέλλον.
Το ίδιο ισχύει και για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Θεατρικές παραστάσεις, μουσικές συναυλίες, εκθέσεις, διαλέξεις, φεστιβάλ και άλλες πολιτιστικές δράσεις δεν είναι πολυτέλεια. Είναι οι χώροι στους οποίους η νέα γενιά έρχεται σε επαφή με την ελληνική γλώσσα, την ιστορία και την πολιτιστική της κληρονομιά. Ασφαλώς, η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφερθεί αποκλειστικά στην παροικία. Η ελληνική και η αυστραλιανή Πολιτεία, όπως και οι πολιτειακές κυβερνήσεις, έχουν σημαντικό ρόλο στη στήριξη της γλωσσικής εκπαίδευσης και της πολυπολιτισμικότητας.
Όμως δεν μπορούμε να ζητούμε συνεχώς από τους άλλους να προστατεύσουν κάτι που εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε διατεθειμένοι να στηρίξουμε.
Η προσφορά των Peter και Mary Mitrakas πρέπει να λειτουργήσει ως παράδειγμα.
Όχι επειδή όλοι μπορούν να προσφέρουν 90.000 δολάρια, αλλά επειδή όλοι όσοι έχουν τη δυνατότητα μπορούν να ρωτήσουν τον εαυτό τους: Τι μπορώ να κάνω εγώ;
Οι προηγούμενες γενιές Ελλήνων στην Αυστραλία δημιούργησαν σχολεία, εκκλησίες, κοινότητες, συλλόγους και πολιτιστικούς θεσμούς σε πολύ δυσκολότερες εποχές.
Η δική μας γενιά έχει την ευθύνη να τα διατηρήσει και να τα ενισχύσει.
Η ελληνική γλώσσα δεν θα επιβιώσει στην Αυστραλία απλώς επειδή κάποτε υπήρξε μια μεγάλη ελληνική μεταναστευτική κοινότητα. Θα επιβιώσει επειδή εμείς θα αποφασίσουμε ότι αξίζει να επενδύσουμε σε αυτήν. Η κίνηση των Peter και Mary Mitrakas μάς δείχνει τον δρόμο. Τώρα είναι η σειρά όλων μας να τον ακολουθήσουμε.
The post Η προσφορά της οικογένειας Mitrakas μας δείχνει τον δρόμο appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.