Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή την ώρα, στη Μητρόπολη Αθηνών, η εξόδιος ακολουθία για τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, τον πρώην υπουργό και κορυφαίο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή σε ηλικία 93 ετών.
Η πολιτική ηγεσία, συγγενείς, φίλοι και πλήθος κόσμου έχουν συγκεντρωθεί για να αποχαιρετήσουν τον ιστορικό πολιτικό, τιμώντας τη μακρά πορεία του και την πολυετή προσφορά του στη δημόσια ζωή της χώρας.
Τον επικήδειο λόγο αναμένεται να εκφωνήσει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφερόμενος στη διαδρομή και την παρακαταθήκη που αφήνει ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης.
Μετά την ολοκλήρωση της τελετής, θα ακολουθήσει η ταφή του στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Η πολιτική του σταδιοδρομία
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μία από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες της Νέας Δημοκρατίας, με πολυετή παρουσία ως βουλευτής, υπουργός και κορυφαίο στέλεχος του κόμματος, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του δικηγόρου και βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη.
Το 1958 ξεκίνησε να ασκεί τη δικηγορία στην Αθήνα, ενώ δύο χρόνια αργότερα αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής Αθηνών. Παράλληλα, συνεργάστηκε στην έδρα του Εμπορικού Δικαίου.
Το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με την ΕΡΕ στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών. Την ίδια χρονιά ανέλαβε καθήκοντα στην Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων και στην Επιτροπή Σύνταξης Κώδικα Δεοντολογίας του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από το 1961 έως το 1963 διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής, ενώ από το 1962 έως το 1967 ήταν μόνιμο μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Σύνδεσης Ελλάδας-ΕΟΚ.
Το 1963 συμμετείχε ως γραμματέας στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ την περίοδο 1965-1967 διετέλεσε κοσμήτορας της Βουλής.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών, συνελήφθη από το καθεστώς και κρατήθηκε για τέσσερις μήνες στη φυλακή.
Μετά τη Μεταπολίτευση, στις εκλογές του 1974, εξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης σε όλη την Ελλάδα με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Την ίδια χρονιά ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Το 1975 συμμετείχε στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ εκπροσώπησε την Ελλάδα σε σημαντικές διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ άλλων στη σύνοδο του ΟΟΣΑ το 1975 και στην 4η σύνοδο της UNCTAD το 1977.
Στη Νέα Δημοκρατία κατείχε σημαντικές κομματικές θέσεις, καθώς από το 1985 διετέλεσε γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος στη Βουλή.
Από το 1989 έως το 1996 υπήρξε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), ενώ το 1993 διεκδίκησε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, την οποία τελικά κέρδισε ο Μιλτιάδης Έβερτ.
Το 1994 ανακηρύχθηκε επίσημα αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, θέση που διατήρησε έως το 1997, ενώ συμμετείχε και στα ανώτατα κομματικά όργανα.
Τον Δεκέμβριο του 1997 ανέλαβε την προεδρία του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», την οποία διατήρησε για δώδεκα χρόνια.
Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας. Το 2010 ολοκλήρωσε τη θητεία του στην προεδρία του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», υποβάλλοντας την παραίτησή του τον Αύγουστο του ίδιου έτους.
