Ο υγιής Σίριλ Ντέσερς και ο Λιβάι Γκαρσία είναι δύο ποδοσφαιριστές οι οποίοι μεταμορφώνουν την επίθεση του Παναθηναϊκού. Οχι τόσο λόγω των προσόντων τους. Διότι προικισμένοι είναι και οι Φακούντο Πελίστρι, Ανάς Ζαρουρί.
Η μεταμόρφωση οφείλεται στην έφεση που έχουν στο σκοράρισμα. Ειδικά ο Ντέσερς είναι ένας δεινός σκόρερ και το αποδεικνύουν τα στατιστικά του καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Οπως και ο Λιβάι, που έχει αποδείξει πως έχει ποιότητα στα τελειώματά του. Από την άλλη, ο Πελίστρι μπορεί να δημιουργήσει μία προσωπική φάση με την ταχύτητα και την τεχνική του, όμως συνήθως χαλάει μόνος του τη δημιουργία του… Ο Ζαρουρί πετυχαίνει γκολ ενίοτε, όχι όμως με τη συχνότητα που θα τον κατέτασσε στην κατηγορία των αξιόπιστων σκόρερ.
Ο Παναθηναϊκός του Τζέικομπ Νίστρουπ πλησιάζει εύκολα στην αντίπαλη περιοχή. Επίσης στα τέσσερα παιχνίδια των προκριματικών του Conference League μετράει παραγωγικότητα επτά τερμάτων. Δεν είναι μικρή συγκομιδή, επιβάλλεται να μεγαλώσει όταν στην επίθεση υπάρχουν παίκτες τέτοιας αξίας και κόστους. Αυτό θα επιτευχθεί αφενός με τη δουλειά του προπονητή και την ομοιογένεια που αναπτύσσουν σταδιακά οι παίκτες, όσο μαθαίνουν ο ένας τον άλλο.
Αφετέρου, με το ένστικτο που διαθέτει ο κάθε Πράσινος. Ενα ένστικτο που διαθέτει πιο έντονο απ’ όλους ο Σίριλ Ντέσερς και για αυτό η επιστροφή του στη δράση ήταν τόσο αναμενόμενη από το προπονητικό επιτελείο.
Ασφαλώς, η επίθεση δεν αρκεί. Ο Παναθηναϊκός χρήζει άμεσης βελτίωσης στην ανασταλτική λειτουργία. Η διαπίστωση δεν αφορά την άμυνα ως γραμμή, αλλά την αμυντική συμπεριφορά της ενδεκάδας συνολικά. Από το σωστό πρέσινγκ των επιθετικών, τις αντιδράσεις των χαφ, τις προωθήσεις των πλάγιων μπακ.
Στα προηγούμενα παιχνίδια ο Παναθηναϊκός δεν είχε συνοχή, επιστροφές και καλύψεις. Δεν ήταν τα ατομικά λάθη που προβλημάτισαν. Αυτό είναι ένα στοιχείο που θα το επισημάνει ο προπονητής, όμως πρωτίστως αφορά τους ποδοσφαιριστές. Να είναι συγκεντρωμένοι και να μην αμελήσουν ούτε ένα λεπτό τα καθήκοντά τους.