Ο στίβος έχει ένα μόνιμο παράπονο. Οτι δεν προβάλλεται αρκετά, δεν χρηματοδοτείται όσο πρέπει, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το ποδόσφαιρο στην καθημερινότητα του φιλάθλου. Ολα σωστά. Μόνο που όταν εμφανίζεται η σπάνια ευκαιρία να συστηθεί ξανά στο μεγάλο κοινό, οφείλει τουλάχιστον να μην αυτοϋπονομεύεται.
Στο Μπέρμιγχαμ συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα διαθέτει Ντουπλάντις, Τεντόγλου, Ινγκεμπρίγκτσεν, Χότζκινσον, Μπολ και αρκετούς ακόμη από τους κορυφαίους αθλητές του κόσμου. Κι όμως, οι κερκίδες του Alexander Stadium στην πρεμιέρα ήταν… σκορποχώρι. Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν περισσότερους από 13.000 θεατές σε μία εγκατάσταση 23.000 θέσεων. Οι άδειες κερκίδες ήταν αδύνατο να κρυφτούν από την τηλεοπτική εικόνα.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάθε εισιτήριο κοστίζει μια περιουσία. Υπήρχαν και οικονομικές κατηγορίες, ενώ οι διοργανωτές επιμένουν ότι πάνω από τα μισά εισιτήρια διατέθηκαν σε τιμές έως 30 λίρες. Υπήρχαν όμως παράλληλα θέσεις που έφταναν τις 110 και, για ορισμένες κορυφαίες μέρες, ακόμη και τις 150 λίρες. Προσθέστε μετακίνηση, πάρκινγκ και εστίαση – με ένα απλό σάντουιτς να τιμολογείται 18,50 λίρες – και μια οικογενειακή επίσκεψη στον στίβο αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με οικονομική απόφαση παρά με αυθόρμητη έξοδο.
Ο στίβος όμως δεν μπορεί να τιμολογείται σαν προϊόν που διαθέτει ουρά αναμονής εκατομμυρίων ανθρώπων. Πρέπει πρώτα να δημιουργήσει κοινό και μετά να επιχειρήσει να το «μονιμοποιήσει» εμπορικά. Ενα απούλητο εισιτήριο σημαίνει χαμένη ατμόσφαιρα, φτωχότερη τηλεοπτική εικόνα, λιγότερη ενέργεια για τους αθλητές και, κυρίως, ένα παιδί που δεν βρέθηκε ποτέ στο στάδιο για να δει από κοντά τον Ντουπλάντις και να θελήσει αύριο να πιάσει ένα κοντάρι.
Υπήρξαν ήδη φωνές που πρότειναν οι αδιάθετες θέσεις να δίνονται δωρεάν σε νεαρούς αθλητές και συλλόγους. Η ιδέα είναι σχεδόν αυτονόητη.
Γιατί ο στίβος έχει ένα πλεονέκτημα που συχνά λησμονεί: όταν γεμίσει το στάδιο, το προϊόν πουλάει μόνο του. Η ταχύτητα, τα άλματα, οι ρίψεις, η άμεση κατανόηση της νίκης και της ήττας δεν χρειάζονται εγχειρίδιο χρήσης.
Κι αν για να γεμίσεις το στάδιο πρέπει να κερδίσεις λιγότερα σήμερα, ίσως αυτό να είναι το τίμημα για να έχεις περισσότερους πελάτες αύριο. Δεν είναι δα και καταστροφή. Διαφορετικά, μέσα σε ένα μιντιακό περιβάλλον που ιντριγκάρεται από ενδείξεις σκανδάλων ντόπινγκ (ή άλλων) ο στίβος και γενικά ο κλασικός αθλητισμός κινδυνεύουν να πέσουν στην αφάνεια.