Ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία του Στέλιου Ράμφου, που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Χαλανδρίου. Πλήθος κόσμου, απλοί πολίτες, συγγενείς και πολιτικοί, είπαν το ύστατο χαίρε στον μεγάλο Έλληνα συγγραφέα και στοχαστή που πέθανε την Δευτέρα 10 Αυγούστου σε ηλικία 87 ετών. H κηδεία του, με κοινή απόφαση των υπ. Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών τελέστηκε δημοσία δαπάνη.
Από πολύ νωρίς δεκάδες ήταν όλοι όσοι πήγαν στην εκκλησία για να πουν το τελευταίο αντίο στο μεγάλο στοχαστή που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω του σημαντικό συγγραφικό έργο.
Εξόδιος Ακολουθία του συγγραφέα Στέλιου Ράμφου στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Χαλανδρίου. Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026 (ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ / EUROKINISSI)
Ανάμεσα στα στεφάνια που έχουν κατατεθεί στη μνήμη του Στέλιου Ράμφου ξεχωρίζουν εκείνα του Προέδρου της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, και του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη και των Υπουργών Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη και Εργασίας, Νίκη Κεραμέως.
(ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ / EUROKINISSI)
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του εφημέριου του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονα στις τελευταίες στιγμές του γνωστού διανοούμενου και συγγραφέα: «Κάποια στιγμή, όπως μπορούν να βεβαιώσουν αυτόπτες μάρτυρες, καθώς το πετραχήλι ήταν πάνω στο κεφάλι του και διαβαζόταν η ευχή, ο Στέλιος Ράμφος σήκωσε το εξαντλημένο χέρι του και το κατέβασε πιο χαμηλά, σχεδόν μέχρι τα μάτια, καλύπτοντας έτσι περισσότερο το πρόσωπό του», ανέφερε. Ο εφημέριος πρόσθεσε πως η κίνηση αυτή έγινε αντιληπτή ως «μήνυμα μιας επιθυμίας να καλυφθεί περισσότερο από τη χάρη του Θεού».
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο ιερέας, «αυτή ήταν μία από τις τελευταίες κινήσεις ενός ανθρώπου που κάλυψε ερωτήματά μας, προβληματισμούς, αγωνίες. Αισθάνθηκε την ανάγκη, λίγο πριν φύγει, να καλυφθεί από τη χάρη του Θεού όσο γίνεται πιο πολύ».
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ / EUROKINISSI)
Ποιος ήταν ο Στέλιος Ράμφος
Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα. Το 1965, πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκίνησε σπουδές Φιλοσοφίας στο Παρίσι, στο Université de Vincennes à Saint-Denis (σημερινό Université Paris 8). Μεταξύ 1969 και 1974 υπήρξε καθηγητής Φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου συνέχισε το συγγραφικό έργο του. Είχε σημαντική παρουσία στη δημόσια ζωή με πολλές συνεντεύξεις στον Τύπο και την τηλεόραση, με δημόσιες ομιλίες αλλά και άρθρα σε περιοδικά. Δίδαξε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και αργότερα στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.
Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση.
Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).