Χρυσομηλιά: 500 κάτοικοι σε υψόμετρο 900 μέτρων – Η μάχη για δρόμους και υποδομές

Την στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με έντονο δημογραφικό πρόβλημα, με την υπογεννητικότητα και τη γήρανση του πληθυσμού να αποτελούν μεγάλες προκλήσεις, η Χρυσομηλιά αποτελεί μια ιδιαίτερα θετική εξαίρεση.

Το ορεινό χωριό, που βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων, διατηρεί έναν αξιοσημείωτο αριθμό μόνιμων κατοίκων, καθώς σήμερα φιλοξενεί περίπου 500 ανθρώπους. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία που αφορούν στις οικογένειες και τα παιδιά. Περίπου το 70% των οικογενειών είναι τρίτεκνες ή πολύτεκνες, ενώ το τοπικό τετραθέσιο Δημοτικό Σχολείο αριθμεί περίπου 40 μαθητές. Παράλληλα, μόνο μέσα στο 2024 καταγράφηκαν έξι νέες γεννήσεις, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική που παρουσιάζει η τοπική κοινωνία.

O Νίκος Στεφόπουλος, πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας της Χρυσομηλιάς στα Μετέωρα μίλησε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA».

«Ίσως είναι από τα μοναδικά χωριά στην Ελλάδα που παραμένει ζωντανό. Παραμένει, παραμένουν οικογένειες στο χωριό, ζουν εκεί και σχεδόν περίπου το εβδομήντα τοις εκατό είναι πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες. Δυστυχώς, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική περιφέρεια είναι το δημογραφικό. Στα χωριά μας το βλέπουμε καθημερινά. Αν φύγουν οι νέες οικογένειες, αν δεν υπάρχουν παιδιά, δεν υπάρχουν σχολεία, αδειάζουν και οι νέοι αναγκάζονται να φύγουν στις πόλεις, τότε σιγά σιγά αδειάζει και ολόκληρο το χωριό. Είμαστε περίπου 500 μόνιμοι κάτοικοι, εκ των οποίων το 70% περίπου είναι πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες. Υπάρχει δημοτικό σχολείο, υπάρχει τετραθέσιο σχολείο με συνολικά σαράντα παιδιά», είπε αρχικά.

Ωστόσο, πίσω από τη θετική αυτή εικόνα υπάρχουν και σημαντικές προκλήσεις. Όπως επισημαίνει ο κ. Στεφόπουλος, η καθημερινότητα σε ένα ορεινό χωριό, σε μεγάλη απόσταση από τα αστικά κέντρα των Τρικάλων και της Καλαμπάκας, απαιτεί διαρκή στήριξη και παρεμβάσεις στις βασικές υποδομές.

Όπως τόνισε, «Σίγουρα υπάρχουν προβλήματα διότι το χωριό μας είναι ένα ορεινό χωριό. Είναι περίπου στα 900 μέτρα 50 χιλιόμετρα απόσταση από Τρίκαλα και τριάντα από Καλαμπάκα. Υπάρχουν προβλήματα που βεβαίως δεν μπορούμε και να κρύψουμε. Υπάρχουν ανάγκες στις υποδομές, στους δρόμους, στις αθλητικές εγκαταστάσεις, στην καθημερινότητα των κατοίκων και γενικότερα στα ζητήματα θα έλεγα για έναν κάτοικο της πόλης που μπορεί να φαίνεται μακριά, αλλά είναι για ένα ορεινό είναι καθοριστικό. Αλλά έχουμε να πούμε και έχουν γίνει κάποιες επεμβάσεις και από τον Δήμο Μετεώρων και από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και γενικότερα από την πολιτεία. Αν έχετε δει, θα, θα γίνει ένα νέο, ένα νέο γήπεδο στο χωριό μας. Εντάχθηκε στον προϋπολογισμό του 2024. Μιλάμε για ένα στάδιο που θα, θα μπορεί να φιλοξενεί και ομάδες για να έρθουν να κάνουν και την προετοιμασία τους πριν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα. Υπάρχει και – το σημαντικότερο για εμάς – ένα ιατρείο το οποίο ανακαινίστηκε πλήρως κτιριακά. Αναμένουμε και επιχειρησιακά. Είναι από την 5η ΥΠΕ Θεσσαλίας».

Στο πλαίσιο αυτό, βρίσκονται σε εξέλιξη σημαντικές παρεμβάσεις από τον Δήμο Μετεώρων και την Περιφέρεια Θεσσαλίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η πλήρης κτιριακή ανακαίνιση του τοπικού ιατρείου, η οποία βρίσκεται στο τελικό στάδιο, ενώ παράλληλα έχει ενταχθεί στον προϋπολογισμό η κατασκευή ενός νέου, σύγχρονου σταδίου.

Για ένα σημαντικό ζήτημα που πρέπει να λυθεί στην περιοχή ο κ. Στεφόπουλος ανέφερε: «Ένα κύριο ζήτημα που είναι για εμάς και για γενικότερα για τον ορεινό όγκο είναι, είναι οι κτηνοτρόφοι. Γιατί στο δικό μας το χωριό, κυρίως οι κάτοικοι, οι περισσότεροι κάτοικοι είναι κτηνοτρόφοι. Και τι θέλω να πω γι’ αυτό. Αν δεν μπορούμε να κρατήσουμε τους κτηνοτρόφους, γιατί σε εμάς, στην περιοχή μας υπάρχουν δώδεκα νέοι κτηνοτρόφοι. Αυτό σημαίνει και δώδεκα νέες σταβλικές εγκαταστάσεις, που ζουν μόνιμα στο χωριό. Δεν είναι μετακινούμενοι κτηνοτρόφοι. Και τι ζητάμε; Βέβαια, έχουμε κάνει με τον κύριο Αβραμόπουλο, τον δήμαρχο Μετεώρων, εισηγήσεις προς το κράτος για να ενταχθούμε σε ένα πρόγραμμα αγροτικής οδοποιίας. Δηλαδή να πάνε με ασφάλεια οι κτηνοτρόφοι στις δουλειές τους».

Η περίπτωση της Χρυσομηλιάς δείχνει πως, ακόμη και σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική περιφέρεια δοκιμάζεται δημογραφικά, υπάρχουν τοπικές κοινωνίες που όχι μόνο αντέχουν, αλλά καταφέρνουν να διατηρούν ζωντανό τον πληθυσμό τους και να δημιουργούν προϋποθέσεις για το μέλλον.

Το μεγάλο στοίχημα πλέον είναι η ενίσχυση των υποδομών και των υπηρεσιών, ώστε οι νέες οικογένειες να μπορούν να συνεχίσουν να ζουν και να μεγαλώνουν τα παιδιά τους στον τόπο τους.