Αρχιτέκτονας, ηγέτης και άνθρωπος της κοινότητας – 25 χρόνια αφοσίωσης στην PRONIA που ετοίμασε το ακόλουθο κείμενο για να τιμήσει την προσφορά του

Μια ζωή αφιερωμένη στην οικογένεια, την ελληνική κληρονομιά και την ελληνοαυστραλιανή παροικία έζησε ο Νίκος Κατρής, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη που αποτυπώνεται στους θεσμούς, στους ανθρώπους και στις επόμενες γενιές.

Ο Νίκος Κατρής θα μείνει στη μνήμη της ελληνικής παροικίας ως ένας άνθρωπος που «έχτισε» με κάθε έννοια της λέξης. Αρχιτέκτονας στο επάγγελμα, ηγέτης μέσα από το παράδειγμά του και ακούραστος υπηρέτης της κοινότητας, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην ενίσχυση των ελληνικών θεσμών και στη στήριξη των ανθρώπων.

Με σεμνότητα, επιμονή και βαθιά αίσθηση ευθύνης, ο Νίκος Κατρής πίστευε ότι μια κοινότητα δεν δημιουργείται μόνο με λόγια, αλλά κυρίως με πράξεις, φροντίδα και έμπρακτη προσφορά.

«Στην Pronia είχα την ευκαιρία και την τιμή να προσφέρω στη δική μου κοινότητα και είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος, αλλά και ταπεινός, που είχα αυτή τη δυνατότητα» είχε πει.

Από την Αλεξάνδρεια στη Μελβούρνη

Ο Νίκος Κατρής γεννήθηκε το 1941 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και το 1954 εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στη Μελβούρνη, ακολουθώντας την πορεία χιλιάδων Ελλήνων μεταναστών που έφτασαν στην Αυστραλία κατά τη μεταπολεμική περίοδο.

Η οικογένεια Κατρή αντιμετώπισε, όπως πολλές οικογένειες μεταναστών εκείνης της εποχής, σημαντικές δυσκολίες. Ο πατέρας του, ο οποίος στην Αλεξάνδρεια είχε διατελέσει προϊστάμενος λογιστηρίου και οικονομικός σύμβουλος, στην Αυστραλία εργάστηκε σε εργοστάσιο. Και η μητέρα του εργάστηκε σε εργοστάσια, συμβάλλοντας στην οικονομική στήριξη της οικογένειας.

Οι εμπειρίες αυτές διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του Νίκου και του δίδαξαν από νωρίς την αξία της θυσίας, της επιμονής, της μόρφωσης και της ευκαιρίας.

Ως νεαρός μετανάστης στη Μελβούρνη, γνώρισε από κοντά τον ρατσισμό, την απομόνωση και την ανασφάλεια που αντιμετώπιζαν πολλές ελληνικές οικογένειες, ιδιαίτερα όταν προσπαθούσαν να προσαρμοστούν σε μια νέα χώρα χωρίς να γνωρίζουν καλά την αγγλική γλώσσα και χωρίς τα σημερινά δίκτυα υποστήριξης.

Οι εμπειρίες αυτές δεν τον απομάκρυναν από την κοινωνία. Αντίθετα, ενίσχυσαν την ευαισθησία του απέναντι στους μετανάστες, τους ηλικιωμένους, τις οικογένειες και τη νεότερη γενιά των Ελλήνων της Αυστραλίας.

Αρχιτέκτονας και δημιουργός

Ο Νίκος Κατρής σπούδασε Αρχιτεκτονική και Εσωτερική Διακόσμηση στο RMIT University και ακολούθησε μια επιτυχημένη επαγγελματική πορεία ως αρχιτέκτονας, σχεδιαστής εσωτερικών χώρων και πανεπιστημιακός διδάσκων στους τομείς της Αρχιτεκτονικής και του Design.

Για εκείνον, όμως, η επαγγελματική του ιδιότητα ήταν ταυτόχρονα και ένα μέσο προσφοράς.

Για δεκαετίες διέθεσε τις γνώσεις και την εμπειρία του σε εκκλησίες, σχολεία, αθλητικούς συλλόγους, κοινοτικά κέντρα και πολιτιστικούς οργανισμούς.

Μεταξύ των οργανισμών με τους οποίους συνδέθηκε ήταν το St John’s College στο Preston, η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο South Yarra, τα γραφεία της Αρχιεπισκοπής στο South Melbourne, το St Anargyri Secondary College στο Oakleigh, το Heidelberg United Football Club, ο Σύλλογος Θεσσαλονικέων «Ο Λευκός Πύργος» και το EEAMA Function Centre.

Για τον Νίκο, οι χώροι αυτοί δεν ήταν απλώς κτίρια. Ήταν σημεία συνάντησης, χώροι πολιτισμού και «σπίτια» της ελληνικής κοινότητας.

Από τους Προσκόπους στην κοινωνική προσφορά

Η σχέση του Νίκου Κατρή με την προσφορά ξεκίνησε από τα νεανικά του χρόνια.

Από το 1956 έως το 1969 συμμετείχε στους Προσκόπους της Ελλάδας στη Μελβούρνη. Ο ίδιος είχε αναγνωρίσει ότι η εμπειρία αυτή τον βοήθησε να αναπτύξει δεξιότητες επιβίωσης και ηγεσίας, αλλά και να δημιουργήσει φιλίες που διατηρήθηκαν για μια ζωή.

Η ενεργή συμμετοχή του στα κοινά συνεχίστηκε μέσα από οργανισμούς και φορείς όπως το Olympic Club, η Hellenic Alliance, η AHEPA, το Australian Institute of Macedonian Studies και η Society of Hellenic Studies and Research.

Σε κάθε του δραστηριότητα, ο Νίκος Κατρής διακρινόταν για τη συνέπεια, τη σταθερότητα και την πεποίθηση ότι η προσφορά στην κοινότητα αποτελεί ταυτόχρονα προνόμιο και καθήκον.

25 χρόνια στην PRONIA

Ιδιαίτερη θέση στη ζωή και την προσφορά του Νίκου Κατρή κατέχει η PRONIA, πρώην Australian Greek Welfare Society.

Ο Νίκος εντάχθηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο το 1995, αρχικά προσφέροντας την αρχιτεκτονική του εμπειρία για το νέο κτίριο του οργανισμού στο Brunswick.

Το 1998 ανέλαβε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και το 2000 έγινε Πρόεδρος της PRONIA, θέση στην οποία υπηρέτησε για 12 συνεχόμενα χρόνια.

Στη συνέχεια παρέμεινε Αντιπρόεδρος έως το 2019. Τον Ιανουάριο του 2020 επέστρεψε στην προεδρία και παρέμεινε στη θέση μέχρι την αποχώρησή του από το Διοικητικό Συμβούλιο, στις 26 Νοεμβρίου 2020.

Συνολικά, ήταν 25 χρόνια αφοσίωσης στην PRONIA.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του, ο οργανισμός γνώρισε σημαντική ανάπτυξη και ανταποκρίθηκε στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της ελληνόφωνης και ελληνοαυστραλιανής κοινότητας.

Όταν ο Νίκος ανέλαβε την προεδρία, η PRONIA είχε περίπου 25 εργαζομένους και βρισκόταν στη διαδικασία μετακίνησης από το Richmond στις εγκαταστάσεις της στο Brunswick.

Όταν ολοκληρώθηκε η θητεία του, ο οργανισμός είχε πλέον περίπου 180 εργαζομένους, μεταξύ των οποίων 120 εθελοντές.

Για τον Νίκο, η PRONIA ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας οργανισμός κοινωνικής πρόνοιας. Ήταν ένας χώρος φροντίδας, αξιοπρέπειας και κατανόησης.

Ένας χώρος όπου οι μετανάστες πρώτης γενιάς, οι νεοαφιχθείσες οικογένειες, οι ηλικιωμένοι και οι νεότεροι Ελληνοαυστραλοί μπορούσαν να βρουν στήριξη με σεβασμό στη γλώσσα, την ιστορία και την πολιτιστική τους ταυτότητα.

Πίστευε στη νέα γενιά

Μία από τις σημαντικότερες πτυχές της παρακαταθήκης του Νίκου Κατρή ήταν η πίστη του στη νέα γενιά.

Πίστευε ότι η ελληνική κοινότητα δεν μπορούσε να περιοριστεί μόνο στη διατήρηση του παρελθόντος. Έπρεπε παράλληλα να προετοιμάζεται για το μέλλον.

Έβλεπε στους Ελληνοαυστραλούς δεύτερης και τρίτης γενιάς τη μόρφωση, την αυτοπεποίθηση και τις διοικητικές ικανότητες που θα τους επέτρεπαν να συνεχίσουν την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά μέσα στη σύγχρονη, πολυπολιτισμική Αυστραλία.

Για τον Νίκο Κατρή, η εμπιστοσύνη στους νέους δεν ήταν απομάκρυνση από την παράδοση. Ήταν ένας τρόπος να τιμηθούν οι θυσίες των προηγούμενων γενεών.

Ενθάρρυνε τους οργανισμούς να δημιουργούν χώρο για νέους ανθρώπους, να ανανεώνουν τις δομές τους και να παραμένουν ανοιχτοί και συνδεδεμένοι με τις ανάγκες κάθε νέας γενιάς.

Οι διακρίσεις

Η προσφορά του αναγνωρίστηκε με σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το Commemoration Federation Medal, που του απονεμήθηκε κατά τους εορτασμούς για την εκατονταετηρίδα της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας, καθώς και το HACCI Community Award το 2010 για την προσφορά του στην ελληνική κοινότητα.

Ο ίδιος, ωστόσο, παρέμεινε πάντα σεμνός απέναντι στις διακρίσεις.

«Στην Pronia είχα την ευκαιρία και την τιμή να προσφέρω στη δική μου κοινότητα και είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος, αλλά και ταπεινός, που είχα αυτή τη δυνατότητα», είχε δηλώσει.

Η οικογένεια

Σημαντικό ρόλο στη ζωή του Νίκου Κατρή είχε η οικογένειά του.

Το 1966 παντρεύτηκε την Παρασκευή «Βούλα» Πίρζα και απέκτησαν δύο παιδιά, την Ευαγγελία και τον Γιώργο.

Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του προς την PRONIA, ο Νίκος αναφέρθηκε στην «ανεκτίμητη υποστήριξη, βοήθεια, καθοδήγηση και δύναμη» που του προσέφερε η Βούλα καθ’ όλη τη διάρκεια των 25 χρόνων της παρουσίας του στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Ήταν μια αναγνώριση της σημαντικής συμβολής της οικογένειας πίσω από κάθε μακροχρόνια κοινωνική προσφορά.

Η παρακαταθήκη του Νίκου Κατρή

Ο Νίκος Κατρής αφήνει πίσω του μια παρακαταθήκη που είναι ορατή αλλά και βαθιά ανθρώπινη.

Αποτυπώνεται στα κτίρια και στους κοινοτικούς χώρους στους οποίους συνέβαλε, στους θεσμούς και στις δομές κοινωνικής πρόνοιας που ενίσχυσε, αλλά και στους ανθρώπους που γνώρισε και στήριξε.

Αποτυπώνεται επίσης στους νεότερους ανθρώπους που ενθάρρυνε να αναλάβουν ευθύνες και να συνεχίσουν την προσπάθεια για μια δυνατή και δημιουργική ελληνοαυστραλιανή κοινότητα.

Η ζωή του ξεκίνησε μέσα από τη μετανάστευση, την προσαρμογή και τις θυσίες μιας οικογένειας. Εξελίχθηκε όμως σε μια ολόκληρη ζωή προσφοράς.

Ο Νίκος Κατρής βοήθησε να χτιστούν οι χώροι της ελληνικής παροικίας, να ενισχυθούν οι δομές κοινωνικής πρόνοιας και να ανοίξει ο δρόμος για την επόμενη γενιά.

Δεν υπηρέτησε για την αναγνώριση. Υπηρέτησε επειδή πίστευε στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου και στην ευθύνη απέναντι στην κοινότητα.

Το Διοικητικό Συμβούλιο, ο Διευθύνων Σύμβουλος και το προσωπικό της PRONIA αποχαιρετούν τον Νίκο Κατρή, έναν άνθρωπο που δημιούργησε με γνώση, ηγήθηκε με σεμνότητα και προσέφερε με διαρκή αγάπη για την οικογένεια, την ελληνική του κληρονομιά και την κοινότητα.

Η παρακαταθήκη του θα συνεχίσει να ζει μέσα από τους θεσμούς που ενίσχυσε, τους ανθρώπους που ενθάρρυνε και τις γενιές που συνεχίζουν σήμερα το έργο στο οποίο εκείνος αφιέρωσε με πίστη και αφοσίωση τη ζωή του.

The post Αρχιτέκτονας, ηγέτης και άνθρωπος της κοινότητας – 25 χρόνια αφοσίωσης στην PRONIA που ετοίμασε το ακόλουθο κείμενο για να τιμήσει την προσφορά του appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.