Γιώργος Κυρίτσης: «Το ποδόσφαιρο του σουβλακιού και της μπύρας πρέπει να τελειώσει»

Δημήτρης Δεληγιάννης

Ο Γιώργος Κυρίτσης ανήκει στη γενιά που έζησε το ελληνικό ποδόσφαιρο της Μελβούρνης από τα θεμέλιά του. Ήρθε στην Αυστραλία το 1957 και στη δεκαετία του ’70 βρέθηκε στα κοινά της Ελλάς, δίπλα στον Ζήση Δαρδάλη, τον άνθρωπο που, όπως λέει, υπήρξε για εκείνον δεύτερος πατέρας. Σήμερα, μιλά με την ίδια ευθύτητα που τον χαρακτήριζε πάντα.

Η συζήτηση ξεκινά από το θέμα που απασχολεί έντονα τον κύριο Κυρίτση: τις εντάσεις στα ελληνικά ντέρμπι.

«Υπήρχαν εντάσεις παλιότερα, αλλά όχι όσο τραγικές θέλουν να τις παρουσιάσουν κάποιοι. Δεν γίνεται να παίζουν δύο ελληνικές ομάδες και οι φίλαθλοι να είναι χωρισμένοι σε στρατόπεδα. Μια οικογένεια είμαστε. Βάλε μας μαζί και, αν γίνει κάτι, τιμώρησέ τους βαριά. Δεν θα το ξανακάνουν».

Και συνεχίζει με μια σύγκριση που θεωρεί άδικη:

«Στο footy κάθονται όλοι μαζί. Και εκεί γίνονται φασαρίες, αλλά δεν το μεγαλοποιούν όπως κάνουν με το ποδόσφαιρο. Είναι και αυτό μέρος του ρατσισμού που υπάρχει προς το σπορ».

Ο κ. Κυρίτσης δεν κρύβει την απογοήτευσή του για την κατάσταση των γηπέδων.

«Μια γυναίκα δεν μπορεί να πάει σήμερα στο γήπεδο. Αν χρειαστεί να πάει στο μπάνιο, πού θα πάει; Στις βρώμικες και απαρχαιωμένες τουαλέτες που βρίσκεις στα περισσότερα γήπεδα; Είναι δυνατόν το 2026, στην Αυστραλία, να μην υπάρχουν κατάλληλες εγκαταστάσεις;».

Και θέτει το ζήτημα στη σωστή του βάση:

«Όμορφο ήταν κάποτε το ποδόσφαιρο στα πάρκα, με τα BBQ και τις μπύρες. Αλλά πρέπει να αφήσουμε πίσω μας αυτό το ποδόσφαιρο του… σουβλακιού και της μπύρας και να εξελιχθούμε».

Η κουβέντα οδηγείται φυσικά στη διοίκηση του ποδοσφαίρου.

«Δεν ξέρω ποιος είναι τώρα στις ομοσπονδίες και δεν με ενδιαφέρει. Αλλά κάτι πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να κοιτάξουν το μέλλον και να συμπεριφερθούν στο ποδόσφαιρο όπως του αξίζει».

Για εκείνον, η λύση είναι ξεκάθαρη:

«Πρέπει να φτιαχτούν γήπεδα. Από εκεί θα ξεκινούσα. Η Ομοσπονδία δεν πρέπει να δίνει άδεια συμμετοχής σε ομάδες δίχως γήπεδα. Είναι γήπεδα αυτά; Πάρκα για να πηγαίνεις βόλτα τον σκύλο σου είναι».

Ο Γ. Κυρίτσης με τον Δ. Δεληγιάννη

Επιπλέον προτείνει ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο για το μέλλον του αθλήματος.

«Να διαλύσουν το παραμύθι της A-League. Να φτιάξουν δύο ή τρεις κατηγορίες σε κάθε Πολιτεία και στο τέλος της σεζόν οι πρώτες ομάδες να συμμετέχουν σε ένα τουρνουά σαν Μουντιάλ ή Champions League. Από εκεί να βγαίνει ο πρωταθλητής Αυστραλίας».

Και επιμένει στην ανάδειξη των νέων:

«Αν η Ομοσπονδία ανάγκαζε τις ομάδες να έχουν έναν συγκεκριμένο αριθμό νέων παιδιών στην ενδεκάδα, θα ανέβαινε το επίπεδο των ντόπιων αθλητών. Θα βελτιωνόταν συνολικά το αυστραλιανό ποδόσφαιρο, αλλά και οι εθνικές ομάδες».

Ο κ. Κυρίτσης βλέπει το οικονομικό αδιέξοδο των NPL συλλόγων ως βασικό εμπόδιο.

«Το A-League παίρνει τους καλύτερους ποδοσφαιριστές και οι ομάδες δεν βγάζουν σχεδόν τίποτα. Πώς θα εξελιχθούν; Εισιτήρια δεν πουλάνε, ούτε ποδοσφαιριστές. Έχουν μείνει να εξαρτιούνται από χορηγούς και πλούσιους επιχειρηματίες που θέλουν να κάνουν το κομμάτι τους. Έτσι δουλειά δεν γίνεται».

Ο ίδιος, πάντως, συνεχίζει να στηρίζει:

«Πάντα θέλω να βοηθάω το ποδόσφαιρο και τις ελληνικές ομάδες. Μεγάλωσα μέσα στο ποδόσφαιρο και το αγαπώ. Δεν είμαι πια όσο δραστήριος ήμουν κάποτε. Παρ’ όλα αυτά, τελευταία έδωσα μια χορηγία για το επόμενο Hellenic Cup. Έξι χιλιάρικα. Ήθελα να βοηθήσω. Ειδικά μια διοργάνωση που περιστρέφεται γύρω από νεαρούς ποδοσφαιριστές».

Κλείνοντας, επιστρέφει στην Ιστορία.

«Δύο είναι τα παραδοσιακά κλαμπ για εμένα: η Ελλάς και ο Αλέξανδρος. Με σεβασμό το λέω. Η δυναμική που είχαν πάντα αυτά τα δύο σωματεία ήταν αξεπέραστη. Όλα τα υπόλοιπα είναι μετεξελίξεις αυτών των δύο. Ακόμα και το Oakleigh δημιουργήθηκε από πρώην μέλη της Ελλάς που είχαν τις διαφωνίες τους και έφυγαν».

Για εκείνον, η ιστορία δεν αλλάζει. Και η ευθύνη για το μέλλον παραμένει στα χέρια όσων συνεχίζουν σήμερα.

Ένας άνθρωπος που μιλά όπως ζει και τη ζωή. Με ειλικρίνεια και ενθουσιασμό.

Ο Γιώργος Κυρίτσης παραμένει ένας από τους τελευταίους αυθεντικούς εκφραστές μιας εποχής που σημάδεψε το ελληνικό ποδόσφαιρο της Βικτώριας. Μιλάει χωρίς ωραιοποιήσεις, με αγάπη για το άθλημα και με αγωνία για το μέλλον του.

Και όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν κι αυτόν, το μέλλον του παροικιακού ποδοσφαίρου παραμένει ασφαλές.

The post Γιώργος Κυρίτσης: «Το ποδόσφαιρο του σουβλακιού και της μπύρας πρέπει να τελειώσει» appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.