Σημαντική ήταν η συμπλήρωση των 90 χρόνων ζωής της αγαπητής φίλης και μέλους της οικογένειας του «Νέου Κόσμου», Ματίνας Παναγιωτοπούλου.
Συγγενείς και φίλοι συγκεντρώθηκαν το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου σε εστιατόριο της πόλης μας και της ευχήθηκαν με πολλή αγάπη και εκτίμηση για την πολύχρονη φιλία τους «Χρόνια Πολλά», με υγεία και χαρά.
Καλωσορίζοντάς τους, η εορτάζουσα εξέφρασε τις ευχαριστίες της για την ανταπόκρισή τους στην πρόσκλησή της, αλλά και για την ευκαιρία που της δόθηκε να ανατρέξει στο πολυγραφότατο βιβλίο της ζωής της και να σταθεί σε σημαντικούς σταθμούς που τη σημάδεψαν.
«Σήμερα, γυρίζοντας το ρολόι πίσω, αισθάνομαι ικανοποίηση γι’ αυτά που έζησα και αυτά που δημιουργήσαμε με τον αείμνηστο σύζυγό μου Αλέκο. Σε αυτό λοιπόν το στάδιο της τρίτης ηλικίας, ζω με τις αναμνήσεις μου και κρατιέμαι από το χαμόγελο των εγγονών και των δισέγγονων μου. Θεωρώ ευλογία που αξιώθηκα να δω το οικογενειακό μας δέντρο να έχει ρίξει βαθιά τις ρίζες και να καρποφορεί».
«Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα και το ταξίδι των 90 χρόνων γεμάτο εμπειρίες και γνώση, που με ευγνωμοσύνη ομολογώ, ότι με οδηγούν σιγά σιγά στην Ιθάκη μου. Σας ευχαριστώ και ανταποδίδω τις ευχές», είπε.
ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΝΟΤΥΠΙΚΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Η κα Ματίνα, που συνταξιοδοτήθηκε το 2012, έχει πίσωστο ενεργητικό της μια πορεία 45 ετών στον χώρο των εφημερίδων, από τα δύσκολα χρόνια της λινοτυπικής και την εποχή που οι σελίδες ετοιμάζονταν ακόμη με το χέρι, μέχρι τη σημερινή εποχή της ηλεκτρονικής έκδοσης και της σύγχρονης τεχνολογίας.
«Αισθάνομαι χαρά και ικανοποίηση που κέρδισα την εκτίμηση, τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη των διευθυντών μου Τάκη Γκόγκου, Νόντα Πεζάρου, Χρήστου Μουρίκη, Μιχάλη Μιχαηλίδη, Θεόδωρου Σκάλκου, Πέτρου Πετράνη και Σωτήρη Χατζημανώλη και έκανα φιλίες με συναδέλφους, που μας κρατούν δεμένους μέχρι σήμερα», πρόσθεσε.
Η γνωριμία μου με την κα Ματίνα έγινε τον Δεκέμβριο του 1984, όταν προσελήφθην στο προσωπικό του «Νέου Κόσμου», στο Τμήμα Διαφημίσεων.
Από τις πρώτες κιόλας μέρες διαπίστωσα ότι έχαιρε του σεβασμού και της εκτίμησης όχι μόνο των διευθυντών μας, αλλά και ολόκληρου του προσωπικού. Ήταν, επιπλέον, μια «κινητή εγκυκλοπαίδεια» – ένας χαρακτηρισμός που ήταν δικής μου επινόησης. Και αυτό γιατί, απλούστατα, κάθε φορά που «σκαλώναμε», η Ματίνα ήταν εκεί για να μας βοηθήσει.
Η κα Ματίνα εξομολογείται ότι ο «Νέος Κόσμος» υπήρξε για εκείνη ένα μεγάλο σχολείο. Τρέφει μεγάλη εκτίμηση για την εφημερίδα μας, η οποία το 2027 θα συμπληρώσει 70 χρόνια κυκλοφορίας, έχει αναδειχθεί σε θεσμό της παροικίας, έχει μεγαλώσει γενιές και συνεχίζει να κρατά ψηλά τη σημαία της ενημέρωσης.
ΤΟ ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΟ ΤΑΞΙΔΙ
Η Ματίνα, κόρη του Μιχάλη και της Μαρίκας, κατάγεται από το Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους. Οι γονείς της έχουν ρίζες στο Λεωνίδιο της Κυνουρίας. Ήταν μια πολυμελής οικογένεια, με έξι κορίτσια και ένα αγόρι.
Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών της σπουδών, εργάστηκε για ένα καλοκαίρι στο ξενοδοχείο «Μπούρτζι». Αργότερα, στον Πειραιά, έμαθε γραφομηχανή. Η γνώση αυτή, σε συνδυασμό με την καλή ορθογραφία της, της άνοιξε πολλές επαγγελματικές πόρτες. Μία από αυτές ήταν και στο γνωστό εργοστάσιο κονσερβοποιίας ΚΥΚΝΟΣ, όπου εργάστηκε για τρία χρόνια.
Η γνωριμία της, μέσω φωτογραφίας, με τον αείμνηστο Αλέκο Παναγιωτόπουλο, από την Καρυά Αργολίδας, και η πρόταση γάμου που ακολούθησε, άνοιξαν τον δρόμο για τη νέα της ζωή στην Αυστραλία.
«Τα υπόλοιπα πήραν το δρόμο τους. Βλέπετε από μικρή, το ‘εξωτερικό’, μού φάνταζε σαν άπιαστο όνειρο. Το άγνωστο με μαγνήτιζε και λόγω του μπαμπά μου, που είχε ζήσει πολλά χρόνια στην Αμερική, διψούσα πάντα να το ζήσω», θυμάται.
Ανέμελη κοπελίτσα, μόλις 23 ετών, αποχαιρέτησε στον Πειραιά τη μεγάλη της οικογένεια και, ύστερα από το υπερπόντιο ταξίδι με το υπερωκεάνιο «Aurelia», έφτασε την 1η Μαΐου 1959 σε αυτή την αχανή ήπειρο. Στο λιμάνι την υποδέχθηκαν ο Αλέκος και τα ξαδέλφια του, οι οποίοι την οδήγησαν στο σπίτι τους στο East Prahran.
«Θυμάμαι, ήταν Μεγάλη Παρασκευή. Εκκλησιαστήκαμε στον Ευαγγελισμό και ανήμερα του Πάσχα, γιορτάσαμε την μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης με τα ξαδέλφια του Αλέκου, στην αυλή του σπιτιού μας», εξηγεί.
Η Ματίνα διευκρινίζει ότι ο θρησκευτικός γάμος, έγινε στις 16 Αυγούστου του ίδιου έτους, στον Άγιο Γεώργιο στο Carlton, με λιγοστούς συγγενείς και φίλους.
Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Ωστόσο, η γέννηση της θυγατέρας τους, Σιάννας, και αργότερα του Παναγιώτη, άρχισε να δίνει νέο νόημα στη ζωή της. Παράλληλα, η καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας, και ιδιαίτερα η ορθογραφία, σε συνδυασμό με την ταχύτητά της στη γραφομηχανή, της άνοιξαν νέες επαγγελματικές ευκαιρίες.
Έτσι, η κα Ματίνα κατάφερε σύντομα να εισέλθει στον κλάδο της λινοτυπικής, ο οποίος, μέχρι τότε, δεν ήταν μόνο ανδροκρατούμενος, αλλά και δύσκολος, απαιτητικός και υπεύθυνος, ενώ συχνά θεωρούνταν και ανθυγιεινός.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν η μοναδική γυναίκα λινοτύπης, καθώς, βάσει νόμου, το υπουργείο Εργασίας είχε απαγορεύσει από το 1936 στις γυναίκες να ασκούν το συγκεκριμένο επάγγελμα.
«Αισθάνομαι τυχερή για όσα έζησα αλλά και γιατί μπόρεσα και πραγματοποίησα αρκετά ταξίδια στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Μαζί με τον σύζυγό μου, καταφέραμε και κτίσαμε ένα σπίτι, πολύ κοντά στο πατρικό. Μια ζεστή και φιλόξενη φωλιά για τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά μας, ώστε οσάκις επισκέπτονται την γενέτειρα να τους θυμίζουν τις ρίζες τους», ανέφερε με νοσταλγία.
ΕΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙ ΑΠΟ ΧΑΡΜΟΛΥΠΕΣ
Τα χρόνια κυλούσαν, πλέκοντας ένα στεφάνι από χαρές και λύπες. Δυστυχώς, στις 17 Οκτωβρίου 2024, η μοίρα της επεφύλαξε ένα βαρύ χτύπημα. Χωρίς καμία ένδειξη ή προειδοποίηση, αποχαιρέτησε με πόνο ψυχής την αγαπημένη της θυγατέρα Σιάννα.
«Ο πρόωρος και αιφνίδιος θάνατός της, γέμισε με θλίψη την ψυχή μου. Πάγωσε η καρδιά μου και μέχρι σήμερα ψελλίζω ένα βουβό γιατί. Εύχομαι και προσεύχομαι η ψυχή της να ξεκουράζεται στους ανθισμένους κήπους του παραδείσου, γιατί είχε τεράστια αγάπη στα λουλούδια», συμπλήρωσε.
Η οικογένειά της, οι συγγενείς, οι φίλοι και οι συνάδελφοί της, με τους οποίους δεθήκαμε και μοιραστήκαμε για δεκαετίες χαρές, λύπες και αγωνίες, της ευχόμαστε να συνεχίσει τη ζωή της με υγεία, φωτεινή διαύγεια, ηρεμία και δύναμη Θεού, μέχρι την… αντίπερα όχθη.
Ματίνα μου, σε χαιρετώ με μια μεγάλη αγκαλιά από κυπριακό αγιόκλημα και βασιλικό.
The post Ματίνα Παναγιωτοπούλου: 90 χρόνια ζωής και μια ξεχωριστή διαδρομή στον «Νέο Κόσμο» appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.