Με τις πολιτειακές εκλογές της Βικτώριας να πλησιάζουν τον Νοέμβριο, ο «Νέος Κόσμος» θα παρουσιάσει Ελληνοαυστραλούς υποψηφίους που διεκδικούν μια θέση στο πολιτειακό Κοινοβούλιο, από τα μεγάλα κόμματα μέχρι τα μικρότερα και τους ανεξάρτητους. Ξεκινάμε με την ανεξάρτητη υποψήφια Χριστίνα Ζιγούρα, η οποία διεκδικεί την έδρα του Malvern.
Η Χριστίνα Ζιγούρα έχει κατέβει με τους Εργατικούς, έχει κατέβει με τους Πράσινους και τώρα κατεβαίνει για τον εαυτό της.
Επιχειρηματίας, πρώην εκπαιδευτικός και, όπως η ίδια περιγράφει τον εαυτό της, «σχεδιάστρια κτιρίων», διεκδικεί ως ανεξάρτητη την πολιτειακή έδρα του Malvern, με μια καμπάνια που παραπέμπει σε ορισμένα χαρακτηριστικά του κινήματος των λεγόμενων «teal» ανεξάρτητων, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν ανατρέψει τις ισορροπίες σε μια σειρά από μέχρι πρότινος ασφαλείς έδρες των Φιλελευθέρων.
ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Ελληνοαυστραλή τρίτης γενιάς, με τους παππούδες της να έχουν φτάσει στην Αυστραλία τη δεκαετία του 1930 και συγγενείς της να ζουν ακόμη στην περιοχή της Mildura και του Red Cliffs, η Ζιγούρα κατοικεί στο Malvern.
Υποστηρίζει ότι η εκλογική περιφέρεια –η οποία εκτείνεται από τις Williams και Orrong Roads έως τη Warrigal Road– είναι νεότερη και όχι τόσο αμιγώς εύπορη όσο θέλει η φήμη της, καθώς περιλαμβάνει τόσο το παραδοσιακά εύπορο τμήμα προς το Toorak όσο και έναν περισσότερο μεταβαλλόμενο πληθυσμό προς τα δυτικά.
«Ένα ακόμη στοιχείο που προκαλεί έκπληξη για το Malvern είναι το υψηλό ποσοστό των ενοικιαστών. Υπάρχουν, φυσικά, ιδιοκτήτες κατοικιών, αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που νοικιάζουν. Θέλω λοιπόν να αρχίσω να εξετάζω πώς θα μπορούσε η αγορά build-to-rent να επηρεάσει την προσφορά κατοικιών», λέει στον «Νέο Κόσμο».
Η Ζιγούρα θέλει να κερδίσει την έδρα που αφήνει ο αποχωρών Φιλελεύθερος Michael O’Brien και θα βρεθεί αντιμέτωπη, μεταξύ άλλων, με την Amelia Hamer, την οποία οι Φιλελεύθεροι επέλεξαν για να διεκδικήσει την έδρα μετά την αποχώρησή του. Η Hamer είχε ηττηθεί στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 από την teal βουλευτή Monique Ryan και τώρα θα επιχειρήσει να διατηρήσει το Malvern για τους Φιλελεύθερους, οι οποίοι κατέχουν την έδρα με προβάδισμα 8,1 ποσοστιαίων μονάδων από τις τελευταίες πολιτειακές εκλογές.
ΜΙΑ ΜΑΚΡΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
Δεν είναι η πρώτη υποψηφιότητα της Ζιγούρα, ούτε η πρώτη φορά που οι εκλογικοί συσχετισμοί δεν είναι με το μέρος της.
Το 2014 κατέβηκε με τους Εργατικούς στο Sandringham απέναντι στον Φιλελεύθερο βουλευτή Murray Thompson –γιο πρώην πρωθυπουργού της Βικτώριας– και πέτυχε μετατόπιση άνω των οκτώ ποσοστιαίων μονάδων προς τους Εργατικούς, χωρίς ωστόσο να κερδίσει την έδρα.
«Χρειάζεσαι γαλάζιο αίμα για να κατέβεις», αστειεύτηκε αναφερόμενη στην πολιτική δυναστεία που είχε απέναντί της.
Τέσσερα χρόνια αργότερα συμμετείχε σε ψηφοδέλτιο των Πρασίνων υπό τη Samantha Ratnam. Η προσωπική της εκλογική επίδοση ήταν περιορισμένη, σε μια αναμέτρηση όπου δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Η ίδια απορρίπτει την άποψη ότι η μετάβασή της από τους Εργατικούς στους Πράσινους και τώρα στην ανεξαρτησία συνιστά ένδειξη πολιτικής αστάθειας. Θεωρεί ότι πολιτικά ανήκει στο «πραγματιστικό κέντρο».
Ιδεολογικά τοποθετεί τον εαυτό της στην κεντροαριστερά και λέει ότι προτιμά πολιτικές που βασίζονται σε στοιχεία και τεκμήρια, αντιμετωπίζοντας με επιφύλαξη την κομματική πειθαρχία όταν αυτή επιβάλλεται για χάρη της ίδιας της κομματικής γραμμής.
Η Ζιγούρα θέλει επίσης να ξεκαθαρίσει ότι δεν έχει λάβει χρηματοδότηση από το Climate 200, τον οργανισμό που έχει στηρίξει οικονομικά αρκετούς teal ανεξάρτητους σε ολόκληρη την Αυστραλία. Όπως λέει, η καμπάνια της εξέτασε το ενδεχόμενο να ζητήσει στήριξη, χωρίς όμως να υπάρξει συνέχεια.
«Ίσως θεωρούν ότι είμαστε μια έδρα που δεν μπορεί να κερδηθεί», λέει γελώντας.
Είναι ακόμη πιο αιχμηρή όταν αναφέρεται στο γιατί, όπως θεωρεί, η σχετική ερώτηση τίθεται στη δική της περίπτωση και όχι με τον ίδιο τρόπο σε άλλους ανεξάρτητους που συνδέονται με το κίνημα των teal.
«Έχει ενδιαφέρον πώς παρουσιάζεται, έτσι δεν είναι; Το να έχει κάποιος χρηματοδότηση από το Climate 200 παρουσιάζεται κατά κάποιον τρόπο ως κάτι κακό».
ΜΟΒ, ΟΧΙ TEAL
Το χρώμα της προεκλογικής της εκστρατείας είναι το μοβ – ένα μείγμα του κόκκινου των Εργατικών και του μπλε των Φιλελευθέρων. Το πράσινο αποκλείστηκε από νωρίς.
«Θα μπορούσα να είχα βάλει και πράσινο, αλλά θα κατέληγε σε ένα λασπωμένο καφέ, και σε κανέναν δεν αρέσει το καφέ», λέει.
Οι teal δεν αποτελούν κόμμα, επισημαίνει η Ζιγούρα. Ο όρος χρησιμοποιείται ως ένας εύχρηστος τρόπος περιγραφής του κινήματος των κοινοτικών ανεξάρτητων υποψηφίων που έγινε ιδιαίτερα γνωστό σε έδρες όπως το Kooyong και το Indi.
«Οι teal δεν είναι κόμμα. Δεν είναι brand. Είναι όμως ένας εύκολος τρόπος για τα μέσα ενημέρωσης να μας εντάσσουν στην ίδια κατηγορία και να εξηγούν στο εκλογικό σώμα περίπου τι εκπροσωπούμε».
Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΩΝ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ
Για τη Ζιγούρα υπάρχουν ουσιαστικά πλεονεκτήματα στο να μην περιορίζεται κάποιος από τους κανόνες ενός κόμματος.
Αναφέρεται στους ομοσπονδιακούς ανεξάρτητους David Pocock και Monique Ryan ως παραδείγματα του τι μπορούν να προσφέρουν οι ανεξάρτητοι, όπως, κατά την άποψή της, «η εξέταση της νομοθεσίας με βάση την ουσία της και όχι την κομματική γραμμή».
«Οι ανεξάρτητοι έχουν δείξει ότι μπορούν να λειτουργήσουν ως ένας πολύ καλός φακός πάνω στις λεπτομέρειες της πολιτικής, ανοίγοντας συζητήσεις στα μέσα ενημέρωσης και στην κοινωνία γύρω από τις επιπτώσεις της νομοθεσίας, τα υπέρ και τα κατά όσων περνούν από το Κοινοβούλιο, αλλά και τη χρηματοδότηση που βρίσκεται πίσω από αυτά».
Η ίδια θεωρεί ότι η μετακίνηση ορισμένων ψηφοφόρων προς το One Nation αποτελεί ένδειξη της ίδιας ευρύτερης απογοήτευσης από το κομματικό σύστημα που στρέφει άλλους προς τους ανεξάρτητους, παρότι οι δύο πολιτικές τάσεις διαφέρουν ουσιαστικά ως προς την προσέγγισή τους.
«Η μετακίνηση προς το One Nation δείχνει απλώς μια πλήρη απογοήτευση από το κομματικό σύστημα», λέει.
Η διαφορά, κατά την ίδια, βρίσκεται σε αυτό που επιδιώκουν οι ανεξάρτητοι:
«Το βασικό κοινό στοιχείο ανάμεσά μας είναι ότι θέλουμε πολιτικές που βασίζονται σε τεκμήρια».
ΦΟΡΟΙ, ΔΙΟΔΙΑ ΚΑΙ ΚΑΔΟΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
Ο φόρος γης αποτελεί βασικό πολιτειακό ζήτημα για τη Ζιγούρα.
Υποστηρίζει τον φόρο στην οικιστική γη ως μέσο που, κατά την άποψή της, μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών, θεωρεί όμως ότι η φορολόγηση της εμπορικής γης έχει επιβαρύνει σημαντικά τις εμπορικές ζώνες και τις εκτάσεις βιομηχανικής χρήσης, χωρίς οι ιδιοκτήτες να μπορούν πάντα να ανακτήσουν το κόστος μέσω των ενοικίων.
«Δεν είναι μια ιδιαίτερα καλά μελετημένη πολιτική», λέει.
Θέλει ο φόρος στην εμπορική γη να μειωθεί ή να περιοριστεί, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι η πολιτεία θα πρέπει να βρει έσοδα από άλλες πηγές. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην απουσία αλλαγών από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση στη φορολογική έκπτωση για ζημιογόνες επενδύσεις σε ακίνητα (negative gearing) και στη συνεχιζόμενη διαμάχη των πολιτειών γύρω από την κατανομή του φόρου αγαθών και υπηρεσιών (GST).
«Με την επιβολή φόρου γης στις εμπορικές ζώνες και στις εκτάσεις βιομηχανικής χρήσης, από τη μία θέλουμε να ενισχύσουμε τη μεταποίηση και, από την άλλη, επιβάλλουμε φόρο γης και στις βιομηχανικές εκτάσεις, οι οποίες είναι συνήθως πολύ μεγαλύτερες και επομένως επιβαρύνονται περισσότερο. Άρα δεν είναι μια ιδιαίτερα καλά μελετημένη πολιτική».
Η Ζιγούρα είναι εξίσου επικριτική απέναντι στις προτάσεις της πολιτειακής Φιλελεύθερης αντιπολίτευσης υπό την Jess Wilson για την αντιμετώπιση του κόστους ζωής.
Ξεχωρίζει την ελάφρυνση από τα διόδια και την επιπλέον αποκομιδή απορριμμάτων ως πολιτικές που, κατά την εκτίμησή της, απευθύνονται περισσότερο σε ψηφοφόρους των εξωτερικών προαστίων που ενδέχεται να εξετάζουν το One Nation παρά σε εσωτερικές εκλογικές περιφέρειες όπως το Malvern. Στην περίπτωση των απορριμμάτων, θεωρεί επίσης ότι η πρόταση αυτή έρχεται σε αντίφαση με όσα υποστηρίζει το ίδιο το κόμμα για το κλίμα.
Στο ζήτημα της εγκληματικότητας, αναφέρεται σε μια τοπική συνάντηση αστυνομικών με πολίτες στο Stonnington, όπου, όπως λέει, τέθηκε από αστυνομικούς η ιδέα να συγχωνευθούν μικρότερα τμήματα των προαστίων σε μεγαλύτερα, κεντρικά αστυνομικά τμήματα, ώστε περισσότεροι αστυνομικοί να μπορούν να βρίσκονται στον δρόμο.
Για τη Ζιγούρα, αυτό δείχνει ότι ορισμένες από τις καλύτερες ιδέες μπορούν να προέρχονται από τους ίδιους τους αστυνομικούς και όχι από τα δελτία Τύπου.
Ως μητέρα ενήλικων παιδιών, λέει ότι την προβληματίζει το άγχος που βλέπει στους νεότερους Αυστραλούς γύρω από τη στέγαση, την απασχόληση και τον αντίκτυπο της τεχνητής νοημοσύνης στις θέσεις εργασίας για όσους κάνουν τα πρώτα τους βήματα.
«Η επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στην κοινωνία μας, με τις θέσεις εργασίας για όσους κάνουν τα πρώτα τους βήματα να εξαφανίζονται, προκαλεί άγχος στη νεότερη γενιά και δεν πρέπει να το υποτιμούμε. Είναι σοβαρό ζήτημα, γιατί μιλάμε για τα ίδια παιδιά που πληρώνουν μεγάλα ποσά για τα πτυχία τους και, όταν βγαίνουν από το πανεπιστήμιο, όχι μόνο έχουν το χρέος του HECS, αλλά διαπιστώνουν ότι οι θέσεις εργασίας που θα τους επέτρεπαν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα δεν υπάρχουν».
«Χτίζουμε μια κοινωνία που δεν λειτουργεί υπέρ των νεότερων ανθρώπων μας. Και αυτοί είναι οι νέοι που αποτελούν τις επόμενες γενιές των ανθρώπων που ζουν στο δυτικό τμήμα της εκλογικής περιφέρειας».
The post Ούτε κόκκινο, ούτε πράσινο, ούτε μπλε, ούτε teal: η μοβ κούρσα της Χριστίνας Ζιγούρα στο Malvern appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.