Θαυμασμός επικρατεί για τον ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη και δικαίως. Για την ομάδα που διοικείται με σύγχρονο τρόπο, έχει ανθρώπους δίπλα του ο Μιχάλης Μπούσης με σοβαρή γνώση του ποδοσφαίρου, υπηρετούν όλοι ένα μοντέλο που έχει φέρει διαδοχικές επιτυχίες και συνέπεια.
Όχι απλώς εκλάμψεις ή στιγμές. Ο τωρινός ΟΦΗ μπορεί να υπερηφανεύεται πως ανήκει στην ελίτ του ελληνικού ποδοσφαίρου και εάν συνεχίσει έτσι είναι πολύ πιθανό να συμπεριληφθεί τα επόμενα χρόνια στους λεγόμενους Big. Γιατί όχι;
Η νίκη επί του Ολυμπιακού, κόντρα σε μία παράδοση ετών (και δεκαετιών στο συγκεκριμένο γήπεδο) δεν αποτελεί την κορωνίδα των επιτυχιών αυτής της ομάδας. Είχαν προηγηθεί πολλές. Συμμετοχές σε τελικούς αρχικά, νίκες σε τελικούς στη συνέχεια, εξασφάλιση ευρωπαϊκού εισιτηρίου, πρόκριση σε league phase. Και σε λίγες μέρες έρχεται μια νέα μεγάλη πρόκληση, η πρεμιέρα στο Europa League, απέναντι στη Χόφενχαϊμ που θα φτάσει στην Κρήτη έχοντας νικήσει την Στουτγκάρδη. Μόνο που ο ΟΦΗ την περιμένει έχοντας νικήσει τον Ολυμπιακό.
Και το έκανε με δώδεκα (12!) Έλληνες ποδοσφαιριστές από τον Έλληνα τεχνικό του.
Οι οκτώ βασικοί (Χριστογεώργος, Νικολάου, Πούγγουρας, Κωστούλας, Αθανασίου, Μπουχαλάκης, Ανδρούτσος, Φούντας), οι υπόλοιποι από τον πάγκο (Κανελλόπουλος, Χατζηγιοβάνης, Καραχάλιος, Θεοδοσουλάκης). Θα έπαιζε και ο Αποστολάκης εάν δεν υπήρχαν ειδικές συνθήκες. Δεν υπάρχει άλλη ομάδα σε αυτή τη χώρα που να εμπιστεύεται και να στηρίζεται τόσο μαζικά στο ελληνικό στοιχείο. Και το κάνει σε διάρκεια. Όχι μόνον όταν το επιβάλλουν κανονισμοί, όπως στο Κύπελλο. Γενικώς.
Αυτός είναι ο πραγματικός θρίαμβος του ΟΦΗ…