Η κλιμάκωση των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή πληγώνει περαιτέρω την -ήδη ταλαιπωρημένη- αυστραλιανή οικονομία, δημιουργώντας ένα νέο, ολοένα και πιο αισθητό κύμα επιπτώσεων για τα νοικοκυριά και, εν τέλει, για το ίδιο το πολιτικό σκηνικό, που έχει αλλάξει σημαντικά μέσα σε λίγους μόλις μήνες.
Ο πληθωρισμός διογκώνεται, με τις αυξήσεις να μην περιορίζονται -και πάλι- στις τιμές των καυσίμων. Η ακρίβεια διαχέεται σε σχεδόν κάθε αγορά που κάνουμε, από το ρεζερβουάρ μέχρι το καλάθι του σούπερ μάρκετ και από τους λογαριασμούς μέχρι τις καθημερινές ανάγκες μας.
Οικογένειες και επιχειρήσεις δοκιμάζονται και, όταν η τσέπη αδειάζει, η ανησυχία μεγαλώνει, η πίεση γίνεται αισθητή και η δυσαρέσκεια κλιμακώνεται.
Όχι τυχαία, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, οι Εργατικοί, σε ομοσπονδιακό και πολιτειακό επίπεδο -στη Βικτώρια, όπου απομένουν πλέον σχεδόν δύο μήνες πριν από τις κάλπες- βιώνουν παράλληλους δημοσκοπικούς βίους.
Και με το χρέος σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, για τα αυστραλιανά δεδομένα τουλάχιστον, από τη μία και τις επίμονες πληθωριστικές πιέσεις από την άλλη, τα περιθώρια δράσης των κυβερνήσεων στενεύουν επικίνδυνα.
Η κοινωνία διακατέχεται από μια ευρύτερη και ολοένα εντονότερη ανησυχία για την οικονομία, με την προοπτική περαιτέρω αύξησης των επιτοκίων -ακόμη και κοντά στο 5%- να βρίσκεται στον ορίζοντα.
Οι κυβερνώντες πιέζονται από μια καθημερινότητα που γίνεται δυσκολότερη για πολλούς ψηφοφόρους, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ο Συνασπισμός και κυρίως το One Nation, έχουν βρει πρόσφορο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, διευρύνοντας τη συζήτηση και στο μεταναστευτικό, οξύνοντας περαιτέρω την «κόντρα».
Ένας πόλεμος που ξεκίνησε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά επηρεάζει τις τιμές στην Αυστραλία. Η ακρίβεια «πονάει» τα νοικοκυριά. Από την αντλία της βενζίνης, έως τα τα είδη του σούπερ μάρκετ το κύμα των ανατιμήσεων απλώνεται στην καθημερινότητα των Αυστραλών.
Τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ABS) δείχνουν ότι μέσα σε έναν χρόνο οι τιμές τροφίμων και ποτών αυξήθηκαν κατά 3,2%, τα αλκοολούχα κατά 4,5%, ενώ τα είδη ένδυσης και υπόδησης κατά 4,8%. Και οι επιχειρήσεις που μέχρι σήμερα απορροφούσαν μέρος των αυξήσεων αρχίζουν πλέον να μετακυλίουν το κόστος στον καταναλωτή.
«Ο κόσμος θέλει να μειωθεί ο πληθωρισμός. Ο κόσμος είναι εξοργισμένος με τον πληθωρισμό. Καταλαβαίνω γιατί. Είναι άδικο. Πλήττει τους ανθρώπους με χαμηλά εισοδήματα. Δυσκολεύει τη δουλειά των επιχειρήσεων», δήλωσε ο αναπληρωτής διοικητής της RBA, Andrew Hauser.
Η οικονομική δυσχέρεια δοκιμάζει κυβερνήσεις που βλέπουν τα ποσοστά τους στις δημοσκοπήσεις να παραμένουν χαμηλά, την ώρα που οι πολιτικοί τους αντίπαλοι βρίσκουν χώρο να ενισχύσουν το δικό τους μήνυμα, πατώντας συχνά στο αίσθημα και όχι στη λογική των αριθμών.
Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ
Σε αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με την έρευνα Resolve Political Monitor για την The Age, η εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων στους Εργατικούς για τη διαχείριση της οικονομίας έχει μειωθεί σημαντικά, με το 74% να ανησυχεί για το ομοσπονδιακό χρέος του 1 τρισ. δολαρίων, ενώ το 48% να ζητά από την κυβέρνηση να περιορίσει δραστικά τις δαπάνες.
Ακόμη, λίγο λιγότερο από το ένα τέταρτο, το 23% αυτών που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση -η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 6 έως τις 12 Σεπτεμβρίου σε 2.250 ψηφοφόρους, με περιθώριο σφάλματος ±2,1%- απάντησε ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του στον ομοσπονδιακό πρωθυπουργό, Anthony Albanese εξαιτίας «αθετημένων υποσχέσεων» στον προϋπολογισμό του Μαΐου.
Αυτό συγκρίνεται με το 34% των ψηφοφόρων που δήλωναν ότι δεν τον εμπιστεύονταν από πριν και το 26% που εξακολουθεί να τον εμπιστεύεται.
Υπήρξε μικρή μεταβολή στην εκλογική στήριξη των κομμάτων μέσα στον μήνα. Η πρόθεση ψήφου υπέρ των Εργατικών στην τελευταία έρευνα της Resolve παρέμεινε στο 28%, αμετάβλητη από τον προηγούμενο μήνα, ενώ η αντίστοιχη στήριξη προς τον Συνασπισμό αυξήθηκε κατά μία ποσοστιαία μονάδα, στο 24%, και το One Nation επίσης κέρδισε μία μονάδα μέσα στον τελευταίο μήνα, φτάνοντας στο 27%. Η στήριξη προς τους Πράσινους μειώθηκε κατά μία μονάδα, στο 11%.
Ωστόσο, περισσότεροι από ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους, το 27% θεωρούν ότι οι Φιλελεύθεροι είναι το κόμμα που βρίσκεται σε καλύτερη θέση για να διαχειριστεί την οικονομία, ενώ οι Εργατικοί, με 23%, βρίσκονται μόλις μπροστά από το One Nation, με 21%, σε αυτόν τον κρίσιμο δείκτη.
Οι ανησυχίες των ψηφοφόρων για το χρέος επεκτείνονται και στις πολιτειακές κυβερνήσεις, με το 69% να εκφράζει ανησυχία, μόλις το 11% να δηλώνει ότι δεν ανησυχεί και το 20% να παραμένει αναποφάσιστο.
Οι κάτοικοι της Βικτώριας ήταν εκείνοι που ήταν πιθανότερο να ανησυχούν: το 72% συμφώνησε ότι το χρέος αποτελεί πηγή ανησυχίας, έναντι 67% στη Νέα Νότια Ουαλία και 63% στο Κουίνσλαντ.
Η δραστική περικοπή των δαπανών είναι μακράν ο δημοφιλέστερος τρόπος αντιμετώπισης του χρέους και του ελλείμματος, με το 48% να τάσσεται κυρίως ή αποκλειστικά υπέρ, το 10% να τάσσεται αποκλειστικά ή κυρίως υπέρ των αυξήσεων φόρων και το 42% να στηρίζει μια ισορροπημένη προσέγγιση μεταξύ των δύο.
Ακόμη, η αξιολόγηση του κ. Albanese ως προτιμώμενου πρωθυπουργού δέχθηκε νέο πλήγμα, υποχωρώντας κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε έναν μήνα, στο 29%.
Η αντίστοιχη αξιολόγηση της αρχηγού του One Nation, Pauline Hanson, μειώθηκε κατά μία μονάδα, στο 25%.
Tου αρχηγού του Συνασπισμού, Angus Taylor αυξήθηκε κατά δύο μονάδες, στο 21%.
Η κα Hanson συγκέντρωσε υψηλότερη αξιολόγηση στο ερώτημα για την επίδοση των πολιτικών αρχηγών: το 47% αξιολόγησε την επίδοσή της ως καλή ή πολύ καλή και το 37% ως κακή ή πολύ κακή — μειωμένο κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε έναν μήνα. Το 15% ήταν αναποφάσιστο.
Τα ποσοστά εμπιστοσύνης προς τον κ. Albanese ήταν επίσης εξαιρετικά χαμηλά, με το 20% των ερωτηθέντων να δηλώνει ότι είναι πιθανότερο να ψηφίσει Εργατικούς μετά τις «αθετημένες υποσχέσεις» στον προϋπολογισμό του Μαΐου, το 41% ότι είναι λιγότερο πιθανό και το 39% ότι οι «αθετημένες υποσχέσεις» δεν είχαν καμία επίδραση ή ότι δεν ήταν σίγουροι.
Οι Εργατικοί διατηρούν πάντως σταθερά σημαντικό προβάδισμα στις προσδοκίες των ψηφοφόρων για το ποιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, δεδομένου ότι το κόμμα κατέχει 94 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Και ενώ το 33% εξακολουθεί να περιμένει νίκη των Εργατικών, μειωμένο κατά μία μονάδα σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, το One Nation κατέγραψε μεγάλη άνοδο τον Σεπτέμβριο.
Το ποσοστό των ψηφοφόρων που πιστεύουν ότι το κόμμα της Pauline Hanson θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές αυξήθηκε από 17% σε 28% μέσα σε έναν μόλις μήνα, ενώ ο Συνασπισμός παρέμεινε σταθερός, με το 18% των ψηφοφόρων να εκτιμά ότι θα κερδίσει.
Η αντίστροφη πλευρά αυτών των ευρημάτων της δημοσκόπησης Resolve είναι ότι το 59% των ψηφοφόρων στηρίζει τις χαμηλότερες τιμές κατοικιών, ποσοστό που παραμένει σταθερό — και θεωρητικά υπέρ των αλλαγών των Εργατικών — από τότε που κατατέθηκε ο προϋπολογισμός, πριν από τέσσερις μήνες.
Η στήριξη προς τα επιμέρους μέτρα παραμένει επίσης ισχυρή στη δημοσκόπηση Resolve, με την αναλογία όσων στηρίζουν τις φορολογικές αλλαγές προς εκείνους που αντιτίθενται να είναι περίπου δύο προς ένα.
Όπως επισημαίνει ο δημοσκόπος της Resolve Jim Reed, η πρόθεση ψήφου προς τους Εργατικούς παραμένει σταθερή, αλλά η προσωπική εικόνα του πρωθυπουργού βρίσκεται σε πτώση.
«Φαίνεται ότι ο κόσμος είναι αρκετά ικανοποιημένος με την πτώση των τιμών των κατοικιών μέχρι σήμερα, αλλά η εμπιστοσύνη του στον πρωθυπουργό κλονίστηκε από την αθέτηση της υπόσχεσης που βοήθησε να φτάσουμε μέχρι εδώ».
ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ
Η The Age επισήμανε επίσης ότι κυβερνητικοί βουλευτές εκφράζουν ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία για το ενδεχόμενο νέων αυξήσεων των επιτοκίων και τη στασιμότητα του βιοτικού επιπέδου.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο, ο υπουργός Οικονομικών, Jim Chalmers, πραγματοποίησε κλειστή ενημέρωση ενόψει της δημοσιοποίησης, την ερχόμενη εβδομάδα, της νέας έκθεσης Intergenerational Report του Υπουργείου.
Δέχθηκε σειρά ερωτήσεων σχετικά με τα σχέδια των Εργατικών για την οικονομία, ειδικά σε σχέση με το ενδεχόμενο μίας και ίσως δύο αυξήσεων των επιτοκίων φέτος.
Ο «βετεράνος» των Εργατικών Bill Kelty, ανέφερε σε άρθρο του ότι η στασιμότητα των μισθών ενισχύει τη στήριξη προς το One Nation, ενώ το Business Council of Australia κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για αυτό που ενδέχεται να είναι μία από τις χειρότερες δεκαετίες της χώρας σε ό,τι αφορά την παραγωγικότητα.
Στις κλειστές συζητήσεις με τους συναδέλφους του, ο Δρ Chalmers υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με τον περασμένο αιώνα, τα σύγχρονα κέρδη παραγωγικότητας θα επιτευχθούν μέσα από μια σειρά μικρότερων μεταρρυθμίσεων, σύμφωνα με στελέχη των Εργατικών.
Η έκθεση Intergenerational Report, η οποία καταγράφει τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές που αναμένονται τα επόμενα 40 χρόνια, θα χρησιμοποιηθεί από τον Συνασπισμό ως «πολιτικό όπλο» για να παρουσιάσει μια ζοφερή εικόνα για τη μελλοντική ευημερία της χώρας, δήλωσε υπουργός Οικονομικών στους βουλευτές, υποστηρίζοντας ότι η Αυστραλία βρίσκεται σε καλύτερη θέση από άλλες συγκρίσιμες δημοκρατίες.
ΤΟ ΧΡΕΟΣ
Σε κάθε περίπτωση, εν αναμονή της έκθεσης, το ύψος του χρέους «πέρασε» ήδη στη φαρέτρα του One Nation εναντίον της κυβέρνησης.
Ο βουλευτής του One Nation, David Farley, κατά τη διάρκεια της Ώρας των Ερωτήσεων, απεύθυνε ερώτημα προς τον Δρ Chalmers, αν, δεδομένης της παγκόσμιας αβεβαιότητας, «το χρέος της Κοινοπολιτείας έχει φτάσει σε σημείο πέρα από το οποίο καθίσταται μη βιώσιμο; Ναι ή όχι; Εάν ναι — ποια αναλογία ακαθάριστου χρέους προς ΑΕΠ ή ποιο επίπεδο ακαθάριστου χρέους θα προκαλούσε αυτή την ανησυχία σε εσάς;».
Ο υπουργός Οικονομικών αναγνώρισε ότι η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή προσελκύει μεγάλη προσοχή σε όλο τον κόσμο και αποτελεί θέμα ανησυχίας.
«Από οικονομικής άποψης, το τέλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή, δεν μπορεί να έρθει αρκετά σύντομα», είπε. «Ο πόλεμος στην άλλη άκρη του κόσμου επιβαρύνει την ανάπτυξη…».
Ωστόσο, υποστήριξε ότι η «δημοσιονομική θέση της Αυστραλίας είναι πολύ, πολύ ισχυρότερη από εκείνη των χωρών που μας συγκρίνουν».
«Έχουμε χαμηλότερο ακαθάριστο χρέος προς ΑΕΠ από κάθε μεγάλη ανεπτυγμένη οικονομία — στην πραγματικότητα, πολύ χαμηλότερο. Λιγότερο από το μισό των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, λιγότερο από το ένα τέταρτο της Ιαπωνίας. Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό, διότι, για να πάω στην ουσία της ερώτησής του, υπάρχουν άλλες χώρες όπου το χρέος πλησιάζει σε μη βιώσιμα επίπεδα, αλλά όχι η Αυστραλία».
«Και ακόμη και αν λάβετε υπόψη αυτό το 1 τρισ. δολάρια χρέους στον προϋπολογισμό μας -το γεγονός ότι σχεδόν τα δύο τρίτα του συσσωρεύτηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση- στην πραγματικότητα έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο ως χώρα τα τελευταία χρόνια, μειώνοντας την πορεία του ακαθάριστου χρέους προς το ΑΕΠ», δήλωσε.
«Αν κοιτάξετε τις αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων, τις αποδόσεις των κρατικών τίτλων για 10 χρόνια, έχουν ξεπεράσει ξανά το 5% σήμερα. Αυτό αποτελεί πηγή σημαντικής ανησυχίας για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους λήπτες αποφάσεων, τις κυβερνήσεις και τον ιδιωτικό τομέα σε όλο τον κόσμο. Και αυτό αντανακλά μια σειρά από πράγματα. Αντανακλά το γεγονός ότι ο πόλεμος στο Ιράν διαρκεί περισσότερο από όσο θα ήθελε κανείς από οικονομικής άποψης».
Ο κ. Albanese δήλωσε επίσης την Τρίτη ότι «ο κόσμος καταλαβαίνει ότι προσπαθούμε να κάνουμε τη διαφορά». Τα νούμερα στις δημοσκοπήσεις, επί του παρόντος, δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση.
ΣΤΗ ΒΙΚΤΩΡΙΑ
Στο μεταξύ, στη Βικτώρια, η υποστήριξη προς την κυβέρνηση των Εργατικών για την εξασφάλιση μιας τέταρτης θητείας παραμένει «καθηλωμένη» στον έναν στους τέσσερις ψηφοφόρους (25% στις πρώτες προτιμήσεις), σύμφωνα με την Resolve Political Monitor.
Το αντίστοιχο ποσοστό του Συνασπισμού αυξήθηκε κατά μία μονάδα, στο 27%, και του One Nation παρέμεινε στο 23%.
Με το καθαρό χρέος της Πολιτείας να προβλέπεται ότι θα αγγίξει σχεδόν τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030, όπως προαναφέρθηκε, οι κάτοικοι της Βικτώριας (72%) εξέφρασαν συχνότερα ανησυχία για τα επίπεδα του σε σχέση με τους κατοίκους άλλων Πολιτειών.
Σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες μάλιστα τάχθηκαν υπέρ του «παγώματος» του Suburban Rail Loop East -κάτι που ζητά ο Συνασπισμός- αντί να συνεχιστούν οι εργασίες διάνοιξης των σηράγγων.
Ακόμη, το 35% υποστήριξε το σχέδιο των Εργατικών ύψους 230 εκατομμυρίων δολαρίων για δωρεάν οδοντιατρική περίθαλψη, έναντι 43% που έκριναν ότι δεν αξίζει το κόστος και δεν θα πρέπει να προχωρήσει.
Η δημοσκόπηση έδειξε επίσης ότι η υποστήριξη προς τους Πράσινους ήταν 12%, ενώ οι ανεξάρτητοι συγκέντρωσαν 8%.
Η αρχηγός της αντιπολίτευσης, Jess Wilson, είναι, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, η δημοφιλέστερη με το 28% των ερωτηθέντων να την προτιμούν ως πρωθυπουργό, έναντι 20% για τον πρωθυπουργό, Ben Carroll και 8% για τον αρχηγό του One Nation, Warren Pickering.
Παρότι οι μεταβολές στα βασικά ποσοστά σε σχέση με την προηγούμενη Resolve Political Monitor, που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο, βρίσκονται εντός του περιθωρίου σφάλματος, η έρευνα προσφέρει μια επίκαιρη αποτύπωση της επικρατούσας διάθεσης της κοινής γνώμης, καθώς η Βικτώρια εισέρχεται σε μια απρόβλεπτη προεκλογική περίοδο ενόψει των εκλογών της 28ης Νοεμβρίου.
The post Ο πόλεμος χτυπά… την τσέπη μας και πληγώνει τους Εργατικούς appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.