Ο Ρουμπέν Πέρεθ αποφάσισε να αποχαιρετήσει την ενεργό δράση, κλείνοντας έναν σημαντικό κύκλο στην καριέρα του. Ο Ισπανός μέσος ανακοίνωσε την απόφασή του μέσα από ένα συγκινητικό post, κάνοντας παράλληλα έναν απολογισμό της ποδοσφαιρικής του πορείας.
Στην ανάρτησή του ο 37χρονος ποδοσφαιριστής έκανε αναδρομή στους σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας του, παρουσιάζοντας τις ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε, αλλά και τη φανέλα της εθνικής Ισπανίας.
Ο Πέρεθ φόρεσε πέντε φορές τη φανέλα της Ισπανίας σε επίπεδο Κ21 και πανηγύρισε την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος με τη συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία.
Τα τελευταία χρόνια της ποδοσφαιρικής του διαδρομής συνδέθηκαν έντονα με την Ελλάδα. Ο Ισπανός μέσος αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε δύο Κύπελλα Ελλάδας, ενώ τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η Κηφισιά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Rubén Pdm (@rubenperez_21_)
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
«Σήμερα έφτασε η στιγμή να πω αντίο.
Μετά από περισσότερες από δύο δεκαετίες ζωής μέσα στο ποδόσφαιρο, αποφάσισα να βάλω τέλος στην καριέρα μου ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Όλα ξεκίνησαν στην Écija Balompié, την ομάδα της πόλης μου, όπου γεννήθηκε το όνειρο εκείνου του παιδιού που ποτέ δεν φανταζόταν μέχρι πού θα μπορούσε να φτάσει.
Στη συνέχεια ήρθε η Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου μεγάλωσα ως ποδοσφαιριστής και ως άνθρωπος, από τις ακαδημίες μέχρι να πραγματοποιήσω το όνειρο να φορέσω τη φανέλα της πρώτης ομάδας.
Από εκεί και πέρα ξεκίνησε ένα αξέχαστο ταξίδι: Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, Χετάφε, Ρεάλ Μπέτις, Έλτσε, Τορίνο, Γρανάδα, Λεγανές, Παναθηναϊκός και Κηφισιά. Κάθε ομάδα, κάθε πόλη και κάθε φανέλα αποτελούν μέρος της ιστορίας μου.
Είχα επίσης το τεράστιο προνόμιο να εκπροσωπήσω την Ισπανία και να στεφθώ πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική ομάδα U21 το 2011.
Όμως το πιο σημαντικό κομμάτι αυτής της διαδρομής ήταν οι άνθρωποι.
Ευχαριστώ όλους τους φιλάθλους, τους συμπαίκτες μου, τους προπονητές, τα τεχνικά επιτελεία και όλους τους εργαζόμενους που ήταν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια.
Και, πάνω απ’ όλα, ευχαριστώ την οικογένειά μου. Ήσασταν μαζί μου σε κάθε απόφαση, σε κάθε αλλαγή πόλης, στις χαρές και στις πιο δύσκολες στιγμές. Πίσω από κάθε αγώνα και κάθε επίτευγμα, ήσασταν πάντα εσείς.
Αυτό το όνειρο είναι και δικό σας. Φεύγω περήφανος και ευγνώμων που κατάφερα να πραγματοποιήσω το όνειρο εκείνου του παιδιού που ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Εθίχα.
Σήμερα σταματώ να είμαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, αλλά δεν θα πάψω ποτέ να είμαι ποδοσφαιριστής. Ευχαριστώ, ποδόσφαιρο. Ευχαριστώ όλους. Ήταν προνόμιο.