Ο αριθμός της καθαρής μετανάστευσης πρέπει να μειωθεί, δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών, Tony Burke, ενόψει της ομιλίας του στο National Press Club αύριο Πέμπτη τελικά -έξι εβδομάδες μετά προγραμματισμένη αρχικά ημερομηνία- με θέμα: «Το έργο της διαχείρισης του μεταναστευτικού προγράμματος: ποιος έρχεται, ποιος μένει, ποιος φεύγει».
«Πρέπει να μειώσουμε την καθαρή μετανάστευση, πρέπει…», ανέφερε ο κ. Burke χθες στο Κοινοβούλιο, απαντώντας σε ερώτημα της ανεξάρτητης βουλευτή, Helen Haines, εάν η κυβέρνηση θα επιταχύνει την επεξεργασία των αιτήσεων βίζας για τις περιφερειακές περιοχές, οι οποίες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εξεύρεση εργαζομένων.
«Για να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε αυτό, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα διαχειριστούμε τους αριθμούς (των μεταναστών) – πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα διαχειριστούμε τους αριθμούς συνολικά και με έναν λογικό, στοχευμένο τρόπο, που θα παρέχει την ευκολότερη δυνατή διαδρομή για την αυστραλιανή οικονομία».
Κατά την ομιλία του σήμερα στο National Press Club ο κ. Burke θα παρουσιάσει αλλαγές που αποσκοπούν στο να διασφαλίσουν ότι η κυβέρνηση θα πετύχει τον στόχο της να μειώσει την καθαρή μετανάστευση από το εξωτερικό (NOM) από 300.000 σε 225.000 έως το 2028.
Η καθαρή μετανάστευση μετρά τα άτομα που εισέρχονται ή εγκαταλείπουν τη χώρα για περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών μέσα σε διάστημα 16 μηνών, συμπεριλαμβανομένων Αυστραλών πολιτών που φεύγουν και επιστρέφουν στη χώρα.
Η καθαρή μετανάστευση έχει μειωθεί για επτά συνεχόμενα τρίμηνα από τον Σεπτέμβριο του 2023 και προβλέπεται να υποχωρήσει κάτω από τα προ πανδημίας επίπεδα έως το 2027-28.
Ωστόσο, ο αριθμός των κατόχων προσωρινών θεωρήσεων παραμένει υψηλός. Κατά το οικονομικό έτος 2024-25, καταγράφηκαν 568.370 αφίξεις από το εξωτερικό, σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.
Το ABC έγραψε πως «κατανοεί» ότι το αναθεωρημένο σχέδιο εγκρίθηκε αυτή την εβδομάδα από την Επιτροπή Επανεξέτασης Δαπανών του Υπουργικού Συμβουλίου (Cabinet’s Expenditure Review Committee).
Η κυβέρνηση σχεδιάζει να μειώσει την καθαρή μετανάστευση περιορίζοντας τον αριθμό των προσωρινών θεωρήσεων, ο οποίος έχει αυξηθεί στα τρία εκατομμύρια, διασφαλίζοντας ότι οι μετανάστες θα εγκαταλείπουν την Αυστραλία μόλις λήγουν οι βίζες τους –ώστε να αποτραπεί το λεγόμενο «visa hopping»– και περιορίζοντας τη δυνατότητά τους να ζητούν προστασία.
Παρότι ο αριθμός των διεθνών φοιτητών αναμένεται να παραμείνει αμετάβλητος, σύμφωνα με πληροφορίες του ABC θα χάσουν ουσιαστικά τη δυνατότητα να φέρνουν τις οικογένειές τους στη χώρα, στο πλαίσιο της αυστηροποίησης των κανόνων.
Κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος χορηγήθηκαν 337.427 φοιτητικές βίζες και από αυτές οι 45.991 αφορούσαν δευτερεύοντες αιτούντες, οι οποίοι κατατάσσονται στην κατηγορία των εξαρτώμενων μελών ή των μελών οικογένειας.
Το σχέδιο των Εργατικών παρουσιάζει ορισμένες ομοιότητες με τη μεταναστευτική πολιτική του One Nation, και περιλαμβάνει αυστηροποίηση των κανόνων για τις οικογενειακές βίζες τόσο των φοιτητών όσο και των ειδικευμένων μεταναστών.
Δεν είναι σαφές εάν η κυβέρνηση θα στοχεύσει επίσης τις οικογένειες των ειδικευμένων μεταναστών, όμως ο κ. Burke χρησιμοποίησε πρόσφατα τις αρμοδιότητές του για να επιβραδύνει δραστικά την επεξεργασία ειδικευμένων και οικογενειακών θεωρήσεων που έχουν υποβληθεί από αιτούντες εκτός Αυστραλίας.
Ενόψει της ομιλία του, ο κ. Burke δήλωσε στο Κοινοβούλιο την Τετάρτη ότι θα ήθελε να εφαρμόσει τη μεταρρύθμιση των Εργατικών μέσω νομοθεσίας, αλλά θα χρησιμοποιήσει άλλα «εργαλεία» εάν δεν εξασφαλίσει κοινοβουλευτική στήριξη.
«Από την εποχή των Hawke και Howard, ένα μεγάλο μέρος του μεταναστευτικού μας συστήματος καθορίζεται από τη ζήτηση και η ταχύτητα επεξεργασίας είναι ένα από τα μόνα πράγματα που, μαζί με τα επίπεδα προγραμματισμού, έχουμε σήμερα στη διάθεσή μας», δήλωσε.
«Όσο περισσότερα εργαλεία είναι διαθέσιμα, τόσο καλύτερα μπορούμε να στοχεύσουμε το σύστημα».
«Το καλύτερο αποτέλεσμα θα ήταν να μπορέσουμε να βρούμε τον δρόμο προς μια νομοθετική λύση. Ελλείψει αυτού, υπάρχουν ακόμη περισσότερα εργαλεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση και θα κάνω αυτές τις ανακοινώσεις».
Για να αντιμετωπίσει την εκτίναξη του αριθμού των bridging visas, η κυβέρνηση εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο να αφαιρέσει το δικαίωμα εργασίας από προσωρινούς μετανάστες των οποίων τα αιτήματα για προστασία έχουν απορριφθεί από το υπουργείο Εσωτερικών.
Κατά μέσο όρο 1.580 αιτήματα προστασίας υποβάλλονται στην Αυστραλία κάθε μήνα, κυρίως από πολίτες της Κίνας, της Ινδίας και της Μαλαισίας που έχουν έρθει στη χώρα με φοιτητική ή τουριστική βίζα.
Περίπου το 90% των αιτημάτων αυτών απορρίπτεται, όμως οι αιτούντες έχουν δικαίωμα να προσφύγουν κατά των αποφάσεων μέσω του Administrative Review Tribunal (ART) και του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου, μια διαδικασία που συχνά διαρκεί έως και οκτώ χρόνια.
Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, το άτομο λαμβάνει bridging visa, η οποία του επιτρέπει να παραμένει στην κοινότητα και να εργάζεται, προκαλώντας ανησυχίες στην κυβέρνηση ότι ορισμένοι απλώς «εκμεταλλεύονται το σύστημα».
Οι Εργατικοί εξέταζαν επίσης το ενδεχόμενο να αλλάξουν την ευνοϊκή μεταχείριση των Βρετανών backpackers, ώστε το πρόγραμμα να γίνει λιγότερο ελκυστικό, προτού ο πρωθυπουργός παρέμβει και αποκλείσει οποιαδήποτε αλλαγή που θα μπορούσε να παραβιάζει τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών.
Υπό την πίεση για μείωση των αφίξεων από το εξωτερικό, ο κ. Burke έχει ήδη προχωρήσει σε σαρωτικές αλλαγές στο μεταναστευτικό σύστημα, παγώνοντας ή επιβραδύνοντας τον Ιούλιο την επεξεργασία των Working Holiday Maker visas (αφορά και την Ελλάδα) και επαναπροσδιορίζοντας τις προτεραιότητες στην επεξεργασία των ειδικευμένων θεωρήσεων.
Οι αλλαγές, βάσει της Ministerial Direction 119, σημαίνουν ότι κάθε εργαζόμενος που υποβάλλει αίτηση για βίζα ειδικευμένου από το εξωτερικό βρίσκεται πλέον στο τέλος της ουράς, με αποτέλεσμα οι χρόνοι αναμονής για τη βίζα να αυξάνονται από ημέρες σε περισσότερο από έναν χρόνο σε ορισμένες περιπτώσεις.
Ο πρωθυπουργός, Αnthony Albanese προσπάθησε την περασμένη εβδομάδα να εξασφαλίσει τη στήριξη του Συνασπισμού για νομοθετικές αλλαγές, στις συνομιλίες του με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, Angus Taylor, όμως δεν επιτεύχθηκε συμφωνία.
Ο ανεξάρτητος γερουσιαστής David Pocock δήλωσε ότι η χώρα χρειάζεται μια ώριμη συζήτηση για τη μετανάστευση και όχι μια συζήτηση που θα ξεκινά από τους αριθμούς.
«Το βασικό πράγμα που θα ήθελα να δω είναι ένα σχέδιο. Υπάρχει αυτή η συνεχής συζήτηση για τους αριθμούς, για τις κατηγορίες των θεωρήσεων. Αντί να κάνουμε πραγματικά τη συζήτηση ως χώρα, ποιο είναι το 10ετές μας σχέδιο για τη μετανάστευση;» ανέφερε μιλώνυας στο ABC Radio.
«Ποιες είναι οι δεξιότητες που χρειαζόμαστε; Ποιοι είναι οι συμβιβασμοί όταν πρόκειται για τη στέγαση, τις επιπτώσεις στο περιβάλλον;».
Επίσης, ο πρώην αρχηγός των Εργατικών και αντιπρύτανης του University of Canberra, Bill Shorten, είπε ότι η συζήτηση για τη μετανάστευση έχει «διογκωθεί υπερβολικά» και ότι πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο οι άνθρωποι δεν έχουν στην πρώτη γραμμή της καθημερινής τους σκέψης.
Μιλώντας στο «News24», επισήμανε ότι η Αυστραλία κινδυνεύει επίσης να βλάψει τις διεθνείς της σχέσεις εάν η κυβέρνηση μειώσει υπερβολικά τον αριθμό των διεθνών φοιτητών.
«Νομίζω ότι, αν ‘μεταφράσουμε’ όλο αυτό τον θόρυβο στην Καμπέρα στον κόσμο που βλέπω στα πανεπιστήμια ή, στην πραγματικότητα, στις ευρύτερες κοινότητες στις οποίες κινούμαι, νομίζω ότι ένα μέρος αυτής της συζήτησης για τη μετανάστευση έχει διογκωθεί υπερβολικά».
«Καθώς κυνηγάμε το ζήτημα, καθώς οι άνθρωποι κυνηγούν το ζήτημα, η πραγματικότητα είναι ότι δεν είναι το σημαντικότερο πράγμα για τους ανθρώπους στην καθημερινή τους ζωή. Και το πρόβλημα είναι ότι, καθώς κυνηγάμε το ζήτημα, παρότι στο τέλος της ημέρας δεν είναι κρίσιμο για πολλούς πολίτες, θα μπορούσαμε ενδεχομένως να βλάψουμε την Αυστραλία μακροπρόθεσμα».
Ο κ. Shorten δήλωσε ότι το πανεπιστήμιό του δεν έχει τόσο πολλούς διεθνείς φοιτητές όσο άλλα ιδρύματα και επομένως δεν είναι τόσο εκτεθειμένο σε περικοπές.
Επισήμανε όμως ότι οι διεθνείς φοιτητές αποτελούν βασική πηγή εσόδων για τα πανεπιστήμια, τα οποία υποχρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση.
«Αν κάνουμε τις περικοπές πολύ σκληρές, θα βλάψουμε τις διεθνείς μας σχέσεις, θα βλάψουμε το γεγονός ότι κάθε διεθνής φοιτητής δημιουργεί περίπου 70.000 δολάρια πλεονάζοντα έσοδα για την Αυστραλία».
«Όλα τα πανεπιστήμια, επειδή υποχρηματοδοτούνται, χρησιμοποιούν τους διεθνείς φοιτητές για να επιδοτούν σταυροειδώς την τοπική έρευνα και τους ντόπιους φοιτητές. Επομένως, νομίζω ότι αυτό το ζήτημα έχει δυσανάλογη σημασία στο μυαλό της πολιτικής τάξης σε σχέση με τη σημασία που έχει για τον απλό κόσμο».
The post Ποιος έρχεται στην Αυστραλία, ποιος μένει και ποιος φεύγει appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.