Ο Λουκάς Φουρλάς αποχαιρετά την Πόπη Χριστοφόρου – Συγκινεί με την ανάρτηση του ο Ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ – Λέει το δικό του ευχαριστώ στη μητέρα των διδύμων που χάθηκαν στο Μαρί – «Πήγαινε τώρα να βρεις τα αγόρια σου. Να τα αγκαλιάσεις ξανά, να είστε πάλι μαζί και να μην σας χωρίσει ποτέ κανείς»
Ο θάνατος δεν είναι στη φύση του ανθρώπου. Η δε απώλεια παιδιών ενώ οι γονείς τους βρίσκονται εν ζωή, είναι απλά ένας επίγειος εφιάλτης που κανείς δε θα έπρεπε να βιώνει.
Αυτή την οδύνη η Πόπη Χριστοφούρου και ο σύζυγός της Μιχάλης την έζησαν εις διπλούν όταν εξερράγησαν τα εμπορευματοκιβώτια με την πυρίτιδα στη Ναυτική Βάση «Ελευθέριος Φλωράκης» στο Μαρί. Ο Χρήστος και ο Μίλτος έφυγαν για το μεγάλο ταξίδι. Τον πόνο αυτό του ξαφνικού και βίαιου φευγιού η Πόπη κατάφερε να τον κάνει δύναμη και παρηγοριά για όσους τη χρειάστηκαν. Για όσους είδαν κι αυτοί τα παιδιά τους να φεύγουν νωρίς. Μεταξύ αυτών και ο Ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ, Λουκάς Φουρλάς, ο οποίος μαθαίνοντας τον θάνατο της την αποχαιρέτησε ευχαριστώντας την που ήταν δίπλα του στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του.
Τα όσα έγραψε ο κύριος Φουρλάς αποτυπώνουν το μεγαλείο της ψυχής της Πόπης Χριστοφόρου, της μάνας των διδύμων που αγάπησε όλο το νησί.
Αυτούσια η ανάρτηση του
«Αγαπημένη μου Ποπή,
Απόψε η καρδιά μου δεν μπορεί να χωρέσει τον πόνο και τη θλίψη. Έφυγες για το μεγάλο ταξίδι, για να πας να συναντήσεις τους δυο αγαπημένους σου γιους, που τόσο άδικα σου στέρησε η έκρηξη στο Μαρί. Ίσως εκεί ψηλά, στον ουρανό, να είστε και πάλι όλοι μαζί, όπως θα έπρεπε να είστε εδώ στη γη.
Θέλω όμως, μέσα σε αυτή τη μεγάλη μου θλίψη, να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Σε ευχαριστώ για την αγάπη που μου έδειξες. Σε ευχαριστώ που στάθηκες δίπλα μου στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου, όταν κι εγώ έχασα το δικό μου παιδί.Ήσουν εκεί. Ήσουν το στήριγμά μου, η δύναμή μου.
Κάθε φορά που έχανα την πίστη μου, κάθε φορά που ένιωθα πως δεν μπορώ άλλο, ήσουν εκεί για να μου δώσεις δύναμη. Με τα λόγια σου, με την παρουσία σου, με την αγάπη σου. Και αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Μπορεί η ζωή να σου πήρε τους γιους σου, μπορεί να σου φόρτωσε έναν πόνο που καμία μάνα δεν θα έπρεπε να γνωρίσει, όμως εσύ παρέμεινες άνθρωπος γεμάτος αγάπη και έγνοια για τους άλλους. Και σε ευχαριστώ που, μέσα στον δικό σου πόνο, βρήκες χώρο να κρατήσεις και τον δικό μου.
Απόψε, αγαπημένη μου, άφησες πίσω σου έναν κόσμο που σε αγάπησε και ανθρώπους που θα σε κουβαλούν για πάντα μέσα στην καρδιά τους.
Πήγαινε τώρα να βρεις τα αγόρια σου. Να τα αγκαλιάσεις ξανά, να είστε πάλι μαζί και να μην σας χωρίσει ποτέ κανείς.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένη μου Ποπή.
Να είναι φωτεινός ο δρόμος σου και η ψυχή σου να βρει επιτέλους γαλήνη.
Και αν υπάρχει ουρανός για τις ψυχές που αγαπήσαμε, ξέρω πως απόψε δύο γιοι θα έτρεξαν να αγκαλιάσουν τη μάνα τους.
Θα σε θυμάμαι πάντα με αγάπη, ευγνωμοσύνη και ένα μεγάλο «ευχαριστώ» μέσα από την καρδιά μου».