Η νέα σεζόν της EuroLeague βρίσκεται προ των πυλών και μαζί της ανοίγει ένας από τους πιο αμφίρροπους κύκλους των τελευταίων ετών.
Ο Παναθηναϊκός αλλάζει εποχή με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς ξανά στον πάγκο του, ο Ολυμπιακός μπαίνει στη μάχη ως πρωταθλητής Ευρώπης, ενώ οι υπόλοιπες μεγάλες δυνάμεις της διοργάνωσης δεν έμειναν με «σταυρωμένα» τα χέρια.
Η EuroLeague 2026-27 κάνει τζάμπολ με 20 ομάδες να καλούνται να διανύσουν 38 αγωνιστικές. Ένας πραγματικός μαραθώνιος ξεκινά και αν κάτι ξεχωρίζει από την πρώτη ματιά, είναι πως αρκετές ομάδες δεν άλλαξαν απλώς πρόσωπα, αλλά επιχειρούν να αλλάξουν και τρόπο παιχνιδιού και φιλοσοφίας.
Ο Ομπράντοβιτς επέστρεψε και ο Παναθηναϊκός αλλάζει ταυτότητα
Η επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό αποτελεί από μόνη της τη μεγαλύτερη αλλαγή. Ο νέος τεχνικός των «πρασίνων» καλείται να χτίσει μια ομάδα με διαφορετικά χαρακτηριστικά, έχοντας στη διάθεσή του περισσότερη αθλητικότητα, μέγεθος και επιλογές στην περιφέρεια.
Ο Σιλβέιν Φρανσίσκο και ο Μπρανκού Μπάντιο προσθέτουν ταχύτητα και δημιουργία με την μπάλα, ενώ ο Γκέρσον Γιαμπουσέλε και ο Άιζακ Μπόνγκα δίνουν μέγεθος και ευελιξία στις θέσεις των φόργουορντ.
Η προσθήκη του Μουσταφά Φαλ προσφέρει, παράλληλα, μια διαφορετική παρουσία στη ρακέτα. Ένας «rim protector» που έλειπε τα τελευταία χρόνια από την ομάδα.
Στον περσινό κορμό παραμένουν σημαντικά σημεία αναφοράς, όπως ο Κέντρικ Ναν, ο Κώστας Σλούκας και ο Τζέριαν Γκραντ, ενώ οι Ματίας Λεσόρ, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και Ντίνος Μήτογλου συμπληρώνουν έναν κορμό με περισσότερες λύσεις.
Το ζητούμενο για τον Ομπράντοβιτς είναι να ενώσει αυτά τα διαφορετικά στοιχεία σε μια ομάδα που θα μπορεί να ελέγχει τον ρυθμό και να ανταποκρίνεται σε διαφορετικά στιλ παιχνιδιού.
Ο πρωταθλητής Ολυμπιακός θέλει να κρατήσει το στέμμα του
Ο Ολυμπιακός ξεκινά από διαφορετική αφετηρία. Είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης και δεν χρειάζεται να ξαναχτίσει την ομάδα από την αρχή. Αντίθετα, επέλεξε στοχευμένες αλλαγές πάνω σε έναν κορμό που έχει ήδη αποδείξει την αξία του.
Η αποχώρηση του Τόμας Γουόκαπ αλλάζει κυρίως την οργάνωση του παιχνιδιού. Ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ φέρνει μέγεθος, δημιουργία και έλεγχο της μπάλας, ενώ ο Ζαν Μοντέρο μπορεί να προσφέρει περισσότερη προσωπική δημιουργία και λύσεις στο ένας εναντίον ενός.
Ο Σάσα Βεζένκοφ παραμένει το σημείο αναφοράς στην επίθεση, ο Νίκολα Μιλουτίνοφ είναι η σταθερά στη ρακέτα και ο Μπαγιέ Εντιαγέ έρχεται να προσθέσει αθλητικότητα, άμυνα και ενέργεια στη θέση «4», δίνοντας ανάσες στον Βεζένκοφ.
Ο στόχος των «ερυθρολεύκων» είναι ξεκάθαρος. Θέλει να υπάρχει μια συνέχεια χωρίς να χαθεί η ταυτότητα που οδήγησε στην κορυφή.
Φενέρ και Εφές ανεβάζουν ξανά τον πήχη στην Τουρκία
Η Φενέρμπαχτσε του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους ενισχύθηκε σημαντικά στην περιφέρεια και στα φτερά. Ο Σέιν Λάρκιν προσθέτει δημιουργία και εκτέλεση στο pick and roll, ενώ οι Γουίλ Κλάιμπερν και Σάβον Σιλντς δίνουν μέγεθος, ποιότητα και δυνατότητα για διαφορετικά σχήματα στην περιφέρεια.
Στην Αναντολού Εφές, η μετακίνηση του Λάρκιν έφερε την ανάγκη για νέο επιθετικό σημείο αναφοράς και αυτός είναι ο Μάικ Τζέιμς.
Η παρουσία του αλλάζει τις ισορροπίες στην επίθεση, καθώς προσφέρει έναν παίκτη που μπορεί να δημιουργήσει μόνος του σε καταστάσεις που το σύστημα δεν λειτουργεί.
Η Ρεάλ αλλάζει προπονητή και μαζί τρόπο παιχνιδιού
Η Ρεάλ Μαδρίτης περνά σε νέα εποχή με τον Πέδρο Μαρτίνεθ στον πάγκο. Ο Φακούντο Καμπάτσο και ο Έντι Ταβάρες παραμένουν οι βασικοί άξονες, όμως η προσθήκη παικτών όπως οι Τίμοτε Λουαού-Καμπαρό, ο Πραντίγια και Γιάντουνεν δίνουν νέα στοιχεία στο ρόστερ.
Νέα φιλοσοφία και τρόπος παιχνιδιού φέρνει ο Ισπανός τεχνικός, με τα πρώτα δείγματα να τα βλέπουμε στο Super Cup της Ευρωλίγκας, δημιουργώντας ένα σύνολο που θα είναι σκληρό «καρύδι» για κάθε αντίπαλο.
Ντουμπάι και Χάποελ φέρνουν νέα δεδομένα
Το Ντουμπάι μπαίνει στη νέα σεζόν με υψηλές φιλοδοξίες και έναν προπονητή με μεγάλη εμπειρία, τον Τσάβι Πασκουάλ.
Η απόκτηση του Τόμας Γουόκαπ προσθέτει οργάνωση και αμυντική συνέπεια, ενώ ο Τόρνικε Σενγκέλια μπορεί να λειτουργήσει ως δημιουργικός πυλώνας από τη θέση «4».
Μαζί με τον Μπλόσομγκειμ θα δώσουν μέγεθος και σκληράδα στο ρόστερ κάτι που έλειπε την προηγούμενη χρονιά. Ο Έλι Οκόμπο δίνει ακόμη μία λύση με την μπάλα στα χέρια στην περιφέρεια και μαζί με τον Μακίνλει Ράιτ θα έχουν την «μπαγκέτα» αποφάσεων στην επίθεση.
Την ίδια ώρα, η Χάποελ Τελ Αβίβ έχει δημιουργήσει ξανά ένα ιδιαίτερα γεμάτο ρόστερ, με τον Βασίλιε Μίτσιτς, τον Ελάιζα Μπράιαντ, τον Κάντιν Κάρινγκτον και τον Τόμας Σατοράνσκι να προσφέρουν πολλές διαφορετικές επιλογές στη δημιουργία.
Το περσινό πρόβλημα ήταν στις θέσεις των φόργουορντ. Για αυτό έριξε εκεί το περισσότερο βάρος το καλοκαίρι και απέκτησε τους Ζακ Λεντέι, Αμίρ Κόφι, Τζέικομπ Τόπιν.
Μένει να δούμε αν μπορούν οι «Ισραηλινοί», που κάλυψαν τις αδυναμίες τους, να κάνουν το βήμα παραπάνω με τον Δημήτρη Ιτούδη στον πάγκο.
Ζάλγκιρις με Βαλαντσιούνας, Βαλένθια με Σορτς και Μίροτιτς
Η Ζάλγκιρις απέκτησε έναν παίκτη που αλλάζει τα δεδομένα στη ρακέτα. Ο Γιόνας Βαλαντσιούνας προσφέρει μέγεθος, ριμπάουντ και παιχνίδι με πλάτη, δίνοντας στους Λιθουανούς έναν ξεκάθαρο επιθετικό πόλο, που θα παίρνει πολλές αποφάσεις στην διάρκεια των αγώνων.
Η ομάδα του Μασιούλις θέλει να επαναλάβει την εξαιρετική περσινή χρονιά και να μπει ξανά στην οκτάδα.
Ταυτόχρονα, παρά την απώλεια του Φρανσίσκο κινήθηκε γρήγορα για να καλύψει το κενό με δύο παίκτες, που έχουν εμπειρία από την EuroLeague. Ο λόγος για τους Στέρλινγκ Μπράουν και Κάρσεν Έντουαρντς.
Η Βαλένθια, από την άλλη, έχασε σημαντικά κομμάτια του περσινού κορμού, όμως απάντησε με δύο κινήσεις που περιορίζουν τις απώλειες ως ένα σημείο.
Ο Τι Τζέι Σορτς προσθέτει ταχύτητα, δημιουργία και επιθετικότητα με την μπάλα, όντας ο παίκτης που θα ηγηθεί αυτής της νέας προσπάθειας μετά την φυγή του Μοντέρο, ενώ ο Νίκολα Μίροτιτς φέρνει εμπειρία, μέγεθος και αξιόπιστο σουτ από τη θέση «4».
Έχασε και τον προπονητή της Πέδρο Μαρτίνεθ και έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πως θα παραταχθεί την σεζόν που ξεκινά, με το βοηθό του στην άκρη του πάγκου.
Το ολικό rebuild της Μπαρτσελόνα και το κάτι παραπάνω που αναζητά ο Ερυθρός Αστέρας
Από τα πιο δύσκολα καλοκαίρια στην ιστορία της πέρασε η Μπαρτσελόνα, που είδε έναν έναν τους παίκτες να αποχωρούν (Σενγκέλια, Κλάιμπερν κτλπ.).
Έτσι, αποφάσισε να «ψωνίσει» από το NBA, ενώ θα βασιστεί σε μεγάλο μέρος στο δίδυμο των Κέβιν Πάντερ και Τζάστιν Ρόμπινσον.
Η κίνηση του Τζος Νίμπο στη θέση του σέντερ, αναμένεται να δώσει αθλητικότητα, ριμπάουντ και θέαμα. Το που μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι «μπλαουγκράνα» είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό.
Ο Ερυθρός Αστέρας θέλει επιτελούς να κάνει το βήμα παραπάνω και να είναι στα φετινά play offs. Μπορεί να έχασε τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, τον αντικατέστησε, όμως με τους Κρις Τζόουνς και Νικ Γουάιλερ Μπαμπ.
Τα υπόλοιπα αστέρια παρέμειναν στην ομάδα και με τον Ίμπον Ναβάρο στην άκρη του πάγκου προβλέπεται ότι θα παίξει ένα πιο γρήγορο μπάσκετ, που θα είναι θελκτικό στο μάτι του θεατή.
Η Βιλερμπάν προσαρμόστηκε σε διαφορετικά δεδομένα
Η ASVEL περίμενε αρχικά ένα πολύ μεγαλύτερο οικονομικό πλάνο, όμως τα κεφάλαια που είχαν υπολογιστεί από ασιατική επένδυση δεν έφτασαν τελικά, με το διαθέσιμο budget να περιορίζεται σημαντικά, περίπου στα 24 εκατομμύρια ευρώ αντί για τα 59 εκατομμύρια του αρχικού σχεδιασμού.
Έτσι, η γαλλική ομάδα χρειάστηκε να κινηθεί σε διαφορετική βάση από αυτή που είχε αρχικά σχεδιαστεί, χάνοντας σημαντικούς παίκτες που είχε υπογράψει, όπως οι Φρανσίσκο, Τάις και Γουάιλερ Μπαμπ.
Η νέα EuroLeague, λοιπόν, δεν φέρνει μόνο καινούργια πρόσωπα. Φέρνει διαφορετικές αγωνιστικές ταυτότητες, νέες ισορροπίες και ομάδες που μπαίνουν στη σεζόν με διαφορετικό σημείο εκκίνησης.