Όσο ενδιαφέρον παρουσιάζουν φέτος τα παιχνίδια του ελκυστικού Άρη, άλλο τόσο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα λεγόμενα του Βασίλη Σπανούλη.
Όσο περνάει ο καιρός, ο Έλληνας τεχνικός δεν αναλύει απλά τη δική του ομάδα ή τον αντίπαλο. Τα τετριμμένα δηλαδή και απαραίτητα φυσικά. Παράλληλα… ξεδιπλώνει την αγωνιστική φιλοσοφία του. Τα «θέλω» του και όσα… διδάσκεται η ομάδα του μέσα από τα παιχνίδια. Ακόμα και από τις νίκες. Όχι μόνο από τις ήττες.
Στο μυαλό του Σπανούλη, είναι ξεκάθαρο ότι δεν μετράει μόνο το αποτέλεσμα. Προφανώς και για αυτό παίζει. Παράλληλα όμως, ίση αξία για αυτόν έχει και ο τρόπος. Και στο παιχνίδι κόντρα στην Ντερτόνα, είδε μέσα από μία αρνητική κατάσταση να αναδεικνύεται κάτι θετικό. Απ’ τα αγκάθι βγαίνει ρόλο με λίγα λόγια.
Για τον Άρη, το «αγκάθι» στο χθεσινό ματς ήταν η δεύτερη περίοδος που δεν έκανε όσα έπρεπε στην άμυνα και κυρίως στην επίθεσή του, με αποτέλεσμα να βρεθεί για πρώτη φορά στο Παλέ με την πίεση στις πλάτες του. Την πίεση που του δημιουργούσε το εύθραυστο προβάδισμα του ενός πόντου με το οποίο πήγε στα αποδυτήρια και δίχως την ισορροπία που θέλει να έχει ως ομάδα στο παρκέ.
Θα έρθουν κι άλλα τέτοια βράδια μέσα σε μία σεζόν που στον Άρη φιλοδοξούν ότι θα… πιάσει καλοκαίρι. Όσο χρήσιμη ήταν λοιπόν εκείνη η εμφάνιση… απουσίας στην Καρδίτσα, άλλο τόσο ήταν και το χθεσινό.
Ο Άρης... εκπαιδεύτηκε σε μία πρωτόγνωρη κατάσταση, ως μία καινούργια ομάδα που είναι, και ο Σπανούλης είδε τους παίκτες του να αντιδρούν όπως ακριβώς ήθελε. Να βγάλουν πάλι αυτή την απίστευτη ενέργεια που τους χαρακτηρίζει στην άμυνα και την ποιότητά τους στο επιθετικό κομμάτι, εκτινάσσοντας τη διαφορά στους 20 λίγο πριν το τέλος και με τον… killer Ματ Μόργκαν να βγαίνει πάλι μπροστά. Στα δύο τελευταία ματς είναι ο ηγέτης τον οποίο επέλεξε ο Άρης, δείχνοντας να βρίσκει αυτοπεποίθηση και ρυθμό.
Οι πόντοι βρίσκονται προφανώς στη… βιτρίνα, αλλά ο Μόργκαν ήταν η αιχμή μίας ομάδας που προτάσσει το «εμείς» αναδεικνύονται πρωταγωνιστές και αφανείς ήρωες όπως ο Μήτρου-Λονγκ και ο Χαραλαμπόπουλος. Ειδικά ο πρώτος είναι πλέον ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα επιρροής του προπονητή. Ένα «αγρίμι» του μπάσκετ το οποίο ο Σπανούλης βάζει σε καλούπι και τον κάνει χρήσιμο για το σύνολο, ξεχωρίζοντας ειδικά στο αμυντικό κομμάτι όπου στα τελευταία δύο ματς έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.
Παιχνίδι με παιχνίδι, ο Άρης ενισχύει την νοοτροπία του, την ομοιογένειά του ως ομάδα. Οι ρόλοι γίνονται πιο ευδιάκριτοι και θα έρθει η στιγμή που θα αναδειχθούν κι άλλοι παίκτες από το ρόστερ. Δεν έχει ξεκλειδώσει άλλωστε όλα του τα «όπλα». Οταν όμως ακόμη η ομάδα… χτίζεται, δεν μπορεί να τα έχει όλα όπως θέλει σε διάρκεια ή ατομικές επιδόσεις.