Το εκκωφαντικό 7-0 της Αγγλίας στη Ριέκα επί της ντροπιασμένης Κροατίας ήλθε ίσως την κατάλληλη στιγμή. Ή και μερικές ημέρες πριν το 4-1 της Ιταλίας επί των Τούρκων που ωρύονται για αλλαγές, έχοντας να αντιμετωπίσουν και το σκάνδαλο με τη διαιτησία και το στοίχημα.
Τι δουλειά έχει η Εθνική με όλα αυτά; Λογικά καμία. Όμως εάν υπήρχε (που δεν υπήρχε) έστω και μία πιθανότητα να παρασυρθεί σε αλόγιστο παιχνίδι κόντρα στους Γερμανούς σε λίγες ώρες στην Τούμπα, τώρα έχει εξαλειφθεί.
Σε αυτό το επίπεδο και με τέτοια μεγέθη ως αντίπαλους, όλα μπορεί να συμβούν. Μόνο που το δικό μας επίπεδο είναι επίσης υψηλό ώστε να προκαλούνται τέτοιες ανησυχίες.
Εδώ που έχει φτάσει η Εθνική, έχει άλλα πράγματα στο μυαλό της. Όχι πια την τρίτη θέση και τα προφανή οφέλη της σίγουρης παραμονής στην πρώτη κατηγορία και της παρουσίας στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας για την κλήρωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Εδώ που έφτασε σε αυτό το θεσμό, έχει ξεκάθαρα το νου της στην πρόκριση στα προημιτελικά. Και σε μάχες νοκ άουτ με ομάδες τέτοιου επιπέδου την άνοιξη.
Συνεπώς το αποτέλεσμα απόψε είναι το βασικότερο, αν και φυσικά υπάρχουν κι άλλα μεγάλα κίνητρα μπροστά στο κοινό της Τούμπας και στο ευρύτερο που θα δει το ματς από την τηλεόραση.
Όχι πια με χίλια άτομα κόντρα στο Λιχτενστάιν που είπε κι ο Τσιμίκας, αλλά με γεμάτο γήπεδο και εναντίον της Γερμανίας.
Υπάρχουν κι άλλα πολλά πέραν από το αποτέλεσμα. Η ακόμη μία επιβεβαίωση της ανταγωνιστικότητας κόντρα στους κορυφαίους (κι ας είναι η ομάδα του Κλοπ σε στάδιο μετάβασης και δοκιμών αναγέννησης). Η ανθεκτικότητα στη δίψα του αντίπαλου να πάρει ρεβάνς για το πρόσφατο κάζο του στο Άουγκσμπουργκ.
Η τακτική τελειότητα και η απόλυτη συγκέντρωση σε κάθε δευτερόλεπτο, μονομαχία, φάση. Η προσμονή για μία εντός έδρας επιτυχία κόντρα σε τέτοιου μεγέθους ομάδα, όπως έχει συμβεί αρκετές φορές μακριά από ελληνικό έδαφος.
Ο αιφνιδιασμός με επιθετικό παιχνίδι όπως συνέβη με την Ολλανδία, η ισορροπία και ο έλεγχος του ρυθμού όπως δε συνέβη με την Ολλανδία.
Η Εθνική έχει νοοτροπία. Έχει ταυτότητα. Έχει δίψα και ταλέντο. Φυσικά παίζει και ο αντίπαλος και όταν πρόκειται για τέτοιο αντίπαλο, δεν μπορεί πάντα να έχουμε εμείς το πάνω χέρι στην εικόνα του ματς. Κάποτε δεν το είχαμε ποτέ.
Ο Νίκος Παπαδόπουλος, ένας προπονητής με σημαντική συνεισφορά στην πρόοδο αυτών των παιδιών ως τεχνικός των Ελπίδων και υπηρεσιακός στην Ανδρών μέχρι την πρόσληψη Γιοβάνοβιτς, επισήμανε τα πάντα με ακρίβεια μιλώντας στο MEGA NEWS SPORTS.
Όπως είχε κάνει και ο Γιάννης Ταουσιάνης, νυν τεχνικός των Ελπίδων, επίσης προσκεκλημένος στη ραδιοφωνική συχνότητα του MEGA NEWS.
Υπάρχει πλέον ένα γκρουπ με προοπτική και αυτοπεποίθηση. Με βάσεις για να φτάσει ακόμη πιο ψηλά και να επιστρέψει μόνιμα στις μεγάλες διοργανώσεις. Κι έχει γίνει πολλή δουλειά για να συμβεί αυτό, σε αναπτυξιακό εθνικό και συλλογικό επίπεδο.
Εδώ που έφτασε η Εθνική δεν έχει κανένα λόγο να κάνει πίσω. Να κοιτάξει πιο χαμηλά απ’ όσο πλέον κάνει (να κοιτάζει κατάματα δηλαδή) κάθε πανίσχυρο συγκρότημα.
Να διεκδικήσει το αποτέλεσμα ξανά. Να παραμείνει στην κορυφή ενός ομίλου μεγαθηρίων. Και ταυτόχρονα να επιβεβαιώσει τη θέση της στη διεθνή σκηνή και με τον τρόπο του παιχνιδιού της.
Δεν είναι απλό, μα για αυτή την ομάδα πλέον τίποτα δεν είναι δύσκολο.