Η ΑΕΚ ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα με 3-1 και η μόνη ζημιά από αυτό το ματς είναι ότι ενδεχομένως δε θα τερματίσει πρώτη στη League Phase του Κυπέλλου. Η απευθείας πρόκριση στη μεθεπόμενη φάση πάντως δεν έχει χαθεί, οπότε μικρό το… κακό!
Ο Μάρκο Νίκολιτς θέλησε να παρουσιάσει μία «μικτή» ομάδα βασικών με παίκτες που είχαν λίγο χρόνο συμμετοχής και τους δύο νέους. Για να έχει ομοιογένεια στα μετόπισθεν άλλαξε μόνο τον έναν από τους τέσσερις της άμυνας και των έναν εκ των δύο στα κεντρικά χαφ. Ο Βίντα ήταν αυτός που πήρε τη θέση του Μουκουντί και ο Μάγερ έπαιξε στον άξονα αντί ενός εκ των Βιτάλις, Κάιρινεν και Αριάγκα. Στην επίθεση επιβράβευσε τον Ζούμκποφ δίνοντάς του φανέλα βασικού και ξεκίνησε τον Ζίνι ως παρτενέρ του Γιόβιτς.
Παρότι η ΑΕΚ είχε τα… 4/6 των μετόπισθεν «μπετό» από το πρώτο λεπτό έδειξε να μην μπορεί να «χτίσει» σωστά παιχνίδι από τα μετόπισθεν. Η χρησιμοποίηση των Εντιαγέ και Μπάνζα, οι οποίοι έπεφταν πάνω σε Βίντα και Ρέλβας σε συνδυασμό με το υψηλό πρέσινγκ των Ζίφκοβιτς σε Πήλιο, Χατσίδη σε Ρότα και του Γιάκιτς ή του Σανταμαρία στον παίκτη που επέλεγε να κατέβει να βοηθήσει στο build up αποδιοργάνωσε τους «κιτρινόμαυρους» οι οποίοι έκαναν πολλά και εύκολα λάθη.
Είναι γεγονός πως στο πρώτο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ πλησίασε περισσότερες και με μεγαλύτερες πιθανότητες το γκολ το οποίο τελικά βρήκε με τον Μπάνζα σε μία φάση όπου ο Ρέλβας έχει χάσει στην πλάτη του τον φορ των γηπεδούχων.
Είναι επίσης αλήθεια πως ο ΠΑΟΚ που είχε πολλά περισσότερα να χάσει, έβγαζε περισσότερη ένταση στο ματς, έβγαινε πρώτος στις μπάλες και στις μονομαχίες, ενώ την ίδια ώρα η ΑΕΚ εκτός ότι είχε πολλούς παίκτες μακριά από τον καλό τους εαυτό, δεν θύμιζε σε τίποτα ομάδα Νίκολιτς.
Στο δεύτερο ημίχρονο το μόνο που χρειαζόταν ήταν μία εξαιρετική κάθετη πάσα του Μαρίν στον Γιόβιτς για να ανατραπεί όλο το σκηνικό. Ο Σέρβος σκόραρε και η ΑΕΚ γύρισε όλο το ματς. Πήρε τον έλεγχο του ματς, δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες για να πετύχει και δεύτερο γκολ και να «τελειώσει» το ματς υπέρ της, αλλά ο Πήλιος δεν βρήκε στόχο, ο Ζίνι «σημάδεψε» το οριζόντιο.
Για 20 περίπου λεπτά η ΑΕΚ κυριάρχησε είχε όλο το ματς στον έλεγχό της, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό. Μία ενέργεια του Σορετίρε έφερε ξανά τούμπα όλο το ματς. Και αγωνιστικά και ψυχολογικά. Οι «κιτρινόμαυροι» άρχισαν να κάνουν λάθη ξανά, όχι όμως στο βαθμό του πρώτου ημιχρόνου και δεν μπόρεσαν ξανά να επανέλθουν.
Σε ό,τι αφορά τη μεγάλη εικόνα της αναμέτρησης, τα πράγματα είναι απλά. Όταν δέχεσαι τόσο φτηνά γκολ, όταν όπως είπε και ο Νίκολιτς δεν κάνεις ένα φάουλ για να κόψεις μία αντεπίθεση και να δεχθείς έστω μία κάρτα, αυτά τα «πληρώνεις» σε ματς με δυνατούς αντιπάλους.
Αυτό λοιπόν έρχεται και κολλάει στο ότι η ΑΕΚ στην Τούμπα δεν ήταν ΑΕΚ του Νίκολιτς, όπως προανέφερα και πιο πάνω και στο τέλος της ημέρας δεν δικαιούταν πολλά παραπάνω. Όμως τα σημαντικά είναι μπροστά. Το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, το ματς με τη Ρεάλ και το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό…