Εθνική Ελλάδος – Nations League, πράξη τρίτη. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, το βράδυ της Πέμπτης (01/10), φιλοξενεί την Ολλανδία στο γήπεδο της Τούμπας.
Ενθουσιασμός για το προσεχές παιχνίδι κατακλύζει όλους τους φιλάθλους. Και όχι άδικα. Το διπλό στη Σερβία ας πούμε πως το περιμέναμε, αλλά αυτό στο Άουγκσμπουργκ δεν είχε προηγούμενο. Απόλυτο νικών. Και αναμένετε, γιατί έπεται το παιχνίδι της Θεσσαλονίκης…
Οι προσδοκίες γεννιούνται από τα επιτεύγματα, και όχι από τη φαντασία του νου. Ταλέντο; Περίσσειο. Η χημεία της ομάδας; Ανά αγώνα σφυρηλατείται.
Όσο για πειθαρχία; Χρειάζεται μία μόνο αναδρομή στις πρόσφατες δηλώσεις του αρχηγού Βαγγέλη Παυλίδη, και τις παλαιότερες του προπονητή Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Η γαλανόλευκη δεν κατέκτησε το Έβερεστ. Όμως βρήκε σωστό μονοπάτι να διαβεί. Γιατί ο επόμενος αντίπαλος είναι η Ολλανδία. Και υφίσταται μια παράδοση που ήρθε η ώρα να σπάσει.
Αγώνες 11. Νίκη μία, ισοπαλία μία. Ήττες εννέα, στις οποίες συγκαταλέγονται όλες οι αναμετρήσεις με την Εθνική μας ως γηπεδούχο.
Το ντεμπούτο του Θωμά Μαύρου, το Euro 1980, τα προκριματικά 86-87, 90-91, 2022-23 και η… συμπρωτεύουσα.
Η πρώτη αναμέτρηση με τους «οράνιε» και το ντεμπούτο του Μαύρου
Γυρνάμε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και, πιο συγκεκριμένα, στις 16 Φεβρουαρίου του 1972. Εθνική Ελλάδας και Ολλανδία τίθενται για πρώτη φορά αντιμέτωπες σε φιλικό αγώνα.
Ο τόπος της αναμέτρησης, το παλαιό, τσιμεντένιο Γ. Καραϊσκάκης. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα σφύζει ποιότητας. Γιώργος Δέδες, Σταύρος Σαράφης, Κωνσταντίνος Δαβουρλής και, φυσικά, Μίμης Δομάζος ενάντια στην ομάδα του σπουδαίου Κρόιφ και των πολλών άλλων μεγάλων αστεριών.
Αποτέλεσμα; Διασυρμός. Ήττα 5-0. Ο Ιπτάμενος Ολλανδός σκοράρει δις, όπως και ο χαρισματικός αμυντικός Χούλσχοφ, και ο Νέεσκενς πετυχαίνει το 4ο γκολ. Όλα στραβά.
Έπειτα από 54 έτη, επανερχόμενοι στο τώρα, γεννάται το εξής ερώτημα: Για ποιον λόγο κάποιος να θυμάται αυτό το παιχνίδι; Και όμως, υπάρχει ένας. Και μάλιστα σημαντικός.
Ενώ ο αγώνας κυλούσε μαρτυρικά για τη γαλανόλευκη, υπήρχε ένας πιτσιρικάς που συνέχιζε και πάλευε, κερδίζοντας άπαντες, ο μόλις 17χρονος αλλά και φέρελπις επιθετικός Θωμάς Μαύρος.
Ο νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε ποτέ -μέχρι τότε- με το εθνόσημο στο στήθος. Απ’ όλη, λοιπόν, τη συντριβή διασώθηκε ένας. Ποιος; Ο Μαύρος ο θεός.
Ο πρώτος αγώνας σε Euro και το αμφιλεγόμενο πέναλτι του Βασίλης Κωνσταντίνου
Η επόμενη συνάντηση των δύο ομάδων έλαβε χώρα οκτώ χρόνια αργότερα, με την Ελλάδα πάλι ως γηπεδούχο. Μάλλον, για να είμαστε ακριβείς, τυπικά γηπεδούχο. Αναμέτρηση τόσο ιστορική όσο και πολυτάραχη.
Ο Αλκέτας Παναγούλιας και οι παίκτες του ταξιδεύουν στην Ιταλία για το Euro του 1980. Η πρώτη συμμετοχή της γαλανόλευκης σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης είναι γεγονός.
Με ένα ρόστερ αποτελούμενο από παίκτες εγνωσμένης αξίας, όπως οι Κώστας Ιωσηφίδης, Γιώργος Κούδας, Βασίλης Κωνσταντίνου, Σπύρος Λιβαθηνός, Χρήστος Αρδίζογλου, Θωμάς Μαύρος, Ντίνος Κούης, Γιάννης Κυράστας, Μάικ Γαλάκος και Νίκος Αναστόπουλος, η Εθνική βρίσκει απέναντί της την Ολλανδία στις 11 Ιουνίου.
Ο αγώνας είναι οριακός και το 0-0 παραμένει μέχρι το 67′;. Ώσπου ο Κωνσταντίνου τρέχει να αποσοβήσει το κόρνερ και απομακρύνει την μπάλα.
Ωστόσο, τη στιγμή που σηκώνεται, ο Νανίνγκα, επιθετικός των «οράνιε», συγκρούεται μαζί του και πέφτει στο έδαφος. Ο διαιτητής της αναμέτρησης υποδεικνύει το σημείο της άσπρης βούλας.
Ο… γάτος διαμαρτύρεται και οι συμπαίκτες του κοιτούν σαστισμένοι. Ο Κιστ αναλαμβάνει την εκτέλεση και ευστοχεί. Το 1-0 παραμένει μέχρι το τέλος, με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα να έχει δοκάρι στο 87′;.
Στα επόμενα παιχνίδια η Εθνική ηττήθηκε από την Τσεχοσλοβακία με 3-1 και ήρθε ισόπαλη 0-0 με τη Δυτική Γερμανία, τερματίζοντας τελευταία στον όμιλο με έναν βαθμό, αποχαιρετώντας το τουρνουά.
Ποιος ξέρει, όμως, τι θα είχε συμβεί αν δεν είχε δοθεί εκείνο το πέναλτι; Η παρθενική εμφάνιση της Ελλάδας σε Euro έμεινε να συνοδεύεται από πολλά «αν» και από μια ιστορία που, ακόμη και σήμερα, αφήνει χώρο για συζήτηση.
Οι διακοπές στη Ρόδο, το πέρασμα από τη Θεσσαλονίκη και το τελευταίο μας αντάμωμα
Το 1987 οι «οράνιε» επισκέφθηκαν ξανά τη χώρα μας. Αφορμή ήταν το παιχνίδι ενάντια στην Εθνική μας στις 16/12 στη Ρόδο για τα προκριματικά του Euro 1988.
Παρότι είχε προηγηθεί μία μυθική εμφάνιση και η ισοπαλία (1-1) εκτός έδρας στο Ντε Κάιπ, η Εθνική μας, ούσα αδιάφορη, δεν προέβαλε καμία αντίσταση στους Ολλανδούς, χάνοντας με 3-0. Τα γκολ είχαν πετύχει ο Κούμαν και ο Χανς Γκιλχαους.
Ύστερα από μόλις τέσσερα χρόνια (04/12/1991), Ελλάδα και Ολλανδία τέθηκαν αντιμέτωπες εκ νέου. Και μάλιστα στη Θεσσαλονίκη, όπως τώρα. Μόνο που, αντί για το γήπεδο της Τούμπας, αγωνίστηκαν στο Καυτανζόγλειο.
Η κατάληξη; Όπως ακριβώς οι προηγούμενες. Άνετο πέρασμα και επικράτηση με 2-0 των Πορτοκαλί (Μπέργκαμ, Ντάνι Μπλιντ).
Μέχρι να φτάσουμε στο τελευταίο αντάμωμα των δύο χωρών το 2023 (16/10), στην Allwyn Arena, επίσης για τα προκριματικά του Euro.
Η Εθνική, παρά τη φιλότιμη προσπάθειά της και την καλή τακτικά αμυντική της λειτουργία, υποτάχθηκε στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης στην Ολλανδία, εξαιτίας της εύστοχης εκτέλεσης πέναλτι του Φαν Ντάικ.
Η Εθνική Ελλάδας καλείται να σπάσει την αρνητική παράδοση που τη θέλει να γνωρίζει την ήττα από τους Ολλανδούς όταν τους αντιμετωπίζει ως γηπεδούχος. Δύσκολο; Ίσως. Ακατόρθωτο; Με τίποτα. Οδηγός; Ο θρίαμβος στο Άουγκσμπουργκ.