Αν κάποιος θελήσει να κατανοήσει τη διαδρομή της σχέσης μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ, την ένταση που σιγά – σιγά δημιουργείται, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στις δημοσκοπήσεις. Οσο εκείνες έδειχναν μια καθαρή διαφορά μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου κόμματος, ο Αλέξης Τσίπρας στόχευε αποκλειστικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στις αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ όλοι παρατηρούσαν μια αμηχανία – λες και δεν περίμεναν αυτό το πρώτο κύμα που δημιουργήθηκε τις πρώτες εβδομάδες ίδρυσης του κόμματος του πρώην πρωθυπουργού.
Όμως η εικόνα αντιστράφηκε μόλις ήρθε το φθινόπωρο, μετά τη ΔΕΘ και την παρουσία των δύο επικεφαλής στη Θεσσαλονίκη. Από τότε έως σήμερα, στην Αμαλίας κάνουν τακτικές αναφορές στο ΠΑΣΟΚ (ακόμα και για να πουν πως «δεν μπορεί να κάνει την ανατροπή» ή πως «αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με τη ΝΔ»), ενώ στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν αποφασίσει να σηκώνουν το γάντι κάθε φορά που θεωρούν πως προκαλούνται – ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως θα κυλιστούν σε «λασπομαχίες» που δυνητικά θα ήθελαν να αποφύγουν, ώστε να μη χάνουν τον στόχο της σύγκρουσης με τη ΝΔ, δημιουργώντας συνειρμούς.
Η «γραμμή» έχει αλλάξει
Και πάλι, είναι οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν τον δρόμο: στην Αμαλίας ψάχνουν να βρουν, σε αυτές που ήδη είδαν το φως της δημοσιότητας και σε εκείνες που έρχονται από σήμερα έως την επόμενη εβδομάδα, σημάδια σταθερότητας – επισημαίνουν, δηλαδή, πως με εξαίρεση μια εταιρεία, η διαφορά των δύο κομμάτων βρίσκεται ακόμα περίπου στις 3 μονάδες, ενώ προτιμούν να κοιτούν την εκτίμηση ψήφου και όχι την πρόθεση, που κρύβει μέσα της μικρή άνοδο για το ΠΑΣΟΚ. Πάνε οι εποχές που μιλούσαν για «2» μπροστά στο ποσοστό της ΕΛΑΣ από το φθινόπωρο.
Η «γραμμή» έχει αλλάξει: τώρα σημειώνουν ως θετική τη σταθεροποίηση, εκτιμώντας πως αυτή δυνητικά δεν μπορεί να φέρει πτώση, αλλά και άνοδο.
Με ανεβασμένη ψυχολογία
Στο ΠΑΣΟΚ από την άλλη, βλέπουν πως όσο ο Τσίπρας έχει φτάσει σε «δημοσκοπικό ταβάνι» και αναζητά δεξαμενές που δεν βρίσκει, έχουν βάσιμες ελπίδες να αλλάξουν την εικόνα που αυτή τη στιγμή περιγράφεται – και αυτές οι ελπίδες εδράζονται στα ποιοτικά για το πρόγραμμα και τα στελέχη του κόμματος, αλλά και στις ανάσες που του δίνουν δεκαδικά ψηφία ανόδου. Και αυτή η διαφορά στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται στην ψυχολογία των στελεχών και του μηχανισμού του, αποτυπώνεται στην αυτοπεποίθηση με την οποία αντιμετωπίζουν αιχμές και επιθέσεις τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την ΕΛΑΣ.
Το ότι η μάχη για την κατάταξη, την οποία και οι δύο πλευρές αρνούνται, δεν έχει κριθεί φαίνεται από τις αντιδράσεις, αλλά και από τα νούμερα. Η τάση που εμφανίζεται και στις δύο πλευρές έχει ακόμα τοπικά χαρακτηριστικά – ακόμα και σε δημοσκοπήσεις που διεξάγονται παρασκηνιακά, υπάρχουν Περιφέρειες στις οποίες το ΠΑΣΟΚ είναι καθαρά δεύτερο (πιο ενδεικτικές και πιο ενδιαφέρουσες για τους αναλυτές από αυτές της Κρήτης), υπάρχουν όμως κι άλλες στις οποίες η ΕΛΑΣ είναι αυτή που κερδίζει τη μεταξύ τους μάχη (και μία εξ αυτών έχει συμβολικό χαρακτήρα).
Ο χρόνος ανάμεσα στο τώρα της πρώιμης προεκλογικής περιόδου και στις εκλογές τους δίνει περιθώριο κινήσεων και σε οργανωτικό επίπεδο, αλλά και σε πολιτικό επίπεδο. «Είμαστε ανταγωνιστές, δεν είμαστε αντίπαλοι», έχει πει ως τώρα ο Αλέξης Τσίπρας. «Υπομονή και επιμονή, έχουμε μπροστά μας μαραθώνιο», λέει δημόσια και ιδιωτικά ο Νίκος Ανδρουλάκης. Ομως η πραγματικότητα είναι πως αυτή η μάχη όσο πλησιάζουν οι κάλπες θα γίνεται περισσότερο σκληρή – ειδικά αν η ψαλίδα μικρύνει, τόσο που κανείς δεν θα μπορεί να προβλέψει την τελική έκβαση.