Οι προσκυνητές από την Αυστραλία υπό τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στον Οικουμενικό Πατριάρχη

Την Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου, η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος υποδέχθηκε στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό, στο Φανάρι, τον πολυπληθή όμιλο των 250 προσκυνητών από την Αυστραλία, οι οποίοι, με επικεφαλής τον Ποιμενάρχη της Πέμπτης Ηπείρου, Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ. Μακάριο, επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη για να συμμετάσχουν στις εορταστικές εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 35 ετών από την εκλογή του Παναγιωτάτου.

Στο προσκύνημα συμμετέχουν οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι, μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας: Πέρθης κ. Ελπίδιος, Αδελαΐδος κ. Σιλουανός, Μελβούρνης κ. Κυριακός, Χώρας κ. Ευμένιος, Βρισβάνης κ. Βαρθολομαίος και Καμπέρας κ. Αθηναγόρας, καθώς επίσης οι Θεοφιλέστατοι Βοηθοί Επίσκοποι Μιλητουπόλεως κ. Ιάκωβος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Yellow Rock, και Μαγνησίας κ. Χριστόδουλος, Αρχιγραμματέας της Ι. Επαρχιακής Συνόδου, και κληρικοί και μοναχοί της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.

Στην προσλαλιά του, ο Σεβασμιώτατος κ. Μακάριος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη και την αφοσίωση των προσκυνητών από την Αυστραλία προς τον Οικουμενικό Θρόνο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, του οποίου την προστατευτική μέριμνα και στοργή, όπως επεσήμανε, «εκεί στην άλλη άκρη του κόσμου, κυριολεκτικώς, την αισθανόμαστε σε κάθε μας βήμα, σε κάθε μας σκέψη και σε κάθε έκφανση της πορείας μας μέσα στον χρόνο και την ιστορία».

«Ό,τι είμαστε εκκλησιαστικώς τε και κανονικώς – και πρώτος ο ομιλών – το οφείλουμε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και σε Σας, και τούτο δεν το ξεχνάμε ποτέ», υπογράμμισε ο Σεβασμιώτατος και συνέχισε: «Η Μεγάλη Εκκλησία αποτελεί την ταυτότητά μας, το είναι μας, την ψυχή μας, τον καημό μας και πώς, άραγε, μπορεί να ζήσει κανείς δίχως ταυτότητα και δίχως ψυχή;».

Αναφερόμενος στην ευλογημένη επέτειο της εκλογής του Παναγιωτάτου κ.κ. Βαρθολομαίου στον Αποστολικό και Πατριαρχικό Θρόνο, ο Αρχιεπίσκοπος σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι «δοξάζουμε πρωτίστως τον Τριαδικό Θεό, που μας χάρισε έναν Πατριάρχη του δικού Σας πνευματικού ύψους, με οραματισμό για το μέλλον της Εκκλησίας και τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο».

Ακολουθεί ολόκληρη η προσλαλιά του Σεβασμιωτάτου κ.κ. Μακαρίου:

«Παναγιώτατε και Θειότατε Πάτερ και Δέσποτα,

Με πολλή χαρά και βαθιά συγκίνηση, τα μέλη της παρ’ ημίν Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου, οι Θεοφιλέστατοι επίσκοποι, οι ευλαβείς προσκυνητές, κληρικοί και λαϊκοί και η ελαχιστότητά μου, κατεφθάσαμε, αγαλλομένω ποδί και σκιρτώση καρδία, στο σεπτό της Ορθοδοξίας Κέντρο, για να προσκυνήσουμε την Άρχουσα και Πάσχουσα Εκκλησία και ασφαλώς για να λάβουμε την πατριαρχική ευχή και πατρική Σας ευλογία, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 35 ετών από την ευλογημένη εκείνη ημέρα που η Αγία και Ιερά Ενδημούσα Σύνοδος Σας εξέλεξε Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικό Πατριάρχη.

Σας ευχαριστούμε και Σας ευγνωμονούμε που μας δεχθήκατε εδώ στο Ιερό Κέντρο του Γένους μας, στην καθηγιασμένη και μαρτυρική Αποστολική Καθέδρα του Πρωτοκλήτου Ανδρέου, στην ευρύχωρη αγκαλιά της Μητρός Εκκλησίας, που γνωρίζει να αγαπά και να θυσιάζεται για τα παιδιά Της. Και εμείς, ως ελάχιστο αντίδωρο, καταθέτουμε σήμερα ενώπιόν Σας, την ευγνωμοσύνη μας και την αφοσίωσή μας προς τον Πάνσεπτο Οικουμενικό Θρόνο και το υπερσέβαστο Πρόσωπό Σας, τον Πατέρα και Πατριάρχη μας, του Οποίου την προστατευτική μέριμνα και στοργή, εκεί στην άλλη άκρη του κόσμου, κυριολεκτικώς, την αισθανόμαστε σε κάθε μας βήμα, σε κάθε μας σκέψη και σε κάθε έκφανση της πορείας μας μέσα στον χρόνο και την ιστορία. Καθώς ό,τι είμαστε εκκλησιαστικώς τε και κανονικώς – και πρώτος ο ομιλών – το οφείλουμε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και σε Σας, και τούτο δεν το ξεχνάμε ποτέ. Η Μεγάλη Εκκλησία αποτελεί την ταυτότητά μας, το είναι μας, την ψυχή μας, τον καημό μας και πώς, άρα γε, μπορεί να ζήσει κανείς δίχως ταυτότητα και δίχως ψυχή;

Πραγματοποιούμε, λοιπόν, το προσκύνημά μας, στο Πατριαρχείο μας, που είναι ένας τόπος στενός κι απέραντος, φτωχικός και ατίμητος και πραγματικά σταυρωμένος για να δείχνει αείποτε την Ανάσταση. Παρά τη στενότητά του, όμως, σου δίνει οξυγόνο και ανασαίνεις μια εκπληκτική ευρύτητα ζωής. Μέσα στο στενό τείχος, που περικλείει τούτο το ιερό εγκαθίδρυμα, έχεις την αίσθηση ενός οικουμενικού και απεριόριστου χώρου. Και όσο το φτωχικό και πραγματικά εσταυρωμένο Φανάριον εξακολουθεί να ζει στις διαστάσεις της Αγίας Σοφίας, ενσαρκώνοντας την Οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας ως ολότητα αλήθειας και ζωής, κανείς δεν θα μπορέσει να το μειώσει. Γιατί το Πατριαρχείο μας εξακολουθεί, παρά το «δύστηνον» των καιρών, να έχει οικουμενικό οφθαλμό και πάλλουσα για όλον τον κόσμο καρδία, υπενθυμίζοντάς μας ότι άλλο είναι η παγκοσμιοποίηση κι άλλο η οικουμενικότητα. Άλλο είναι η Ρωμιοσύνη κι άλλο είναι ο εθνοφυλετισμός. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ήταν, είναι και θα είναι το κέντρο της οικουμενικής Ρωμιοσύνης και της Ορθοδοξίας. Το Πατριαρχείο μας είναι ένα μέρος που δεν χάνεται στο όλο, αλλά προσδιορίζει το όλον, όπως έχω επανειλημμένως τονίσει και κατά το παρελθόν.

Πιστεύουμε βαθύτατα ότι το προσκύνημά μας αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι προγραμματίστηκε να συμπέσει με την ευλογημένη επέτειο της εκλογής Σας στον Αποστολικό και Πατριαρχικό Θρόνο προ τριακονταπενταετίας. Για τη μοναδική αυτή στιγμή δοξάζουμε πρωτίστως τον Τριαδικό Θεό, που μας χάρισε έναν Πατριάρχη του δικού Σας πνευματικού ύψους, με οραματισμό για το μέλλον της Εκκλησίας και τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο. Ως ο, εν Επισκόποις, προεστώς και ελάχιστος Ποιμενάρχης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, τον οποίον η δική Σας αγάπη και στοργή ανέδειξε σε αυτή την υψηλή περιωπή, εκ μέρους όλων των παρισταμένων προσκυνητών καταθέτω, έτι άπαξ, την υική μας ευγνωμοσύνη, διότι ανοίξατε τις πύλες του Φαναρίου και κυρίως της καρδίας Σας και μας δεχθήκατε και μας ευλογήσατε, ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες που το πρόγραμμά Σας είναι επιφορτισμένο. Σας ευχαριστούμε, Σας ευγνωμονούμε και όλοι μαζί αναφωνούμε: Βαρθολομαίου του Παναγιωτάτου και Οικουμενικού Πατριάρχου πολλά τα έτη».