Νομίζω ότι είναι περιττό να πω ότι αυτά που συμβαίνουν στο ελληνικό μπάσκετ δεν έχουν προηγούμενο. Εννοείται πως δεν έχει ξανασυμβεί σύλληψη προέδρου ομοσπονδίας στα ελληνικά χρονικά. Το ότι εκτός από τον κ. Βαγγέλη Λιόλιο συνελήφθησαν και διαιτητές καθιστά την ιστορία από τις σπάνιες.
Η σύλληψη φίλου του Λιόλιου, που δηλώνει πρώην μπασκετμπολίστας και επιχειρηματίας, είναι ένδειξη πως η όποια έρευνα έχει γίνει σε βάθος. Είναι, όμως, έρευνα ή καταγγελία; Υπάρχει μια μικρή διαφορά. Μια καταγγελία, που έχει οδηγήσει σε συλλήψεις, είναι μια αναφορά αξιόποινων πράξεων που τελούν υπό διερεύνηση.
Η έρευνα πράξεων ενός διοικητικού παράγοντα, που προκύπτει έπειτα από εισαγγελική παραγγελία, είναι μια προσπάθεια αποκάλυψης παράνομων πράξεων που έχει ξεκινήσει εξαιτίας ενδείξεων οι οποίες έχουν υποπέσει στην αντίληψη των αστυνομικών ή των δικαστικών Αρχών. Στην Ελλάδα ό,τι έχει ξεκινήσει από καταγγελίες έχει καταλήξει σε φιάσκο. Διότι οι εισαγγελικές Αρχές δεν ερευνούν, αλλά στη συνηθέστερη των περιπτώσεων δέχονται τις καταγγελίες και προσπαθούν να «δέσουν» τα κατηγορητήρια.
Βρούτσης
Τα λέω αυτά όχι γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη στις διωκτικές Αρχές, αλλά γιατί άκουσα μια τοποθέτηση του υφυπουργού Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση που κομμάτι με προβλημάτισε. «Ως υπουργείο Αθλητισμού κάναμε απόλυτα το καθήκον μας. Όταν ήρθαν οι καταγγελίες στο υπουργείο Αθλητισμού, με πολύ θεσμικό και ακέραιο τρόπο μεταβιβάσαμε αυτές τις καταγγελίες και στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, όπως έπρεπε να κάνει (sic) ο υπουργός Αθλητισμού και από την άλλη στην Επιτροπή Ακεραιότητας, την ονομαζόμενη ΕΠΑΘΛΑ, μέσα από την οποία διαβιβάστηκαν στον αθλητικό εισαγγελέα», είπε και πρόσθεσε πως «οι καταγγελίες στις οποίες αναφέρομαι ήρθαν τον Απρίλιο του 2026».
Τι με προβληματίζει; Πως ενώ οι καταγγελίες έπρεπε να γίνουν λόγος για να υπάρξει έρευνα για το τι συμβαίνει στο ελληνικό μπάσκετ τα δέκα τελευταία χρόνια (εντός δηλαδή της περιόδου που θα μπορούσαν να έχουν εντοπιστεί παρανομίες που δεν έχουν παραγραφεί), προτιμήθηκε να υπάρξει διερεύνηση των πεπραγμένων του Λιόλιου και κατά πώς φαίνεται κάποιων ανθρώπων του. Οχι ότι δεν θα έπρεπε να γίνει κι αυτό. Αλλά όταν ασχολείσαι με ζητήματα διαφθοράς δεν μπορεί να το κάνεις επιλεκτικά.
Το επισημαίνω αυτό γιατί υπάρχει ακόμα χρόνος για να υπάρξει πραγματική έρευνα. Αλλιώς πολύ φοβάμαι πως όλο αυτό θα γίνει απλά ένας λόγος για να πανηγυρίζουν όσοι δεν θέλουν τον Λιόλιο στην ομοσπονδία και τα έχουν με διαιτητές που έχουν στοχοποιήσει καιρό τώρα και την καρατόμηση των οποίων επιθυμούν.
Κι αυτό δεν θα είναι παρά μια χαμένη ευκαιρία για να υπάρξει κάθαρση. Κατά τα άλλα πολύ καλά έκανε, χθες, ο Βρούτσης που έκοψε την επιχορήγηση στην ομοσπονδία μπάσκετ. Και ακόμα καλύτερα θα κάνει αν κινήσει διαδικασίες τοποθέτησης διοικούσας επιτροπής. Δόξα τω Θεώ, στο μπάσκετ οι προσωπικότητες για να στελεχώσουν κάποια δεν λείπουν.
Γάντζωμα
Χθες, βρέθηκαν όλοι στην Ευελπίδων και πήραν προθεσμίες για να απολογηθούν ενώπιον του ανακριτή. Οταν αυτό συμβεί, θα μάθουμε τις θέσεις τους και από τους περιοριστικούς όρους που θα τους επιβληθούν θα γίνει κατανοητό και το πόσο έχουν μπλέξει.
Σε λίγο θα γνωρίσουμε και τη δικογραφία, κομμάτια της οποίας όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις έχουν γίνει φέιγ βολάν και ήδη δημοσιεύονται. Για την ώρα υπάρχουν δύο δεδομένα. Αν υπάρχει ένας κερδισμένος από την ιστορία είναι ο πρόεδρος της ομάδας του Αμαρουσίου κ. Δήμος Στασινόπουλος που είχε προβεί στις αρχικές καταγγελίες.
Κι αν υπάρχει ένας χαμένος είναι ο Λιόλιος που έπρεπε να έχει παραιτηθεί από πρόεδρος της ομοσπονδίας, όχι τώρα (τώρα έχει πολλά και δεν προλαβαίνει…) αλλά ήδη όταν καταδικάστηκε από την αρμόδια Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού που μετά την καταγγελία του Στασινόπουλου έκρινε ότι είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος του Προμηθέα Πατρών.
Αν το είχε κάνει πιθανότατα να μην υπήρχε καμία συνέχεια: το γάντζωμα στην καρέκλα έφερε τα υπόλοιπα. Επειδή δεν τον θεωρώ κουτό τον Λιόλιο, εκτιμώ πως κάποιος τον καθησύχασε ότι δεν θα έχει πρόβλημα. Ποιος; Πιθανότατα ο ίδιος που συμβούλεψε τους συλληφθέντες να μην πάνε στον ανακριτή να δώσουν καταθέσεις ανωμοτί, ενώ είχαν κληθεί.
Το ότι το έκαναν όλοι μαζί δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Μοιάζει να μιλάνε όλοι μεταξύ τους ή να ακούνε τον ίδιο άνθρωπο που τους οδήγησε στο ίδιο λάθος: ποτέ δεν αρνείσαι να δώσεις κατάθεση όταν σε καλούν, γιατί όταν το κάνεις προσβάλλεις τον εισαγγελέα. Ποιον άκουσαν; Συνήθως αυτά τα λένε δικηγόροι που διατείνονται για τις καλές τους σχέσεις με τη Δικαιοσύνη ή με την κυβέρνηση. Ή και με τη Δικαιοσύνη και με την κυβέρνηση.
Χρήματα
Πώς θα ολοκληρωθεί η ιστορία; Ειλικρινά δεν ξέρω. Η πείρα με διδάσκει να κρατάω μικρό καλάθι όταν δεν υπάρχουν εισαγγελικές έρευνες, αλλά διερεύνηση καταγγελιών. Μου έκανε εντύπωση ότι η Εισαγγελία λίγο μετά την ειδοποίηση για την έκδοση ενταλμάτων έκανε γνωστό ότι στα ύποπτα ματς δεν υπάρχει κανένα που να αφορά τον ΠΑΟ και τον Ολυμπιακό: η σπουδή μαρτυρά ότι και οι ανακριτές προσέχουν πολύ.
Είναι επίσης από τις ελάχιστες φορές που έχουμε τέτοιες ιστορίες στις οποίες έχουν βρεθεί χρήματα – κι όχι σε λογαριασμούς, αλλά μετρητά. Τόσα πολλά μετρητά οδηγούν στην υποψία πως έχουμε να κάνουμε με στοιχηματισμό σε παιχνίδια: όταν κάποιος έχει 800 και 100 χιλιάδες στο σπίτι είναι γιατί δεν μπορεί να τα καταθέσει σε τράπεζα κι αν αυτό συμβαίνει είναι γιατί δεν μπορεί να τα δικαιολογήσει. Θυμίζω ότι στους διαιτητές όπως και στους παίκτες το να παίζουν στοίχημα απαγορεύεται.
Η τραγικότερη των φημών που κυκλοφορούν είναι ότι υπήρχε εμπλοκή του κυκλώματος και σε ματς σχολικών πρωταθλημάτων. Δεν εκπλήσσομαι. Αλλά λυπάμαι τους γονείς των παιδιών που – κατά πώς φαίνεται – μάλλον πλήρωναν για μετάλλια που ανοίγουν πόρτες στη Γυμναστική Ακαδημία.
Ηττα
Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων λένε ότι τα χρήματα που βρέθηκαν μπορούν να δικαιολογηθούν. Ας μη βιαζόμαστε. Αλλά το ρεζιλίκι είναι ρεζιλίκι. Και η δήλωση του Παναγιώτη Γιαννάκη ότι αυτή είναι η πιο μεγάλη ήττα του ελληνικού μπάσκετ, είναι έκφραση αληθινής οδύνης από έναν άνθρωπο που σίγουρα αγαπάει το μπάσκετ. Πράγμα για το οποίο δεν είμαι βέβαιος για όσους το διοικούν.