Τι διαφορετικό είδαμε στην αγωνιστική λειτουργία της Χρυσής Γενιάς της Γαλανόλευκης στους τρεις από τους τέσσερις τελευταίους αγώνες που έδωσε στο Nations League σε σχέση με τις προηγούμενες «τενεκεδένιες» γενιές για να αισθανόμαστε περήφανοι και αισιόδοξοι για το μέλλον της εθνικής μας ομάδας;
Με εξαίρεση τον αγώνα με τη Σερβία, η στατιστική στα άλλα ματς, ακόμα και σ’ αυτό που κερδίσαμε στο Αουγκσμπουργκ ήταν μια τραγωδία. Όταν έχεις ποσοστό στις σωστές πάσες 71%-74%, δηλαδή οι τρεις στις δέκα είναι λανθασμένες, τραγικό γι’ αυτό το επίπεδο, όταν τρέχεις σε όλα τα ματς λιγότερο, με αποκορύφωμα το τελευταίο με τη Γερμανία που καλύψαν οι έλληνες διεθνείς 6,5 χιλιόμετρα λιγότερα από τους αντιπάλους τους (120,3 έναντι 113,9), όταν ο τερματοφύλακάς σου είναι ο κορυφαίος παίκτης σε κάθε αγώνα αλλά εσύ πανηγυρίζεις που δεν ηττήθηκες, τότε κάτι πάει λάθος.
Οι νίκες επί Γιοβάνοβιτς
Επί ημερών Γιοβάνοβιτς η Ελλάδα έχει πετύχει τρεις συγκλονιστικές νίκες: επί της Αγγλίας (1-2), της Σκωτίας (0-3) και της Γερμανίας (0-1). Και οι τρεις έχουν έναν κοινό παρονομαστή: έλαβαν χώρα εκτός έδρας.
Αντίθετα, όποτε χρειάστηκε να πετύχουμε νίκες σε σημαντικά παιχνίδια στην έδρα μας, η Χρυσή Γενιά έδειξε απίστευτη αδυναμία. Το επισήμανε και ο σοφός Παυλίδης, αλλά ποιος τον ακούει. Με τους Αγγλους χρειαζόμασταν μια ισοπαλία για να εξασφαλίσουμε την πρώτη θέση στον όμιλό μας στη δεύτερη κατηγορία του Nations League για να αποφύγουμε τα πλέι οφ και να εξασφαλίσουμε θέση στα μπαράζ των προκριματικών του Μουντιάλ. Αποτέλεσμα, 0-3 με κατεβασμένα χέρια και σκυφτό του κεφάλι του σοφού Γιοβάνοβιτς, στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο.
Με τη Σκωτία, στο πρώτο παιχνίδι των πλέι οφ ανόδου της ίδιας διοργάνωσης, ηττηθήκαμε με 1-0 στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης».
Στα προκριματικά του Μουντιάλ, στο πρώτο εντός έδρας κρίσιμο παιχνίδι με τη Δανία χάσαμε με 0-3. Ακολούθησαν οι γνωστές τριάρες από Σκωτσέζους και Δανούς και όταν πια είχε πετάξει το πουλάκι νικήσαμε στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» τους Tartan Army.
Ίδιο μοτίβο στο Nations League
Το sequel το είδαμε στο τρέχον Nations League. Μετά την επιτυχία του Αουγκσμπουργκ δεν καταφέραμε να νικήσουμε Ολλανδούς και Γερμανούς. Οι πρώτοι ταξίδεψαν στη Θεσσαλονίκη με τη δεύτερη ομάδα τους λόγω των πολλών τραυματισμών και παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν πίσω στο σκορ με 2-0 δεν μπορέσαμε να αποτρέψουμε το μοιραίο (2-2). Με τους Γερμανούς και ο πιο αδαής αντιλήφθηκε επιτέλους τη διαφορά κλάσης. Οι πέντε αποκρούσεις του Τζολάκη στην Τούμπα μιλούν από μόνες τους.
Βέβαια η πορεία της Γαλανόλευκης θα πλασαριστεί ως επιτυχία γιατί, πρώτον εξασφάλισε την παραμονή της στην πρώτη κατηγορία και διεκδικεί συμμετοχή στα προημιτελικά του Nations League, και δεύτερον θα συμπεριληφθεί στους ισχυρούς στην κλήρωση των προκριματικών του Euro.
Θυμίζω πως σε παρόμοια κατάσταση ευωχίας βρεθήκαμε ξανά πέρυσι, στις 5 Σεπτεμβρίου. Είχαμε προβιβαστεί στην 1η κατηγορία, είχαμε νικήσει την Αγγλία στο Γουέμπλεϊ, προερχόμασταν από ένα σερί τεσσάρων νικών σε επίσημα και φιλικά με συνολικό σκορ 16-2 και συμμετείχαμε στον πιο εύκολο όμιλο των προκριματικών του Μουντιάλ. Η συνέχεια γνωστή.
Τι μπορεί να έχει αλλάξει τώρα; Δυστυχώς τα δείγματα δεν είναι καλά για να αισιοδοξούμε πως τα παθήματα έχουν γίνει μαθήματα.
Το πάθημα δεν θα γίνει μάθημα
Αποθεώνουμε, σχετικοί και άσχετοι, την εθνική μας ομάδα που δεν έχασε από τη Γερμανία αλλά κανείς δεν υπεισέρχεται στις λεπτομέρειες του αγώνα. Η σκληρή Bild βαθμολόγησε με βαθμό 5 τέσσερις έλληνες παίκτες: τους Κυζιρίδη, Παυλίδη, Μασούρα και Ιωαννίδη. Βαθμολόγησε επίσης με 4 τους Σάλιακα, Ζαφείρη, Κουρμπέλη και Τσιμίκα, ενώ τον ίδιο βαθμό έβαλε στον Γιοβάνοβιτς. Κάποιοι αδαείς θεώρησαν καλή τη βαθμολογία αγνοώντας προφανώς πως το 6 είναι ο χειρότερος βαθμός και ο άσος ο καλύτερος. Ο Τζολάκης βαθμολογήθηκε φυσικά με 2 και οι Μαυροπάνος, Κουλιεράκης με 3.
Που είναι λοιπόν η Χρυσή Γενιά και κυρίως οι επιθετικοί με τους οποίους ασχολείται όλος ο κόσμος; Ας κάνουμε αυτή την ερώτηση στον Ιβαν Γιοβάνοβιτς τον οποίον εκθέτει ανεπανόρθωτα ο σπουδαίος Σεσκ Φάμπρεγας. Ο προπονητής της Κόμο είπε για τον Τάσο Δουβίκα πως τον επέλεξε γιατί η ομάδα του χρειαζόταν κάποιον με δύναμη που να μπορεί να σκοράρει και για τη νοοτροπία του που κάνει τη διαφορά στη ζωή. Ο Δουβίκας να υπενθυμίσουμε, πως θεωρείται από τους καλύτερους επιθετικούς στη Serie A, στο πρωτάθλημα όπου κάθε γκολ ισοδυναμεί με τρία σε οποιοδήποτε άλλη λίγκα.
Αυτός ο παίκτης λοιπόν, που ξελάσπωσε την Εθνική στο ματς με τη Σερβία αγωνίστηκε συνολικά 33 λεπτά σε δύο από τα τέσσερα παιχνίδια (το άλλο ήταν με την Ολλανδία) και μάλιστα στο φινάλε των αναμετρήσεων.
Αντίθετα επιλέχτηκε ο Ιωαννίδης ο οποίος παίζει 20λεπτα στη Σπόρτινγκ και με τους Γερμανούς δεν ακούμπησε ούτε μια φορά την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή, έχασε στις επτά από τις 13 μονομαχίες του, ηττήθηκε κατά κράτος στον αέρα (0/4), ενώ είχε μόλις 50% επιτυχημένες ντρίμπλες (2/4).
Την ίδια τακτική είχε ακολουθήσει ο Γιοβάνοβιτς και με τον Κωνσταντέλια και τώρα τρέχει η ΕΠΟ να τον πείσει να επιστρέψει.