
Για να κατακτήσει η ΑΕΚ το πρωτάθλημα θα χρειαζόταν στα πλέι οφ να βγουν μπροστά και νέοι πρωταγωνιστές από αυτούς που τράβηξαν το κουπί στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν. Ο Μάρκο Νίκολιτς θα έπρεπε να αξιοποιήσει το εύρος του ρόστερ του, να πάρει από τον καθένα ό,τι περισσότερο μπορεί ώστε να καταφέρει η Ενωση να φτάσει στον στόχο. Ειδικά μάλιστα όσο ήταν και μέσα στην Ευρώπη, άρα είχε ένα έξτρα βάρος στους ώμους σε σχέση με τους άλλους διεκδικητές. Πράγματι, ύστερα από τις δύο πρώτες στροφές του μίνι πρωταθλήματος αυτό συνέβη καθώς υπάρχουν πρόσωπα που έχουν κάνει το βήμα προς τα εμπρός και δίνουν πολύτιμες λύσεις.
Η μεγαλύτερη έκπληξη είναι ίσως ο Τζέιμς Πενράις. Ο σκωτσέζος μπακ δεν απογοήτευσε το προηγούμενο διάστημα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δικαίωσε τις προσδοκίες που υπήρχαν, γι’ αυτό άλλωστε και μοιράστηκε τη θέση με τον Σταύρο Πήλιο στο αριστερό άκρο της άμυνας. Στα δύο πρώτα ματς όμως των πλέι οφ οι συγκυρίες τον έφεραν στο αρχικό σχήμα κόντρα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, με τον 27χρονο μπακ να ανταποκρίνεται και με το παραπάνω. Παρότι πολλοί φοβήθηκαν πως δεν θα τα καταφέρει, ο Πενράις δεν είχε κανένα πρόβλημα με τους αντιπάλους του ούτε στο ένα ούτε στο άλλο παιχνίδι. Μπορεί επιθετικά να μην έκανε πολλά πράγματα, στο αμυντικό κομμάτι όμως ήταν συνεπής και δεν εκτέθηκε ποτέ. Αν δεν είχε σταθεί και άτυχος στον τραυματισμό του ΠΑΟΚ, όλα θα είχαν πάει ιδανικά για τον ίδιο.
Το άλλο κρυφό χαρτί του Νίκολιτς σε αυτή τη διαδικασία είναι ο Ρομπέρτο Περέιρα. Εχει κάνει μεγάλα ματς εφέτος ο Αργεντινός, κυρίως εκτός έδρας στην Ευρώπη, αλλά τώρα κάνει τη διαφορά και στα ντέρμπι των πλέι οφ. Ο πολύπειρος άσος έχει γίνει παράγοντας της Ενωσης έχοντας καθοριστική συμμετοχή στα πιο σημαντικά από τα τέσσερα γκολ που πέτυχε η ΑΕΚ μέχρι τώρα στα πλέι οφ. Από τη δική του κούρσα και το γύρισμα προέρχεται το γκολ του Κοϊτά με τον Ολυμπιακό ενώ από τα πόδια του βγαίνει η σέντρα για το 1-0 απέναντι στον ΠΑΟΚ με το αυτογκόλ του Κεντζιόρα. Εκτός απροόπτου αυτές είναι οι τελευταίες εμφανίσεις του Περέιρα με τη φανέλα της ΑΕΚ.
Το καλοκαίρι το συμβόλαιό του ολοκληρώνεται και πολύ δύσκολα θα υπάρξει συζήτηση για νέο, αν μη τι άλλο όμως ο Αργεντινός έχει βαλθεί να βάλει θετικό πρόσημο στη διετή παρουσία του με την Ενωση. Πέρσι άκουσε πολλά και δικαιολογημένα, το περασμένο καλοκαίρι έγινε κουβέντα για να αποχωρήσει, τώρα όμως το χαρτί έχει γυρίσει εντελώς. Και αν οι Κιτρινόμαυροι φτάσουν στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, ένα σημαντικό λιθαράκι θα το έχει βάλει και ο ίδιος. Για την κλάση του εξάλλου δεν αμφέβαλλε ποτέ κανείς, η σωματική του κατάσταση ήταν αυτή που προβλημάτιζε και βλέπουμε και τώρα πως με δυσκολία βγάζει περισσότερο από μία ώρα αγώνα. Οσο αντέχει όμως δίνει τα πάντα και μέχρι στιγμής κάνει τη διαφορά και με το παραπάνω.
Τέλος, μπορούμε να σταθούμε και στον Αμπουμπακαρί Κοϊτά. Ο Αφρικανός είναι διαφορετική περίπτωση από τις άλλες δύο γιατί από την αρχή της σεζόν είναι πολύ καλός και σταθερός σε απόδοση. Κατά κύριο λόγο όμως τα μεγάλα του ματς ήταν στην Ευρώπη. Ή τουλάχιστον οι σπουδαίες του εμφανίσεις συνδυάστηκαν με μεγάλες νίκες στο Conference League. Τώρα βάζει την υπογραφή του και στο πρωτάθλημα και μάλιστα την κατάλληλη στιγμή. Στα ντέρμπι τίτλου των πλέι οφ. Πέτυχε το μοναδικό γκολ της ΑΕΚ απέναντι στον Ολυμπιακό ενώ με τον ΠΑΟΚ ήρθε από τον πάγκο και με το δικό του γκολ «κλείδωσε» ουσιαστικά τη νίκη αφού πρώτα χόρεψε την αντίπαλη άμυνα.
Ο Κοϊτά είναι άλλος ένας παίκτης που αδικήθηκε από τις καταστάσεις πέρσι και φέτος εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν από τους ηγέτες των Κιτρινόμαυρων σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και για αυτόν ακούστηκαν πολλά το καλοκαίρι, η μεταγραφή του θεωρήθηκε αποτυχημένη, αλλά ο Νίκολιτς τον πίστεψε από τον πρώτη στιγμή. Το γιατί το βλέπουμε. Εμπιστοσύνη ήθελε ο Κοϊτά και ψυχολογία ώστε να βγάλει στο γήπεδο αυτό που πραγματικά μπορεί. Και κάπως έτσι είναι κάποιες στιγμές φέτος, όπως αυτή στο γκολ με τον ΠΑΟΚ, που δείχνει ασταμάτητος. Σαν να έχει φτερά στα πόδια, σαν να μην βλέπει τον αντίπαλό του. Δεν αποκλείεται το καλοκαίρι να υπάρξουν και προτάσεις για τον Αφρικανό καθώς οι εμφανίσεις του εντός και εκτός συνόρων δεν έχουν περάσει απαρατήρητες. Και όχι άδικα φυσικά.