Ο αείμνηστος ηγέτης της Νοτίου Αφρικής Νέλσον Μαντέλα χρησιμοποίησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι το 1995 για να ενώσει το διχασμένο έθνος της χώρας. Με την κίνηση αυτή, κατέρριψε τα στερεότυπα που ήθελαν το άθλημα αποκλειστικό σύμβολο του απαρτχάιντ και των λευκών πολιτών.
Τότε είχε διοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο η χώρα και μάλιστα κατέκτησε και το τρόπαιο επικρατώντας στον τελικό της Νέας Ζηλανδίας.
Ενα γεγονός που λειτούργησε καταλυτικά στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ λευκών και μαύρων και ο μεγάλος στόχος (μέσω του αθλητισμού) είχε επιτευχθεί από τον πανέξυπνο ηγέτη της Νοτίου Αφρικής, ο οποίος στον τελικό είχε φορέσει μάλιστα τη φανέλα της ομάδας με το νούμερο έξι και το καπέλο του αρχηγού Φρανσουά Πιένααρ (γνήσιο παιδί του απαρτχάιντ), κίνηση που έμεινε στην ιστορία ως μήνυμα αποδοχής και συμφιλίωσης.
Ο Νέλσον Μαντέλα δεν έμεινε όμως εκεί, και ο επόμενος στόχος ήταν πολύ μεγαλύτερος. Να φέρει στη χώρα του και το Μουντιάλ ποδοσφαίρου. Επαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάθεση του Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική, λειτουργώντας ως ο απόλυτος πρεσβευτής και εγγυητής της χώρας του. Ενέπνευσε τη FIFA με την προσωπική του αίγλη και το όραμά του για τη δύναμη του αθλητισμού να ενώνει τους λαούς. Και η ομιλία του ήταν συγκλονιστική ενώ το 2004 όταν ανακοινώθηκε η απόφαση ανάθεσης στη Ζυρίχη με δάκρυα στα μάτια δήλωνε ότι νιώθει σαν 15χρονο παιδί.
Θα τα είχε καταφέρει νωρίτερα, αλλά η Γερμανία πήρε το Μουντιάλ 2006 με ψηφοφορία σκάνδαλο (12-11 οι ψήφοι) όπως αποκάλυψε το 2015 το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», καθώς η γερμανική επιτροπή είχε στήσει ένα «μαύρο ταμείο» ύψους 6,7 εκατομμυρίων ευρώ για αυτό τον λόγο.
Η Νότια Αφρική που από το 1970-1990 ήταν τιμωρημένη λόγω του απαρτχάιντ και δεν συμμετείχε στα προκριματικά πήγε για πρώτη φορά σε Μουντιάλ το 1998 και μετά το 2002 πριν από τη δική της διοργάνωση και δεν είχε μπορέσει ποτέ να προκριθεί στην επόμενη φάση.
Οι «σπόροι» όμως που φύτεψε ο Νέλσον Μαντέλα το 2010, άρχισαν να ανθίζουν έστω με αργό ρυθμό και οι «Μπαφάνα Μπαφάνα» πέτυχαν ιστορικό άθλο με την πρόκρισή τους στη φάση των νοκάουτ. Κάποιος εκεί ψηλά είναι σίγουρο ότι θα χαμογελάει.