Αυτά είναι κάποια από τα πιο σπάνια ζώα της Ελλάδας που ελάχιστοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν

Eίναι η λιγότερο γνωστή πλευρά της ελληνικής βιοποικιλότητας.

Mκροσκοπικά ζώα που ζουν σε μια συγκεκριμένη λίμνη, σε κάποιες πηγές, ή σε μερικά νησιά και συχνά έχουν τόσο περιορισμένη εξάπλωση, ώστε η τύχη ενός και μόνο οικοσυστήματος να μπορεί να καθορίσει την επιβίωσή τους.

Ο Ελληνικός Κόκκινος Κατάλογος των Απειλούμενων Ειδών (που εκδόθηκε από τον Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. σε συνεργασία με την IUCN) έχει αξιολογήσει περίπου 11.500 είδη και καταγράφει χιλιάδες οργανισμούς που βρίσκονται υπό διαφορετικό βαθμό κινδύνου και σπανιότητας.

Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 3.000 ενδημικά είδη.

Ορισμένα από αυτά είναι:

Ο Πελοποννησιακός ζουρνάς των γλυκών νερών

Είναι μικροσκοπικό ψάρι του γλυκού νερού, ενδημικό της Ελλάδας.

Έχει καταγραφεί στα οικοσυστήματα του Πηνειού στην Πελοπόννησο (Ηλεία) και του κάτω Μόρνου στη Στερεά Ελλάδα (Φωκίδα) και ανήκει σε μια ομάδα ψαριών με εξαιρετικά περιορισμένη εξάπλωση.

Φωτογραφία: iNaturalist(Davide bellucci)

Η χοχυλίνα (Lyciasalamandra helverseni), η σαλαμάνδρα της Καρπάθου, συναντάται αποκλειστικά στην Κάρπαθο, τη Σαρία και την Κάσο.

Είναι το μοναδικό είδος του γένους του που επιβιώνει σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Πρόκειται για ένα πλάσμα μοναδικό: αντί να γεννά αβγά στο νερό όπως τα περισσότερα αμφίβια, είναι ζωοτόκος και γεννά πλήρως σχηματισμένα μικρά.

Επιπλέον, για να προστατευτεί από την ακραία ξηρασία των νησιών, περνά τους καλοκαιρινούς μήνες σε μια ιδιότυπη «καλοκαιρινή νάρκη», κρυμμένη βαθιά μέσα σε υγρές σχισμές βράχων.

Φωτογραφία: Wikipedia

Η Ανεμώνη-Σύμβολο της Αττικής

Μετά υπάρχει ένα ζώο που βρίσκεται κυριολεκτικά δίπλα στην Αθήνα. Η Paranemonia vouliagmeniensis είναι μια μικρή πρασινωπή θαλάσσια ανεμώνη που ζει αποκλειστικά στα ιδιαίτερα, υφάλμυρα νερά της Λίμνης Βουλιαγμένης.

Ανακαλύφθηκε μόλις το 1987 και δεν μπορεί να επιβιώσει πουθενά αλλού στον πλανήτη λόγω των μοναδικών φυσικοχημικών συνθηκών και των ιαματικών πηγών της λίμνης.

Στους αρχαίους ελαιώνες της Κρήτης, ζει η Νανονυχτερίδα του Χανάκ (Pipistrellus hanaki) –το μοναδικό μέρος στην Ευρώπη όπου εντοπίζεται– όμως απειλείται με αφανισμό εξαιτίας της κοπής των υπεραιωνόβιων δέντρων.

Φωτογραφία από την Valia Pavlou – iNaturalist

Στην ηπειρωτική Ελλάδα, ο πανέμορφος Λαγόγυρος (Spermophilus citellus), ένας σκίουρος του εδάφους, βλέπει τους πληθυσμούς του να καταρρέουν λόγω της εντατικής γεωργίας.

Φωτογραφία: Wikipedia

Δίπλα σε αυτά, προστίθεται και ο Κρητικός Μυωξός (Glis glis argenteus).

Αυτό το σπάνιο, ενδημικό μικρό θηλαστικό της Κρήτης μοιάζει με μικρό σκίουρο με φουντωτή ουρά και ζει αποκλειστικά στα ορεινά δάση του νησιού.

Στα αλπικά λιβάδια των βουνών μας, όπως ο Παρνασσός, ο Όλυμπος και η Πίνδος, ζει η πανέμορφη πεταλούδα Απόλλων (Parnassius apollo).

Το σπάνιο αυτό έντομο με τα λευκά φτερά και τις κόκκινες κηλίδες επιβιώνει αποκλειστικά σε μεγάλα υψόμετρα.

Φωτογραφία: Wikipedia

Κρυμμένος κάτω από τα πεσμένα φύλλα της ελληνικής υπαίθρου ζει ο Αβλέφαρος, μια μικροσκοπική σαύρα-μινιατούρα.

Το παράξενο αυτό πλάσμα δεν διαθέτει βλέφαρα, έχοντας τα μάτια του μόνιμα καλυμμένα από μια διαφανή μεμβράνη όπως τα φίδια, ενώ τα υποτυπώδη πόδια του το αναγκάζουν να έρπει.

Φωτογραφία:Wikipedia

Στα άνυδρα ηφαιστειογενή τοπία της Μήλου και των γύρω νησίδων ζει η Σαύρα της Μήλου, ένα μικροσκοπικό ενδημικό ερπετό που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο.

Κατά την άνοιξη, τα αρσενικά μεταμορφώνονται αποκτώντας ένα εντυπωσιακό, «εξωτικό» ηλεκτρίκ μπλε και ζωηρό πράσινο χρώμα που θυμίζει ερπετό του Αμαζονίου.

Ο Χαμένος «Φαντομάς» των Βουνών (Lynx lynx balcanicus)

Στα πιο απομονωμένα δάση της Βόρειας Ελλάδας, ο Βαλκανικός Λύγκας αποτελεί πλέον έναν θρύλο, καθώς έχει καταγραφεί επίσημα ως Τοπικώς Εξαφανισθέν (RE) είδος από την επικράτειά μας.

Αυτό το εντυπωσιακό αιλουροειδές με τις χαρακτηριστικές τούφες στα αυτιά έπεσε θύμα της λαθροθηρίας και της συρρίκνωσης του βιότοπού του κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.

Σήμερα, με λιγότερα από 50 άτομα να επιβιώνουν σε ολόκληρα τα Βαλκάνια, η πιθανότητα επανεμφάνισής του στα ελληνικά βουνά κρέμεται από μια κλωστή, θυμίζοντάς μας το οριστικό τίμημα της περιβαλλοντικής υποβάθμισης.