
Ας αποφύγουμε να μείνουμε μόνο στο 0-0 που εξασφάλισε ο Ολυμπιακός στη Γαλλία και ρίχνει θεμέλια πρόκρισης για απευθείας πρόκριση στη συνέχεια του Europa League. Ας δούμε τη «μεγάλη εικόνα» και το πώς πορεύεται ο Ιμανόλ, γιατί τώρα αρχίζει και μας συστήνεται για τα καλά ο βάσκος προπονητής.
Τι μας έδειξε; Πως στα πλάνα ναι μεν υπάρχουν οι λεγόμενοι βασικοί, δύο όμως αποτελούν τις κολόνες της ομάδας. Παίκτες, δηλαδή, που σπάνια έως καθόλου δεν βγαίνουν από την ενδεκάδα. Αρχικά ο Ρέτσος, στην πλέον μεστή σεζόν της καριέρας του, καπετάνιος των Ερυθρόλευκων και της άμυνας, τιμά το περιβραχιόνιο με θαυμαστή απόδοση οσάκις αγωνίζεται.
Δίπλα του ο Ορτέγκα, γκολκίπερ με διάθεση να προσφέρει στον Πειραιά, αντιλαμβάνεται τις απαιτήσεις και γουστάρει – όπως δείχνει – που ήρθε στα μέρη μας. Επιπρόσθετα, το κενό που άφησε ο Τζολάκης, μεγάλη κουβέντα ας μην πούμε, αλλά επί του παρόντος δεν φαίνεται.
Τι άλλο κάνει ο Ιμανόλ με τις κινήσεις του; Κερδίζει τους παίκτες που υπάρχουν στο ρόστερ. Με τη διαχείριση που εφαρμόζει όχι μόνο τους κρατά σε εγρήγορση, αλλά φροντίζει να ικανοποιούνται, γιατί πολύ απλά παίρνουν χρόνο συμμετοχής. Δεξιά έχει το δίδυμο των Σάλιακα και Πέντερσεν, αριστερά τους Μπρούνο και Τικνιζιάν, τους αλλάζει και εισπράττει όσα μπορεί περισσότερα. Εκεί, δε, που κάνει κάτι το εντυπωσιακό είναι στους κεντρικούς μέσους.
Από τους Φρόιλερ, Εσε και Πουέρτα ο προπονητής επιλέγει τους δύο, τους έχει φρέσκους και «διαβάζοντας» τον αντίπαλο διαλέγει το δίδυμο που ταιριάζει στα πλάνα του. Ενα rotation ειδικά για τρεις ποδοσφαιριστές – ενδιαφέρον δεν έχει;
Κατά τα λοιπά, ο Ολυμπιακός με βάση το πώς πορεύεται ο προπονητής του, έχει ενεργό έμψυχο δυναμικό που ασφαλώς περιλαμβάνει πάνω από 20 ποδοσφαιριστές, με άμεση συνέπεια να μη γνωρίζει ο «απέναντι» τεχνικός τι θα συναντήσει.
Βρίσκεται μπροστά σε αίνιγμα. Και η ομάδα προχωρά στην Ευρώπη γιατί ο άνθρωπος στην άκρη του πάγκου χωρίς να κάνει τίποτα μαγικά, υπηρετεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο, αυτό με τους απανωτούς και άκρως απαιτητικούς αγώνες. Οταν δε ένας παίκτης δεν «τραβά κουπί» ανά τρεις ημέρες, ίσως και να παρουσιάζεται καλύτερος, γιατί πολύ απλά έχει ανακτήσει δυνάμεις και είναι ξεκούραστος.
Mε όπλο τη χημεία μεταξύ των άσων του, ο Ολυμπιακός έκανε καλή αρχή με τη Ρεν έστω κι αν δεν βρήκε το γκολ που μπορούσε και σίγουρα άξιζε. Είναι και ζήτημα τύχης. Αλλά η άμυνα – μπετόν που διαθέτει τόσο στη Γηραιά όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν είναι κάτι τυχαίο και μαρτυρά τακτική προσήλωση και συνέπεια του συνόλου στην επίτευξη του στόχου.