
Σε μια εβδομάδα με ευρωπαϊκές διοργανώσεις κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι το παιχνίδι που θα προκαλούσε τις πιο πολλές συζητήσεις σε όλη την Ευρώπη θα ήταν το ματς Τενερίφη – Ανδόρα, που έγινε την περασμένη Δευτέρα στη Β΄Εθνική της Ισπανίας. Ο λόγος που συνέβη αυτό είναι ο θάνατος του φορ των γηπεδούχων Χεσούς ντε Μιγκέλ, ένας θάνατος τραγικός και απερίγραπτα άδικος.
Τραγικό
Η σκηνή είναι τραγική. Στο τελευταίο λεπτό του αγώνα μετά ένα γέμισμα από την άμυνα, ο Χεσούς ντε Μιγκέλ έφυγε πίσω από τη γραμμή του κέντρου του γηπέδου για να βρει στην πιο προβλέψιμη των αντεπιθέσεων ένα τρίτο γκολ που θα έδινε στην ομάδα του τη νίκη. Ο τερματοφύλακας των φιλοξενούμενων Χεσούς Οβόνο βγήκε πάρα πολύ μακριά από την περιοχή του για να βρει την μπάλα και να κρατήσει το 2-2.
Κατέληξε στο να παρασύρει τον Ντε Μιγκέλ, που σημειωτέoν δεν τον βλέπει καν να έρχεται για να τον αποφύγει. Eνα εντελώς απερίσκεπτο άλμα, προκαλεί μια τρομερή, βίαιη σύγκρουση: το γόνατο του τερματοφύλακα χτυπάει το στήθος του επιθετικού. Ο Ντε Μιγκέλ ξαπλώνει στο χορτάρι. Ο τερματοφύλακας του δίνει το χέρι και αποχωρεί: ο διαιτητής του έδειξε την κόκκινη κάρτα και ο Οβόνο απομακρύνθηκε χωρίς να φαίνεται ότι έχει συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα της σύγκρουσης.
Οι γιατροί της Τενερίφης και της Ανδόρας έδειξαν αμέσως την ταραχή τους. Eνας συμπαίκτης του φωνάζει στον Οβόνο, «τι έκανες». Οι οπαδοί στις εξέδρες φωνάζουν asesino (δολοφόνε). Ο Οβόνο κοντοστέκεται στην είσοδο των αποδυτηρίων, ενώ ο επιθετικός της Τενερίφης βγαίνει από το γήπεδο συνοδευόμενος από το συγκινητικό χειροκρότημα ενός κοινού που τον αγαπά με πάθος: ο «Ντέμι», όπως τον αποκαλούν, είχε φτάσει στο νησί των Καναρίων Νήσων το καλοκαίρι του 2025 και ήταν πρωταγωνιστής στην πορεία της ομάδας στην άνοδο από την τρίτη κατηγορία στη Σεγούντα. Η Τενερίφη χρωστά την επιστροφή της στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο χάρη και στα 11 γκολ του ψηλού, δυνατού, αριστεροπόδαρου και χαμογελαστού σέντερ φορ.
Ο Οβόνο, γιος ενός μετανάστη από τη Γουινέα, έχει περάσει από τη Σανταντέρ, την Αλαβές, την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια πριν βρεθεί στην Ανδόρα: δεν είχε ποτέ του αποβληθεί μέχρι τη Δευτέρα. Και οι δύο παίκτες έχουν το ίδιο μικρό όνομα: «Χεσούς» – Ιησούς δηλαδή είναι κι ο ένας κι ο άλλος. Τη δραματικότητα του απίστευτου περιστατικού επιτείνουν δύο λεπτομέρειες. Ολα γίνονται στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων. Και το ματς ήταν να γίνει Κυριακή κι αναβλήθηκε για 24 ώρες εξαιτίας της κακοκαιρίας. Σκηνοθεσία της μοίρας; Κακιά στιγμή; Ή μήπως τίποτα χειρότερα;
Ελπίδα
Ο επιθετικός μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Nuestra Señora de la Candelaria. Υπέστη καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Η πρώτη ιατρική ανακοίνωση άφησε μια ελπίδα τους ανθρώπους του: «Η κατάσταση παραμένει σταθερή και σοβαρή», έγραψαν οι γιατροί στον λογαριασμό της Τενερίφης στο Instagram.
To δεύτερο ανακοινωθέν, στις 4 το πρωί της Τρίτης, ήταν ανησυχητικό: «Η κατάσταση του Χεσούς ντε Μιγκέλ παρουσίασε νευρολογική επιδείνωση». Στις 9.30 βγήκε η ανακοίνωση που κανείς δεν θα ήθελε να βγει: «Συντετριμμένοι από τον πόνο, με έναν κόμπο στον λαιμό και χωρίς να μπορούμε να πιστέψουμε ότι όλο αυτό είναι αλήθεια, σας ανακοινώνουμε τον τραγικό θάνατο του Χεσούς ντε Μιγκέλ Αλαμέδα σήμερα Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2026 στις 8.00 π.μ. Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς· δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που να μπορεί να μετριάσει αυτό το συναίσθημα της απόλυτης θλίψης. Είμαστε δίπλα στην απαρηγόρητη οικογένειά του, δίπλα στους ανθρώπους που αγαπούσε, δίπλα στο κοινό της Τενερίφης που σήμερα δακρύζει γι’ αυτό το σκληρό γεγονός.
Η οικογένεια Ντε Μιγκέλ ευχαριστεί για όλη τη συμπαράσταση που έλαβε και ταυτόχρονα ζητά, μέσα από την καρδιά της, τον μέγιστο σεβασμό στην ιδιωτικότητά της σε αυτές τις τρομερές στιγμές», αναφέρεται. Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κοιτάζουν και ξανακοιτάζουν την ενέργεια του τερματοφύλακα. Που μοιάζει εντελώς αψυχολόγητη. Δεν είναι μια επικίνδυνη έξοδος εντός της περιοχής του: είναι ένα χτύπημα στο κέντρο του γηπέδου που δεν έχει λογική. Ή μάλλον έχει. Εχει τη λογική ότι πρέπει να κάνεις τα πάντα για το αποτέλεσμα. Διαφορετικά, στο ποδόσφαιρο δεν έχεις θέση.
Αντονιόνι
Το γεγονός δημιούργησε συζητήσεις σε όλη την Ευρώπη. Η «Εκίπ» θυμήθηκε την περίφημη έξοδο του Χάραλντ Σουμάχερ και την καρατιά στον Μπατιστόν στον ημιτελικό Γαλλία – Δυτική Γερμανία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Οι Ιταλοί θυμήθηκαν τον τραυματισμό του μεγάλου Αντονιόνι στο ματς Φιορεντίνα – Τζένοα τον Νοέμβριο του 1981: τον είχε χτυπήσει ο τερματοφύλακας Μαρτίνα.
Ο Μπατιστόν είπε πως σοκαρίστηκε από αυτό που είδε και πως ένιωσε τυχερός γιατί όταν τον χτύπησε ο Σουμάχερ αυτός έσπασε μόνο δύο πλευρά: είχε πάντως καταλήξει στο νοσοκομείο. Ο Αντονιόνι αντίθετα χαρακτήρισε απαράδεκτη την ενέργεια του Οβόνο, ζήτησε να υπάρξει μια σκληρή τιμωρία του, αλλά και γενικά να υπάρξει αυστηροποίηση των κανονισμών. Στην Ισπανία ξεκίνησε μια τεράστια συζήτηση για το αν για τον παίκτη από τη Γουινέα πρέπει να υπάρξουν και ποινικές ευθύνες.
Μου μοιάζει δύσκολο. Αλλά ούτε η αυστηροποίηση των κανονισμών μπορεί να αποτρέψει τέτοιες στιγμές, ούτε οι ποινικές ευθύνες. Το πρόβλημα είναι προφανώς η ένταση με την οποία παίζεται το σημερινό ποδόσφαιρο.
Πρόβλημα
Οι θάνατοι εντός αγωνιστικού χώρου από χτυπήματα είναι ελάχιστοι. Αλλά αυτό συμβαίνει μάλλον τυχαία. Το ποδόσφαιρο σήμερα παίζεται λιγότερο σκληρά από όσο παλιότερα. Αν δεις τα χτυπήματα στον Αντονιόνι και στον Μπατιστόν αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν οι τερματοφύλακες να μην είχαν αποβληθεί: σήμερα θα είχαν δει την κόκκινη χωρίς παρέμβαση του VAR. Τότε αυτά επιτρέπονταν – κυρίως γιατί ήταν ελάχιστα. Οι διαιτητές έβλεπαν στη βιαιότητά τους παραδόξως έλλειψη πρόθεσης.
Σήμερα δεν υπάρχει κριτήριο που να αξιολογεί την πρόθεση: οι κάρτες βγαίνουν πιο εύκολα – σχεδόν αυτόματα. Αλλά τα βίαια χτυπήματα είναι λιγότερα μεν, πλην όμως χειρότερα από τότε. Η λογική ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα είναι κυρίαρχη. Ειδικά στις μικρές κατηγορίες. Σκέφτομαι πόσοι προπονητές εξήγησαν στον Οβόνο πως πρέπει να είναι σκληρός και να μη φοβάται και πόσοι άλλοι τον εκτίμησαν ακριβώς για αυτό. Ενα παιδί από τη Γουινέα που ήθελε να κάνει καριέρα για να σωθεί από τη φτώχεια, τους πήρε στα σοβαρά.
Κι ένα παιδί από τη Μαδρίτη, που βρέθηκε στην Τενερίφη, το πλήρωσε. Αν ο φορ δεν είχε πεθάνει, όλο και κάποιος θα έλεγε μπράβο στον τερματοφύλακα που αποβλήθηκε για να σώσει την ισοπαλία. Κι αυτό είναι το πρόβλημα…