Τριάντα χρόνια μετά το μακελειό του Port Arthur, «η τρομακτική, αδιάκριτη αγριότητα εκείνης της ημέρας παραμένει πέρα από κάθε κατανόηση» επισήμανε ο ομοσπονδιακός πρωθυπουργός, Anthony Albanese, σε δήλωσή του την Τρίτη, 28 Απριλίου.
Η Αυστραλία, ανέφερε ο πρωθυπουργός, «κάνει σήμερα παύση για να θυμηθεί τους 35 ανθρώπους των οποίων οι ζωές και τα μέλλοντα αφαιρέθηκαν τόσο ανελέητα, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να βρίσκονται εκεί» και πρόσθετε:
«Σκεφτόμαστε όλους όσοι είδαν τον κόσμο τους να συντρίβεται από την απώλεια εκείνων που αποτελούσαν το φωτεινό κέντρο της ζωής τους, με την αγάπη τους να παραμένει απελπισμένα τυλιγμένη γύρω από ένα κενό.
Η σκέψη μας και η καρδιά μας είναι με όλους όσοι έζησαν με την απώλεια για δεκαετίες, καθώς και με κάθε επιζώντα και αγαπημένο πρόσωπο που δεν βρίσκεται πλέον κοντά μας, αλλά έζησε τη ζωή του υπό τη σκιά μιας απαρηγόρητης θλίψης.
Σκεφτόμαστε όλους όσοι επέζησαν, αλλά με αναμνήσεις που δεν επρόκειτο ποτέ να απαλυνθούν.
Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας προς τους πρώτους ανταποκριτές που έφτασαν σε σκηνές ανείπωτης φρίκης, αλλά παρ’ όλα αυτά βρήκαν τη δύναμη να επιτελέσουν το καθήκον τους.
Σκεφτόμαστε την ευρύτερη κοινότητα της Τασμανία, που συγκλονίστηκε μέχρι τον πυρήνα της, αλλά ενώθηκε με αγάπη και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα – και με αυτόν τον τρόπο, στήριξε την Αυστραλία σε μια στιγμή που το είχαμε τόσο απελπισμένα ανάγκη.
Τιμούμε το εξαιρετικό θάρρος που αναδύθηκε μέσα από τη συντριπτική θλίψη. Σκεφτόμαστε τον Walter Mikac, ο οποίος μετέτρεψε τη βαθιά προσωπική του απώλεια σε κάλεσμα για εθνική δράση σχετικά με τη μεταρρύθμιση των νόμων περί όπλων, γράφοντας στον πρωθυπουργό, John Howard, ένα μήνυμα που αντηχεί μέσα στις δεκαετίες: «Να είστε ισχυρός, ενεργήστε τώρα».
Η Αυστραλία είναι ένα καλύτερο μέρος, επειδή η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο της εποχής ενώθηκαν για να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του Walter.
Αυτό είναι που κρατάμε – τη διαρκή μνήμη ότι, ακόμη και μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι, το καλύτερο της ανθρώπινης φύσης βρήκε τρόπο να λάμψει. Τρεις δεκαετίες μετά από εκείνη την ημέρα που το έθνος μας σταμάτησε, ας σταθούμε μαζί όπως σταθήκαμε τότε, ενωμένοι με αγάπη για όλους όσοι δεν γύρισαν ποτέ σπίτι».
Το SBS ανέφερε ότι τριάντα χρόνια μετά από ό,τι συνέβη στο Port Arthur, η Αυστραλία διαθέτει πλέον περισσότερα όπλα από ό,τι πριν από την τραγωδία, γεγονός που πυροδοτεί εκ νέου τη συζήτηση για το τι σημαίνει αυτή η αύξηση για τη δημόσια ασφάλεια, πώς πρέπει να μετράται και αν οι υφιστάμενοι νόμοι επαρκούν.
Ειδικότερα, τον περασμένο Ιανουάριο, στον απόηχο του μακελειού στο Bondi, το think tank The Australia Institute δημοσίευσε έκθεση με την πρώτη εθνική εκτίμηση για την κατοχή όπλων.
Η ανάλυση έδειξε ότι ο συνολικός αριθμός όπλων είναι περίπου 25% υψηλότερος από το 1996.
Σήμερα υπάρχουν πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αδειοδοτημένα όπλα στην Αυστραλία, έναντι περίπου 3,2 εκατομμυρίων πριν από την τραγωδία στο Port Arthur.
Το πρόγραμμα επαναγοράς οδήγησε στην καταστροφή περισσότερων από 650.000 όπλων, με τον αριθμό να πέφτει στα 2,2 εκατομμύρια το 2001.
Σήμερα έχει φτάσει περίπου τα 4,1 εκατομμύρια.
Ανά άτομο, έχει μειωθεί πάντως (από περίπου 0,18 σε 0,15 όπλα ανά άτομο).
Ο Tom Kenyon, CEO της Sporting Shooters’ Association of Australia, υποστηρίζει ότι τα στοιχεία πρέπει να εξετάζονται στο πλαίσιο της αύξησης του πληθυσμού.
Τονίζει επίσης ότι κάθε νόμιμη αγορά όπλου μετά το 1996 υπόκειται σε αυστηρό έλεγχο.
Από το 2020 έχουν κλαπεί περίπου 9.000 όπλα, με περιορισμένα στοιχεία για το πόσα έχουν ανακτηθεί.
Σύμφωνα με διαθέσιμα δεδομένα, περίπου το 25% ανακτάται.
Η κλοπή αδειοδοτημένων όπλων θεωρείται η μεγαλύτερη πηγή για τη μαύρη αγορά.
Ο κ. Albanese ανακοίνωσε νέο πρόγραμμα επαναγοράς, αλλά δεν έχουν συμφωνήσει όλες οι Πολιτείες.
Η ανάγκη συνεργασίας θεωρείται κρίσιμη, λόγω των «πορωδών» συνόρων.
Ένα Εθνικό Μητρώο Όπλων, που θα παρακολουθεί τα όπλα σε πραγματικό χρόνο, είχε προταθεί μετά το Port Arthur αλλά δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί.
Σήμερα κάθε Πολιτεία έχει δικό της σύστημα.
Το 2025 ανακοινώθηκε επιτάχυνση του έργου, με στόχο ολοκλήρωσης το 2028.
Όταν λειτουργήσει, θα παρέχει σχεδόν σε πραγματικό χρόνο στοιχεία για τα όπλα και τις άδειες σε όλη τη χώρα.
Για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν έγιναν μεταρρυθμίσεις μετά το Port Arthur, αλλά αν το σημερινό σύστημα παραμένει κατάλληλο.
«Η αποτελεσματικότητα των νόμων περί όπλων στην Αυστραλία βρίσκεται υπό στενή εξέταση, εν μέσω εκκλήσεων για ενιαίο πλαίσιο κανόνων» επισήμανε τo AAP.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση της Τασμανίας επιμένει ότι έχει βρει τη «σωστή ισορροπία» στη μεταρρύθμιση των νόμων περί όπλων, μετά από επικρίσεις ενός άνδρα που έχασε τη σύζυγό του και τις δύο κόρες του στη σφαγή του Port Arthur.
Η σύζυγος του Walter Mikac, Nanette, και τα μικρά παιδιά τους Madeline και Alannah ήταν μεταξύ των 35 ανθρώπων που δολοφονήθηκαν από ένοπλο στις 28 Απριλίου 1996.
Ο δράστης Martin Bryant εκτίει 35 ποινές ισόβιας κάθειρξης και θα πεθάνει στη φυλακή.
Το μακελειό, το χειρότερο στη σύγχρονη ιστορία της Αυστραλίας, οδήγησε σε ένα «κύμα» άμεσων μεταρρυθμίσεων, με αποτέλεσμα την καταστροφή 640.000 όπλων μέσω προγράμματος επαναγοράς.
Η αποτελεσματικότητα των νόμων περί όπλων βρίσκεται υπό συνεχή εξέταση από την επίθεση στο Bondi τον Δεκέμβριο, κατά την οποία 15 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε επίθεση που στόχευε την εβραϊκή κοινότητα.
Όλες οι Πολιτείες και οι Περιοχές έχουν συμφωνήσει να εξετάσουν την αυστηροποίηση των νόμων, αλλά δεν υπάρχει ενιαία προσέγγιση.
Μιλώντας ενόψει της 30ής επετείου της σφαγής, ο κ. Mikac χαρακτήρισε «θλιβερό» το γεγονός ότι η Τασμανία δεν εφαρμόζει όριο όπλων.
«Θα έπρεπε να έχουν το αυστηρότερο σύστημα καταγραφής όπλων που υπάρχει. Θα έπρεπε να θέτουν το πρότυπο», δήλωσε στο ABC.
Η κυβέρνηση της Πολιτείας σχεδιάζει να εφαρμόσει ένα «πρωτοποριακό σε εθνικό επίπεδο» πρόγραμμα επαναγοράς όπλων, στο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων που περιλαμβάνουν αυστηρότερες ποινές για κλοπή και κατοχή κλεμμένων όπλων.
Η υπουργός της κυβέρνησης, Bridget Archer, δήλωσε ότι η Τασμανία έχει δεσμευτεί για ισχυρή δράση μετά την επίθεση στο Bondi.
«Έχουμε πάντοτε πει ότι θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με ‘μετρημένο’ και λογικό τρόπο», δήλωσε.
«Έχουμε επίσης πει ότι τα όρια από μόνα τους, με έναν κάπως αυθαίρετο τρόπο, δεν είναι το μόνο που θα κάνει τη διαφορά εδώ. Αυτό που θέλουμε να δούμε είναι τα όπλα να βγαίνουν από τα χέρια εγκληματιών και ανθρώπων που επιδιώκουν να προκαλέσουν κακό».
Είναι σημαντικό να παραμείνει η επαγρύπνηση γύρω από τη μεταρρύθμιση των νόμων περί όπλων, αλλά υπάρχει και ρόλος για τη νόμιμη χρήση όπλων στην Αυστραλία, πρόσθεσε η κα Archer.
Η αρχηγός της Αστυνομίας της Τασμανίας, Donna Adams, έγραψε τον Φεβρουάριο στους κυβερνώντες Φιλελεύθερους, δηλώνοντας ότι υποστηρίζει την επιβολή ορίου όπλων.
Η αντιπολίτευση των Εργατικών και οι Πράσινοι επίσης υποστηρίζουν τα όρια.
Υπάρχουν περισσότερα από 157.000 καταγεγραμμένα όπλα στην Τασμανία, που ανήκουν σε περίπου 35.600 άτομα.
Σχεδόν 9.000 κάτοχοι άδειας διαθέτουν περισσότερα από έξι όπλα.
Η κα Archer δήλωσε ότι οι σκέψεις της είναι με όσους έχασαν τη ζωή τους, τις οικογένειες και τους φίλους τους, τους πρώτους ανταποκριτές, τους τραυματίες και τον κ. Mikac.
«Πρόκειται, φυσικά, για μια πραγματικά σκοτεινή ημέρα στην ιστορία της Τασμανίας», είπε.
«Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτοικος της Τασμανίας που να μην έχει επηρεαστεί με κάποιον τρόπο».
The post Τριάντα χρόνια από το μακελειό του Port Arthur appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.