Η φάση των ομίλων του Μουντιάλ, αυτή στην οποία μπήκαν τα πιο πολλά γκολ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου (κι όχι μόνο γιατί οι ομάδες σε αυτό είναι 48), ολοκληρώθηκε με πολλά που δύσκολα θα ξεχάσουμε.
Με ένα ακόμα γκολ του Μέσι (που έφτασε τα έξι, ενώ στο Κατάρ όπου και κέρδισε το τρόπαιο είχε πετύχει επτά…), με ένα ακόμα συζητήσιμο μέτριο ματς του Κριστιάνο που δεν πήρε με την Πορτογαλία του την πρώτη θέση στον όμιλο χάνοντάς την από την Κολομβία, με δύσκολες νίκες των Ισπανών αλλά και των Αγγλων και με απίθανες αποφάσεις όπως αυτή του προπονητή της Νορβηγίας Σολμπάκεν να αγωνιστεί κόντρα στους Γάλλους με αναπληρωματικούς προτιμώντας να ηττηθεί και να βρεθεί με την ομάδα του στην κάτω πλευρά του ταμπλό αντιμέτωπος με Βραζιλιάνους, Αγγλους και Αργεντινούς.
Κυρίως όμως οι όμιλοι ολοκληρώθηκαν με μερικά αποτελέσματα που προέκυψαν είτε γιατί βόλευαν και τις δύο ομάδες είτε γιατί στα ματς υπήρχε ενδιαφέρον μόνο από τη μία: το Εκουαδόρ π.χ. κέρδισε την αδιάφορη Γερμανία και η Σενεγάλη έβαλε πέντε γκολ στο αποκλεισμένο Ιράκ και προκρίθηκαν γιατί τα παιχνίδια αυτά έγιναν την τελευταία αγωνιστική.
Ακόμα χειρότερο(;) για τη διοργάνωση είναι ότι η Παραγουάη με την Αυστραλία και κυρίως η Αυστρία με την Αλγερία έφεραν τελικά τις προβλεπόμενες ισοπαλίες και συνέχισαν παίρνοντας προκρίσεις παρεούλα.
Ιράν
Την ισοπαλία της Αυστρίας με την Αλγερία (3-3) την πλήρωσε μάλιστα το άτυχο Ιράν. Ο Ταρέμι και οι υπόλοιποι αποχαιρέτησαν τη διοργάνωση αήττητοι και χωρίς νίκη – με τρεις βαθμούς.
Κι αποκλείστηκαν στο τελευταίο λεπτό της φάσης των ομίλων: σε αυτό ισοφάρισε για λογαριασμό της Αυστρίας ο δίμετρος Κάλαϊτζιτς, στόπερ που βαφτίστηκε φορ για ένα πεντάλεπτο κι έδωσε στην ομάδα του μια πρόκριση.
Είπαν
Οι προπονητές της Αλγερίας και της Αυστρίας δεν θέλησαν ούτε να ακούσουν τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων στο τέλος του μεταξύ τους ματς: όταν τους επεσήμαναν ότι τελικά προέκυψε η ισοπαλία που όλοι περίμεναν έδειξαν την ενόχλησή τους.
Ο κόουτς της Αυστρίας Ραλφ Ράνγκνικ είπε ότι ματς που οι ομάδες αγωνίστηκαν έχοντας στο μυαλό τους ότι η ισοπαλία βολεύει και τους δύο ήταν το Αυστραλία – Παραγουάη (0-0): «Στο δικό μας, όσα συνέβησαν στο τέλος, δεν θα μπορούσε να τα σκηνοθετήσει ούτε ο Χίτσκοκ» είπε ο Ράνγκνικ.
Ο συνάδελφός του Πέτκοβιτς, που δουλεύει στην Αλγερία, το πήγε το πράγμα ένα βήμα πιο μακριά. Παραδέχτηκε ότι υπήρξε ένα κομμάτι του ματς στο οποίο οι δύο έπαιξαν για να μη χάσουν (είναι αλήθεια πως μετά την ισοφάριση της Αλγερίας σε 2-2 στο 60′ και μέχρι τουλάχιστον το 88′ δεν γινόταν τίποτα), αλλά όπως τόνισε όσα συνέβησαν στο τέλος μαρτυρούν την τιμιότητα των δύο που έπαιξαν για να κερδίσουν.
Υποψία
Είναι αλήθεια πως το φινάλε είναι τρομερά θεαματικό. Στο 88′ η Αυστρία χάνει ευκαιρία για να προηγηθεί, στο 93′ ο Μαχρέζ κάνει αυτός το 2-3 για την Αλγερία από δύσκολη γωνία.
Στο 94′ ο Ράνγκνικ περνά στο ματς τον Κάλαϊτζιτς για να τον χρησιμοποιήσει ως φορ και στο 97′ αυτός ισοφαρίζει κι αφού προηγουμένως ο συμπαίκτης του Γκρέγκοβιτς (μια άλλη αλλαγή…) του έχει γυρίσει την μπάλα με κεφαλιά ελάχιστα πριν αυτή φύγει άουτ!
Υπάρχει και κάτι ακόμα: η Αλγερία ως δεύτερη θα αντιμετώπιζε την Ισπανία και ως τρίτη την Ελβετία. Ποιος άραγε στη θέση της θα προτιμούσε τον Γιαμάλ και τους υπόλοιπους;
Υπάρχουν πολλά που διώχνουν τις υποψίες. Αλλά η ισοπαλία που όλοι περίμεναν ήρθε. Κι αυτό δημιουργεί το πρόβλημα. Ή μάλλον την υποψία.
Γιατί το πρόβλημα το δημιουργεί η φόρμουλα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Με ομίλους των τεσσάρων πάντα την τρίτη αγωνιστική κάποιοι θα βολεύονται με ισοπαλίες, κάποιοι θα βρίσκουν αδιάφορους και κάποιοι θα ξέρουν σε τι θέση πρέπει να τερματίσουν για να βρουν βολικούς αντιπάλους στη συνέχεια.
Σύστημα
Οταν είχε ανακοινωθεί ότι το Μουντιάλ θα γίνει με 48 ομάδες η FIFA είχε κάνει γνωστό ότι θα υπήρχε μια άλλη φόρμουλα διεξαγωγής. Με βάση το σύστημα που είχε αρχικά παρουσιαστεί θα είχαμε 16 ομίλους των τριών ομάδων με τους δύο πρώτους να συνεχίζουν στη φάση των 32.
Σε αυτήν την περίπτωση δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως αδιάφορο παιχνίδι καθώς θα είχε σημασία και η πρωτιά στον όμιλο αφού όλοι οι πρώτοι θα αντιμετώπιζαν ομάδες που τερμάτισαν δεύτερες. Αλλά υπήρχε μια δυσκολία – λάθος, δύο.
Οι ομάδες, ως γνωστόν, για να μπουν στην κλήρωση από την οποία προκύπτουν οι όμιλοι χωρίζονται σε γκρουπ δυναμικότητας γιατί είναι άδικο να αφεθεί το πράγμα στη θεά Τύχη και να μη λαμβάνεται υπόψη ό,τι οι ομάδες έχουν κάνει τα τέσσερα χρόνια που προηγήθηκαν του Μουντιάλ.
Οταν επιχείρησαν να χωρίσουν τις ομάδες σε τρία γκρουπ διαπίστωσαν ότι πρώτον δεν υπάρχουν 16 που να ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες για να γίνουν επικεφαλής ομίλων και κυρίως ότι δεν υπάρχουν 16 φανερά αδύναμες για να μπουν στο τρίτο γκρουπ – δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είχαμε αυτή τη φορά και τρεις διοργανώτριες που θα ήταν επικεφαλής.
Κάπως έτσι προέκυπταν στις δοκιμαστικές κληρώσεις γκρουπ εντελώς διαφορετικά: σε άλλα υπήρχαν ομάδες περίπου ισοδύναμες και σε άλλες ομάδες μάλλον αδύναμες.
Η FIFA προτίμησε να ποντάρει στο Fair Play: πριμοδότησε τις νίκες και ήλπιζε ότι όλοι θα παίξουν για να κερδίσουν, όπως συνέβη π.χ. στα ματς Ισπανία – Ουρουγουάη και Κροατία – Γκάνα που μολονότι οι ισοπαλίες βόλευαν και τους δύο, δεν ήρθαν.
Αλλά το Fair Play είναι καμιά φορά φερετζές. Και κάπως έτσι οι Ιρανοί που προκρίνονταν στη φάση των 32 δύο λεπτά πριν από το τέλος της φάσης των ομίλων, ένα λεπτό μετά αποκλείστηκαν από αυτή χωρίς καν να αγωνίζονται. Η θεωρία του χάους σε πλήρη εφαρμογή.
Τέλος
Από χθες το βράδυ άρχισαν τα μονά ματς: άλλα περιθώρια για υπολογισμούς και «μπισκότα» δεν υπάρχουν. Υπάρχουν πλέον τα ορατά μονοπάτια προς τον τελικό.
Στην πάνω πλευρά του ταμπλό υπάρχουν Ευρωπαίοι (Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία, Κροατία) και οι φιλόδοξοι Αμερικανοί. Στην κάτω οι εκπρόσωποι της Λατινικής Αμερικής (Βραζιλιάνοι, Αργεντίνοι, Κολομβιανοί) και οι Αγγλοι.
Απόψε έχει Ιαπωνία – Βραζιλία, Γερμανία – Παραγουάη, Ολλανδία – Μαρόκο. Αρκετά με τις θεωρίες συνωμοσίας και τα σενάρια. Οποιος χάνει, αποκλείεται. Με το χθεσινοβραδινό Καναδάς – Νότια Αφρική άρχισαν τα δράματα.