Το «Φως στο Τούνελ» συνεχίζει να ερευνά τη μυστηριώδη εξαφάνιση του Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία Κωνσταντίνου Γρεβενίτη, επιστρέφοντας στο σημείο όπου εντοπίστηκε ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα της υπόθεσης: το κινητό του τηλέφωνο.
Ο Δημήτρης Μαχαίρας, ο άνθρωπος που το βρήκε μέσα στο χωράφι του λίγα εικοσιτετράωρα μετά την εξαφάνιση, δείχνει στην κάμερα της εκπομπής το ακριβές σημείο και περιγράφει όσα αντίκρισε εκείνη την ημέρα. Παράλληλα, μιλά για τη διαμάχη γύρω από το χωράφι, που –όπως λέει– είχε προκαλέσει ένταση ανάμεσα στον αγνοούμενο και ένα από τα ανίψια του.
«Αυτή η εξαφάνιση μας λυπεί όλους. Το κινητό το βρήκα στο δικό μου χωράφι, ανάμεσα στο τέταρτο και πέμπτο δέντρο από τον δρόμο. Το παρέδωσα αμέσως στην αστυνομία και κατέθεσα όσα γνώριζα. Ήταν πεταμένο δύο με τρεις ημέρες περίπου. Είχε υγρασία, χώματα και λάσπη, αλλά ήταν άθικτο, χωρίς φθορές. Δεν προσπάθησα να δω αν λειτουργεί. Μόλις το είδα, το πήρα και το παρέδωσα. Δεν μου ανήκε».
Ο ίδιος εκτιμά ότι το σημείο όπου βρέθηκε το τηλέφωνο δεν δικαιολογεί το ενδεχόμενο να πετάχτηκε τυχαία από διερχόμενο όχημα.
«Βρέθηκε περίπου είκοσι μέτρα μέσα από τον δρόμο. Δεν νομίζω ότι περνούσε ένα αυτοκίνητο και κάποιος το πέταξε απλώς έξω από το παράθυρο. Εκτός αν κατέβηκε, πήρε φόρα και το εκσφενδόνισε προς τα μέσα».
Η διαμάχη για τα χωράφια
Η έρευνα στρέφεται στη συνέχεια σε ένα γειτονικό χωράφι, το οποίο αποτελούσε αντικείμενο διεκδίκησης από τον αγνοούμενο και τα ανίψια του. Ο Μαχαίρας, περπατώντας μαζί με το συνεργείο της εκπομπής, δείχνει την έκταση που βρίσκεται δίπλα στο δικό του κτήμα.
«Αυτό το χωράφι το διεκδικούσε ο Κώστας Γρεβενίτης όταν επέστρεψε από την Αμερική. Δεν γνωρίζω το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αλλά υπήρχε διαμάχη με τον ανιψιό του, τον γιο του αδελφού του Παναγιώτη. Ο ανιψιός του έφερνε εργάτες, καθάριζε τα χόρτα, πότιζε και πουλούσε τα πορτοκάλια. Όταν όμως ο θείος του διεκδίκησε το χωράφι, κάποιες σειρές από πορτοκαλιές αφέθηκαν στην τύχη τους».
Όπως εξηγεί, τότε προέκυψε και το ζήτημα της άρδευσης.
«Του είχε κόψει το νερό. Δεν μιλάμε απλώς για μια στρόφιγγα. Έκοψε τα λάστιχα και έβαλε βανάκια, με αποτέλεσμα οι συγκεκριμένες σειρές να μην ποτίζονται και να ξεραθούν».
Ο αγνοούμενος, σύμφωνα με τον ίδιο, αντέδρασε και προσπάθησε να προστατεύσει το κτήμα του.
«Ήρθε μαζί με δικηγόρο και ζήτησε νερό. Του δώσαμε, έβαλε δικό του ρολόι και όρισε εργάτη για να φροντίζει τα δέντρα. Από τότε που χάθηκε ο κύριος Κώστας, αυτές τις σειρές τις εκμεταλλεύεται ο ανιψιός».
Ο Μαχαίρας αναφέρεται και στον άνθρωπο που φρόντιζε κατά καιρούς τις υποθέσεις του αγνοούμενου στην Ελλάδα.
«Γνώριζα ότι υπήρχε επιστάτης, αλλά εγώ προσωπικά δεν τον είχα δει ποτέ. Κάποιος πάντως φρόντιζε τα χωράφια όλα αυτά τα χρόνια».
Η αυτοψία του «Τούνελ» στη Λακωνία
Η υπόθεση της εξαφάνισης του Κώστα Γρεβενίτη εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο σκοτεινά μυστήρια της Λακωνίας. Τρία χρόνια μετά, η τοπική κοινωνία συνεχίζει να αναζητά απαντήσεις: πώς γίνεται ένας άνθρωπος να εξαφανιστεί από το ίδιο του το σπίτι, σε μια περιοχή με κίνηση και χωρίς κανένα ίχνος;
Το «Τούνελ» βρέθηκε ξανά στον Βλαχιώτη και, μαζί με τον πρόεδρο της κοινότητας Γιάννη Καραθεοδωρή, πραγματοποίησε αυτοψία στο σημείο που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, κρύβει κρίσιμες απαντήσεις για το τι συνέβη εκείνο το βράδυ.
«Μας δίνει δύναμη ότι η εκπομπή δεν έχει σταματήσει να ερευνά την υπόθεση», δηλώνει ο πρόεδρος, μεταφέροντας το κλίμα που επικρατεί στην περιοχή.
«Ο κόσμος όλος ανησυχεί και πάντα ρωτάει αν το “Τούνελ” συνεχίζει να ερευνά την υπόθεση. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι ένας άνθρωπος που βρισκόταν στο σπίτι του, σε ένα βράδυ εξαφανίστηκε και κανείς δεν ξέρει τι του συνέβη».
Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται μια κάμερα απέναντι από το σπίτι του αγνοούμενου, η οποία τον καταγράφει για τελευταία φορά μαζί με τον τότε επιστάτη του. Από εκεί και μετά, το μυστήριο πυκνώνει: πώς ο Κώστας Γρεβενίτης βγήκε από το σπίτι χωρίς να φαίνεται στην κάμερα και χωρίς να τον δει κανείς;
«Είναι πολύ δύσκολο να τον αρπάξει κάποιος από την μπροστινή πόρτα, γιατί υπάρχει συνεχής κίνηση στον εθνικό δρόμο Σπάρτης – Μονεμβασίας. Υποθέτω ότι κάποιοι τον βούτηξαν οργανωμένα και τον έβγαλαν από την πίσω πλευρά του σπιτιού. Θα έπρεπε να γίνει σε κλάσματα του δευτερολέπτου», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η κάμερα του «Τούνελ» ακολούθησε τον μάρτυρα σε μια διαδρομή 60–70 μέτρων από το σπίτι, μέσα από πυκνή βλάστηση και δίπλα σε ένα μικρό ρέμα, όπου διαπιστώθηκε ύπαρξη πρόσβασης μη ορατής από τον δρόμο.
«Από εδώ θα ήταν πιο εύκολο», προσθέτει. «Δύο μέρες πριν την εξαφάνισή του, ο Κώστας Γρεβενίτης είχε βάλει έναν Πακιστανό εργάτη να καθαρίσει τα χόρτα, οπότε θα ήταν και πιο εύκολη η δίοδος. Αν γίνει βράδυ, μέσα στην ησυχία, κανείς δεν θα δει τίποτα».
Η αυτοψία αναδεικνύει ένα απομονωμένο σημείο, σχεδόν «τυφλό» από τα βλέμματα των περαστικών, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι η εξαφάνιση ενδέχεται να σχεδιάστηκε προσεκτικά.
Μαρτυρίες και νέα δεδομένα
Ο ανιψιός του αγνοούμενου, Θανάσης Ροζάκος, δηλώνει πως η υπόθεση δεν θυμίζει μια απλή εξαφάνιση. «Δεν λείπει τίποτα από το σπίτι. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο. Έχω καταλήξει ότι πρόκειται για οργανωμένη ενέργεια. Πιστεύω ότι κάποιος ήθελε να παραμείνει ο θείος μου εξαφανισμένος, να μη βρεθεί ποτέ», αναφέρει.
Η εκπομπή επανήλθε στα χωράφια και στις δικαστικές διαμάχες που είχαν διχάσει την οικογένεια Γρεβενίτη για περιουσιακές εκτάσεις μεγάλης αξίας. Ο τελευταίος άνθρωπος που είδε τον αγνοούμενο –ο διαχειριστής των αγροτεμαχίων του– μίλησε εκ νέου στο «Τούνελ».
«Δεν γνώριζα καν ότι ο κύριος Κώστας είχε χωράφι στην περιοχή όπου βρέθηκε το κινητό του. Το αγροτεμάχιο που διαχειριζόμουν βρίσκεται στην περιοχή “Αγία Κυριακή”, περίπου εκατό μέτρα από το νεκροταφείο, και δεν έχει σχέση με το σημείο του ευρήματος. Απέχει τουλάχιστον τρία με τέσσερα χιλιόμετρα».
Όπως εξηγεί, θεωρεί πιθανό ο δικηγόρος του αγνοούμενου να είχε ενημερώσει και τις Αρχές για το συγκεκριμένο αγροτεμάχιο. «Τους είχα εξηγήσει ότι δεν έχω χωράφι σε εκείνο το σημείο, αλλά πιο πάνω, δεξιά. Το μοναδικό πρόβλημα που γνώριζα αφορούσε το χωράφι στην “Αγία Κυριακή”. Παρότι υπήρχε γεώτρηση, δεν υπήρχε πρόσβαση σε νερό, γιατί –σύμφωνα με όσα γνώριζα– τα ανίψια του δεν το επέτρεπαν».
Ο ίδιος υποστηρίζει πως όσο είχε τη διαχείριση των αγροτεμαχίων, δεν αντιμετώπισε ποτέ προβλήματα ή παράπονα από τα ανίψια του αγνοούμενου. «Ξέρω πολύ καλά ότι, σε ό,τι αφορά την εξαφάνιση του κυρίου Κώστα, δεν έχω τίποτα να κρύψω. Θεωρώ μάλιστα πως στάθηκα τυχερός που η υπόθεση πέρασε στην Ασφάλεια Σπάρτης, γιατί το πρώτο δίμηνο με εξέτασαν εξονυχιστικά», καταλήγει.