Aς θυμηθούμε το πρώτο ματς του ΠΑΟΚ με αντίπαλο την Ντιναμό Κιέβου. Ο Κωνσταντέλιας, όντως, μάγεψε. Ενθουσίασε τους θαυμαστές του, οι δε επινοήσεις του έδωσαν στον παίκτη τον (άτυπο) τίτλο του κορυφαίου του γηπέδου.
Και τότε, γιατί «αναζητείται»; Γιατί πολύ απλά δεν φαίνεται κάποιος ντόρος γύρω από το όνομα του ποδοσφαιριστή. Το 3-2 του ΠΑΟΚ έφερε χαμόγελα ενόψει της ρεβάνς και στον συμπαθή «Ντέλια» ηθικό πως (και) αυτή μπορεί να είναι η χρονιά του. Πόσες ακόμη; Και για πόσες θα γυρίζει γύρω από τα ίδια ο μέσος με το υψηλό ταβάνι;
Την ώρα που οι έλληνες ποδοσφαιριστές σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και οι πωλήσεις τους στην Ευρώπη ξεπερνούν και την πλέον καλπάζουσα φαντασία, όταν ο Τζόλης και ο Καρέτσας μονοπωλούν το ενδιαφέρον και τις συζητήσεις, το θέμα είναι τι συμβαίνει με τον Κωνσταντέλια.
Ένας μεσοεπιθετικός αληθινά πλασμένος για μεγάλα πράγματα και για κορυφές. Με την τέχνη να κυλά στο αίμα του αλλά αυτός να μοιάζει αποφασισμένος να την κρατήσει για έναν μικρό κύκλο ανθρώπων που ορκίζονται στο ταλέντο του. Να την παρουσιάσει σε λίγους. Όχι επειδή πήρε την απόφαση σε δύο περιπτώσεις να μείνει στον ΠΑΟΚ. Αλλά κυρίως γιατί διάλεξε να πει «όχι» στην Εθνική ομάδα και να απέχει από τις προσεχείς αναμετρήσεις για το Nations League.
Οι λόγοι ακόμη παραμένουν αδιευκρίνιστοι. Και βέβαια ουδείς πρέπει να παραγνωρίζει πως οι περισσότεροι εμπλεκόμενοι με τις μεταγραφές ρίχνουν λιγότερες ματιές σε ποδοσφαιριστές που δεν μετέχουν στις Εθνικές ομάδες σε σχέση με τους υπόλοιπους. Είναι άλλο να μην έχει πάρει την πρόκριση σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης ένα σύνολο και εντελώς διαφορετικό ένας παίκτης να μην καλείται ή να μην αγωνίζεται.
Σαφέστατα οι μετοχές του πέφτουν. Αυταπόδεικτο αυτό. Αν μάλιστα δεν το αντιλαμβάνεται ο χαρισματικός Κωνσταντέλιας, ίσως και να λαθεύει. Γιατί σε σπάνιες περιπτώσεις δυνατή κίνηση προκύπτει όταν ένας παίκτης μένει μακριά από τη διεθνή σκηνή. Αυτή δεν είναι μόνο τα ευρωπαϊκά κύπελλα που έχουν τη δική τους μαγεία, αλλά και οι διοργανώσεις που εμφανίζεται μια εθνική ομάδα.
Υπό αυτήν την έννοια, μπορεί να έχει σημασία το τι ακριβώς κάνει ο Κωνσταντέλιας. Όχι αγωνιστικά. Κυρίως τι έχει στο μυαλό του. Η πρόσφατη απόφαση και η άρνηση στην εθνική ομάδα, άραγε έχει διαφοροποιηθεί έστω και λίγο;