Με εκδηλώσεις μνήμης, η Κύπρος τίμησε όσους έχασαν τη ζωή τους αντιστεκόμενοι στο προδοτικό πραξικόπημα του 1974.
Ο κυπριακός λαός, η Κυβέρνηση, η Βουλή, κόμματα, δήμοι και οργανωμένα σύνολα απέτισαν φόρο τιμής στους πεσόντες και ανέδειξαν την ηρωική αντίσταση των νόμιμων δυνάμεων του κράτους και εκατοντάδων εθελοντών πολιτών, που υπερασπίστηκαν τη Δημοκρατία απέναντι στα τανκς της προδοσίας.
Στις 8.20 το πρωί, την ώρα κατά την οποία εκδηλώθηκε το πραξικόπημα, ήχησαν σειρήνες σε ολόκληρη την ελεύθερη Κύπρο.
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, συνοδευόμενος από υπουργούς, παρέστη στο καθιερωμένο μνημόσυνο για τους πεσόντες του πραξικοπήματος, το οποίο τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ
Το πρωί της 15ης Ιουλίου 1974 κορυφώθηκε η δράση της στρατιωτικής Χούντας των Αθηνών και των συνεργατών της στην Κύπρο, με στόχο την ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, και της νόμιμης κυβέρνησης.
Με την ενέργεια αυτή άνοιξε η κερκόπορτα στον τουρκικό Αττίλα και δόθηκε στην Τουρκία η αφορμή και η ευκαιρία που επί χρόνια επιζητούσε, προκειμένου να προωθήσει την επεκτατική πολιτική της σε βάρος της Κύπρου.
Τα τανκς της Χούντας των συνταγματαρχών και οι εγκάθετοί της στην Κύπρο εκδήλωσαν το πραξικόπημα με το σύνθημα «Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείο». Δύο φάλαγγες αρμάτων κινήθηκαν στο οδικό δίκτυο με στόχο την εξουδετέρωση της Προεδρικής Φρουράς.
Η επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο δεν ήταν η μοναδική, καθώς χτυπήθηκαν και άλλα νευραλγικά σημεία της πρωτεύουσας. Επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης σε άλλες πόλεις και σε πολλά χωριά της Κύπρου, με στόχο την καταστολή της αντίστασης.
Δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Το αίμα που χύθηκε εκείνη την ημέρα έμελλε να ακολουθηθεί από ακόμη τραγικότερες συνέπειες, όταν, μόλις πέντε ημέρες αργότερα, οι τουρκικές δυνάμεις εισέβαλαν στο νησί.
Εκείνο το πρωί, ο Μακάριος βρισκόταν στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου υποδεχόταν ομάδα Ελληνοπαίδων μαθητών από την Αίγυπτο. Όταν έγινε αντιληπτή η επίθεση, φυγαδεύτηκε από τους συνοδούς του μέσω της μοναδικής αφύλακτης διόδου, στα δυτικά του Μεγάρου, ενώ το κτίριο, η Αρχιεπισκοπή και άλλοι στόχοι βάλλονταν από τεθωρακισμένα και άρματα μάχης.
Ο Μακάριος κατέφυγε αρχικά στη Μονή Κύκκου και στη συνέχεια στην Πάφο.
Η ΨΕΥΔΗΣ ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ
Έχοντας καταλάβει το ΡΙΚ, οι πραξικοπηματίες μετέδιδαν ψευδώς ότι ο Μακάριος ήταν νεκρός και ανακοίνωσαν την ανάληψη της Προεδρίας από τον Νικόλαο Σαμψών:
«Έλληνες, επενέβη σήμερον η Εθνική Φρουρά διά να σταματήσει τον αδελφοκτόνον πόλεμον μεταξύ των Ελλήνων. Πάσα αντίστασις εις την νήσον έχει εκλείψει. Ο Μακάριος είναι νεκρός. Ο κύριος σκοπός της Εθνικής Φρουράς είναι η επιβολή της τάξεως. Το θέμα είναι εσωτερικό μεταξύ των Ελλήνων και μόνον. Η Εθνική Φρουρά είναι τη στιγμήν αυτήν κυρία της καταστάσεως».
Ο Μακάριος, ωστόσο, είχε καταφέρει να διαφύγει και απηύθυνε διάγγελμα προς τον κυπριακό λαό από ραδιοσταθμό της Πάφου:
«Ελληνικέ κυπριακέ λαέ, γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις. Γνωρίζεις ποίος σου ομιλεί. Είμαι ο Μακάριος. Είμαι εκείνος τον οποίον συ εξέλεξες διά να είναι ηγέτης σου. Δεν είμαι νεκρός, όπως η Χούντα των Αθηνών και οι εδώ εκπρόσωποί της θα ήθελαν. Είμαι ζωντανός. Και είμαι μαζί σου, συναγωνιστής και σημαιοφόρος εις τον κοινόν αγώνα».
Πέντε ημέρες αργότερα, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Η εισβολή εξελίχθηκε σε δύο φάσεις, σπέρνοντας τον θάνατο, την καταστροφή και τον αβάσταχτο πόνο, οι συνέπειες των οποίων παραμένουν ορατές μέχρι σήμερα.
Πηγή: ΚΥΠΕ
The post 52 χρόνια από το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.