Το «Threads of Blue» δεν είναι απλώς ένα παιδικό βιβλιοπωλείο. Είναι ένας χώρος που δημιουργήθηκε με αγάπη και φροντίδα, όπου τα βιβλία δεν προορίζονται απλώς για να βρίσκουν μια θέση σε κάποιο συρτάρι ή ράφι του παιδικού δωματίου, αλλά γίνονται το μέσο ώστε τα παιδιά να συνδεθούν με την ελληνική γλώσσα με έναν φυσικό, ευχάριστο και παιγνιώδη τρόπο.
Πίσω από τη δημιουργία του βρίσκεται η Έλενα Σερμπένη, η οποία έφτασε στη Μελβούρνη από τη Θεσσαλονίκη το 2012.
Η ιδέα, όπως εξηγεί στον «Νέο Κόσμο», γεννήθηκε μέσα από τη δική της προσπάθεια να φέρει την πεντάχρονη σήμερα κόρη της, Ηλέκτρα, πιο κοντά στην ελληνική γλώσσα και κουλτούρα.
«Όλα ξεκίνησαν από την κόρη μου. Η Ηλέκτρα ήταν η έμπνευση για όλη αυτή την ιδέα», λέει.
Ακόμη και το όνομα του βιβλιοπωλείου κρύβει τη δική του ιστορία. Το «Threads of Blue», δηλαδή «μπλε νήματα», παραπέμπει στα νήματα που συνδέουν ένα παιδί με τις ιστορίες, τη γλώσσα και τις ρίζες του.
Στο λογότυπο, ένα κοριτσάκι ταξιδεύει με ένα καραβάκι διαβάζοντας τη δική του ιστορία, ενώ το μπλε χρώμα οδηγεί τη φαντασία στα ελληνικά νερά.
ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ
Η σχέση της Έλενας με τη γλώσσα και την πολιτιστική ταυτότητα έχει βαθιές προσωπικές ρίζες.
Γεννημένη στην Ελλάδα από Ελληνίδα μητέρα και Αιγύπτιο πατέρα, μεγάλωσε ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς, περνώντας τα καλοκαίρια των σχολικών της χρόνων στην Αίγυπτο.
Θυμάται τον πατέρα της να προσπαθεί να μεταδώσει στα παιδιά του την αραβική γλώσσα και τον δικό του πολιτισμό, μια προσπάθεια την οποία, όπως συχνά συμβαίνει στην παιδική ηλικία, δεν μπορούσε τότε να εκτιμήσει πλήρως.
«Τώρα αισθάνομαι ότι ζω κάτι παρόμοιο με την κόρη μου. Επειδή όμως το έχω βιώσει με τον πατέρα μου, είμαι περισσότερο προετοιμασμένη. Προσπαθώ να κρατώ την Ηλέκτρα κοντά σε οτιδήποτε ελληνικό», αναφέρει.
Όταν ταξιδεύουν στην Ελλάδα, φροντίζει να παραμένουν για αρκετό διάστημα, ώστε η κόρη της να έρχεται σε επαφή με παιδιά της ηλικίας της και να ακούει τα Ελληνικά ως ζωντανή γλώσσα της καθημερινότητας και όχι μόνο ως ένα μάθημα.
Η αναζήτηση ελληνικών παιδικών βιβλίων ξεκίνησε αρχικά για τις ανάγκες της δικής της οικογένειας και λίγων φίλων. Σταδιακά, όμως, εξελίχθηκε σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
«Στην αρχή έφερνα βιβλία για εμένα και για δύο ή τρεις φίλες μου. Στη συνέχεια με προσκάλεσε η Εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο Forest Hill να στήσω εκεί ένα μικρό περίπτερο με ελληνικά βιβλία. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα, σιγά σιγά», λέει.
Μέχρι τότε, η σχέση της με τα βιβλία ήταν αποκλειστικά εκείνη μιας αναγνώστριας και μητέρας.
Διάλεγε ένα παιδικό βιβλίο επειδή της άρεσε η εικόνα ή η ιστορία του, χωρίς να εξετάζει βαθύτερα τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καλλιέργεια της γλώσσας.
Όπως αναφέρει στον «Νέο Κόσμο», η λειτουργία του δικού της βιβλιοπωλείου την οδήγησε να αναζητήσει συγγραφείς, εκδοτικούς οίκους και ιστορίες που μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των παιδιών της Διασποράς.
Στην πορεία, σημαντική υπήρξε και η στήριξη εκπαιδευτικών, μητέρων και γιαγιάδων, που μοιράζονταν μαζί της προτάσεις και εμπειρίες.
Το «Threads of Blue» λειτουργεί διαδικτυακά και συμμετέχει σε φεστιβάλ και κοινοτικές εκδηλώσεις εδώ και περίπου τρία χρόνια, ενώ ο φυσικός του χώρος στο Oakleigh συμπλήρωσε πρόσφατα έναν χρόνο λειτουργίας.
Στο διάστημα αυτό, όπως αναφέρει η Έλενα, έχουν διατεθεί περισσότερα από 4.000 βιβλία, ενώ από το βιβλιοπωλείο έχουν περάσει περίπου 1.000 διαφορετικοί τίτλοι παιδικών βιβλίων.
Για την ίδια, οι αριθμοί αυτοί αποδεικνύουν ότι οι οικογένειες της παροικίας εξακολουθούν να ενδιαφέρονται ουσιαστικά για την ελληνική γλώσσα και αναζητούν τρόπους να τη φέρουν στην καθημερινότητα των παιδιών τους.
Ο χώρος έχει διαμορφωθεί ώστε να είναι φιλόξενος και οικείος, επιτρέποντας στους γονείς να περιηγούνται με άνεση στα βιβλία, ενώ τα παιδιά απασχολούνται δημιουργικά. Παράλληλα, αξιοποιείται για αναγνώσεις παραμυθιών, παιχνίδια και άλλες δραστηριότητες γύρω από την ελληνική γλώσσα.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΩΣ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Για την Έλενα, το παιδικό βιβλίο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα αντικείμενο που απλώς αγοράζεται, διαβάζεται μία φορά και τοποθετείται στη βιβλιοθήκη. Μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για ένα παιχνίδι, ένα τραγούδι, μια συζήτηση ή μια δημιουργική δραστηριότητα.
«Πρέπει να μεταδίδουμε την ελληνική γλώσσα στα μικρά παιδιά με έναν ελκυστικό και παιγνιώδη τρόπο», τονίζει.
«Ένα βιβλίο με τα αντίθετα, για παράδειγμα, μπορεί να οδηγήσει σε παιχνίδια λέξεων και κινήσεων, ενώ μια απλή ιστορία μπορεί να γίνει αφορμή για ερωτήσεις που ενθαρρύνουν το παιδί να μιλήσει, να υποθέσει και να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του».
Καθοριστικό ρόλο στην πρώτη επαφή του παιδιού με ένα βιβλίο παίζουν, σύμφωνα με την ίδια, το εξώφυλλο και η εικονογράφηση. Στη συνέχεια, ανάλογα με την ηλικία και την αναγνωστική του ικανότητα, η ιστορία χρειάζεται να είναι απλή, ενδιαφέρουσα και διαδραστική.
«Ακόμη και ένα κουνελάκι που κρύβεται πίσω από έναν θάμνο μπορεί να προκαλέσει την περιέργεια του παιδιού. Γιατί κρύφτηκε; Τι βρίσκεται από πίσω; Έτσι ξεκινά μια συζήτηση», εξηγεί.
Παρότι επιθυμεί να στηρίζει το έργο των Ελλήνων συγγραφέων, αναγνωρίζει ότι αρκετοί γονείς στρέφονται πιο εύκολα σε μεταφρασμένα βιβλία ξένων δημιουργών, επειδή γνωρίζουν ήδη τα ονόματα ή τις ιστορίες τους. Για τον λόγο αυτό θεωρεί σημαντική την καθοδήγησή τους, ώστε να ανακαλύπτουν και αξιόλογους Έλληνες συγγραφείς.
ΑΠΟ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Με αφορμή τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του καταστήματος στο Oakleigh, η Έλενα θέλησε να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό.
Έτσι γεννήθηκε η πρώτη παιδική παράσταση κουκλοθέατρου στον χώρο του «Threads of Blue», με τίτλο «Η Γιαγιά και το Μεγάλο Μυστικό Πάρτι».
Η αρχική έμπνευση προήλθε από ένα αυτοσχέδιο βίντεο που είχε δημιουργήσει στο σπίτι για την Ηλέκτρα.
Είχε στήσει μια μικρή σκηνή με κούκλες και είχε κινηματογραφήσει μια ιστορία στην οποία δύο κουνελάκια ήταν προσκεκλημένα για τσάι.
Η απλή εκείνη οικογενειακή στιγμή έγινε η βάση για μια ολοκληρωμένη παράσταση.
«Δεν είχα εμπειρία στο κουκλοθέατρο», παραδέχεται. «Επικοινώνησα με την Κατερίνα Πουταχίδου, η οποία μου έδωσε κάποιες συμβουλές. Έπειτα κάθισα ένα βράδυ μέχρι τις τέσσερις το πρωί και ανέπτυξα την ιστορία».
Στο εγχείρημα στάθηκε από την πρώτη στιγμή δίπλα της η στενή της φίλη Μαρία Κατεργάρη, εκπαιδευτικός προσχολικής ηλικίας σε δίγλωσσο παιδικό σταθμό και συντονίστρια κάθε Σάββατο στο Greek Family Story Time στο Oakleigh.
Οι δυο τους επιμελήθηκαν και παρουσίασαν την παράσταση, ζωντανεύοντας μια αστεία ιστορία με απλό ελληνικό λεξιλόγιο, κούκλες, γέλιο και ενεργή συμμετοχή των παιδιών.
Η παράσταση παρουσιάστηκε εξ ολοκλήρου στα Ελληνικά, χωρίς τα Αγγλικά να λειτουργούν ως γλωσσικό «δεκανίκι».
Παρ’ όλα αυτά, τα παιδιά παρακολούθησαν την εξέλιξη της ιστορίας, αντέδρασαν στους χαρακτήρες και συμμετείχαν αυθόρμητα.
Ένα μικρό αγόρι, μάλιστα, θύμωσε με τον παπαγάλο της παράστασης, όταν εκείνος εμφανίστηκε λέγοντας πως είχε έρθει για να κάνει φασαρία.
«Του φώναξε ‘είσαι κακός’. Εκεί κατάλαβα ότι τα παιδιά είχαν πραγματικά μπει μέσα στην ιστορία», λέει γελώντας η Έλενα.
Η ανταπόκριση ήταν ιδιαίτερα θερμή, με παιδιά και γονείς να γεμίζουν τον χώρο. Η επιτυχία της πρώτης παρουσίασης οδήγησε ήδη στην απόφαση να επαναληφθεί η παράσταση.
«Είμαστε πραγματικά ευγνώμονες για την αγάπη και την υποστήριξη που λάβαμε και ελπίζουμε αυτή να είναι μόνο η αρχή για ακόμη περισσότερες δημιουργικές εμπειρίες στα Ελληνικά για τα παιδιά της παροικίας μας», αναφέρει η Έλενα εκ μέρους και των δύο δημιουργών.
«ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ»
Η Έλενα δεν συμμερίζεται την απαισιόδοξη άποψη ότι οι νεότερες γενιές απομακρύνονται αναπόφευκτα από την ελληνική γλώσσα ή ότι οι γονείς δεν ενδιαφέρονται πλέον να τη μεταδώσουν στα παιδιά τους.
Αντίθετα, μέσα από την καθημερινή επαφή της με οικογένειες της Μελβούρνης, βλέπει γονείς να αναζητούν βιβλία, δραστηριότητες και διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης της γλώσσας, ακόμη και όταν οι ίδιοι δεν μιλούν καλά Ελληνικά.
«Έρχονται γονείς που σχεδόν δεν μιλούν Ελληνικά και αγοράζουν ελληνικά βιβλία. Προσπαθούν, αναζητούν τρόπους και ενδιαφέρονται. Πιστεύω ότι είμαστε σε καλό δρόμο», επισημαίνει.
Στις σχολικές διακοπές, το «Threads of Blue» φιλοξενεί αναγνώσεις παραμυθιών και δραστηριότητες με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών αφιλοκερδώς, ενώ διοργανώνονται και παιχνίδια στα ελληνικά για παιδιά ηλικίας από τεσσάρων έως οκτώ ετών. Μέσα από παιχνίδια όπως το «μάντεψε τη λέξη» ή την αναζήτηση των αντιθέτων, τα παιδιά χρησιμοποιούν τη γλώσσα χωρίς να αισθάνονται ότι εξετάζονται ή ότι παρακολουθούν ένα ακόμη μάθημα.
Γιατί, τελικά, η μετάδοση μιας γλώσσας δεν γίνεται μόνο μέσα από κανόνες, ασκήσεις και σχολικά βιβλία. Γίνεται μέσα από ιστορίες, παιχνίδια, τραγούδια, γέλια και στιγμές που το παιδί θέλει να ζήσει ξανά.
Και στο «Threads of Blue» της Έλενας Σερμπένη, κάθε τέτοια στιγμή μοιάζει με ένα ακόμη μπλε νήμα που συνδέει τα παιδιά της διασποράς με τη γλώσσα, τη φαντασία και τις ρίζες τους.
The post «Threads of Blue»: Πλέκοντας τη σχέση των παιδιών με την ελληνική γλώσσα appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.