Ενώ όπως κάθε καλοκαίρι οι ποδοσφαιρόφιλοι οπαδοί – ειδικά των μεγάλων ομάδων – φαντασιώνονται ότι έρχονται ποδοσφαιριστές που «θα κάνουν τη διαφορά» (η εντός εισαγωγικών φράση δεν σημαίνει τίποτα…), ένας, όμως, που φεύγει από την Ελλάδα πρωταγωνιστεί σε μια αληθινή σπάνια μεταγραφική ιστορία. Τον λένε Κωνσταντίνο Καρανδρίκα, αγωνιζόταν μέχρι πρόσφατα στον Ατρόμητο και επιλέχτηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Ναι.
Από τη μόνιμη πρωταθλήτρια Γερμανίας. Είναι εντυπωσιακό. Κι ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι στην Ελλάδα πέρα από τους ανθρώπους της ομάδας του και τους ελάχιστους που παρακολουθούν τα πρωταθλήματα Παίδων και Νέων δεν τον ήξερε κανένας!
Μόλις 17
Ο μικρός θα συνεχίσει στη Γερμανία την καριέρα του ή μάλλον θα προσπαθήσει σε αυτή τη χώρα να την ξεκινήσει. Είναι μόλις 17 ετών, έχει ύψος 1,90 και λένε πως έχει συμπεριφορά μεγαλύτερου.
Είναι παράδοξο (σχεδόν ανεξήγητο με δεδομένο ότι όλοι παίρνουν τις ευκαιρίες τους) αλλά ο μικρός δεν έχει αγωνιστεί σε καμία από τις μικρές μας εθνικές ομάδες. Οι προπονητές δεν του έδωσαν καμία ευκαιρία – ούτε καν τον κάλεσαν, μολονότι τον γνώριζαν και παρόλο που οι ομάδες Νέων του Ατρομήτου στις οποίες έχει αγωνιστεί είχαν καλά αποτελέσματα στα εθνικά πρωταθλήματα.
Εντοπισμός
Πώς τον πίστεψε η Μπάγερν Μονάχου; Δεν είναι παράξενο. Οι Γερμανοί κάνουν πραγματικό σκάουτινγκ και τον εντόπισαν. Οι άνθρωποί τους που κάνουν τη δουλειά του σκάουτερ παρακολουθούν μικρούς σε όλο τον κόσμο και δεν στέκονται μόνο στα αγωνιστικά τους χαρακτηριστικά.
Δεν θα μου έκανε εντύπωση να έχουν μιλήσει με τους γονείς του παιδιού π.χ. Ότι έχουν μιλήσει με τους προπονητές του στον Ατρόμητο είναι βέβαιο. Είναι σπάνιο αυτό που συνέβη με το παιδί; Οχι ακριβώς. Σπάνιο είναι ότι ενδιαφέρθηκε και τον απέκτησε η Μπάγερν Μονάχου.
Κοντά
Η μεθοδολογία των Γερμανών είναι απλή. Εντόπισαν τον μικρό και τον κάλεσαν να πάει στη Γερμανία για να τον δουν και από κοντά. Το περασμένο Πάσχα ο Καρανδρίκας βρέθηκε στο προπονητικό κέντρο της Μπάγερν και μάλιστα για δεύτερη φορά: και για τις δυο επισκέψεις του ο Ατρόμητος ήταν ενήμερος. Δεν έγινε τίποτα χωρίς να το ξέρει. Στα δύο δοκιμαστικά ο 17χρονος στόπερ άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Οι πρωταθλητές Γερμανίας το εκτίμησαν. Το να τα βρουν με τον Ατρόμητο ήταν το πλέον απλό: στον Ατρόμητο δεν θα υπήρχαν ποτέ τρελές απαιτήσεις αφού θέλουν την πρόοδο των παιδιών τους πρώτα από όλα. Αλλά όλα αυτά γίνονται γιατί οι Γερμανοί έχουν σκάουτερ που παρακολουθούν μικρούς. Στην Ελλάδα αυτοί που δηλώνουν σκάουτερ συνήθως μιλάνε όλη μέρα με δημοσιογράφους.
Άντερσον
Γενικά στην Ελλάδα νομίζουμε ότι το σκάουτινγκ είναι κάτι σαν δημόσιες σχέσεις. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 η Τσέλσι είχε στείλει στην Ελλάδα έναν σκάουτερ με το εντυπωσιακό όνομα Πέλε Αντερσον.
Ύστερα από ένα χρόνο εδώ ο καλός αυτός επαγγελματίας ζήτησε από τον προϊστάμενό του στην αγγλική ομάδα Φρανκ Αρνενσεν να τον μεταθέσει στη Σκανδιναβία! Ο Αντερσον δεν άντεχε άλλο την πίεση των ελλήνων παραγόντων, που όχι μόνο τον καλούσαν επιτακτικά να δει τα ματς που δίνουν οι ομάδες τους, αλλά και διαμαρτύρονταν στους προϊσταμένους του όταν αυτός αρνιόταν τις προσκλήσεις εξηγώντας ότι δεν υπάρχει τίποτα το ενδιαφέρον να δει.
Ο Άντερσον, που ήταν σοβαρός άνθρωπος, πίστευε ότι κάθε φορά που οι ελληνικές εφημερίδες γράφουν ότι η Τσέλσι παρακολουθεί παίκτες που αγωνίζονταν στο ελληνικό πρωτάθλημα απλά γιατί αυτός ήταν στο γήπεδο ο κόσμος γελούσε μαζί του! Πού να ήξερε ο άνθρωπος ότι το ελληνικό κοινό λατρεύει τέτοια παραμύθια.
Τσέλσι
Ο Άντερσον δεν καταλάβαινε πραγματικά πώς γινόταν κάθε φορά που πήγαινε σε ένα γήπεδο να γραφόταν την επόμενη στις εφημερίδες ότι η Τσέλσι είναι έτοιμη να αγοράσει κάποιον με τις ευλογίες του. Συνέβαινε το εξής απλό: έδιναν πληροφορίες στους δημοσιογράφους για την παρουσία του στο γήπεδο είτε έλληνες αντζέντηδες (που ήθελαν να πείσουν ότι κάποιος παίκτης τους είναι στόχος των Λονδρέζων) είτε οι άνθρωποι των ελληνικών ομάδων που νόμιζαν πως αν υπάρξουν δημοσιεύματα για παίκτες τους μπορεί όντως η Τσέλσι να ενδιαφερθεί!
Το πράγμα ήταν αληθινά αστείο. Στα δυόμισι χρόνια που ο σκάουτερ έμεινε εδώ είχαν φτάσει ένα βήμα από την Τσέλσι ο Κώστας Κατσουράνης, που εκείνο τον καιρό ήταν στην Παναχαϊκή, ο Γιάννης Μανιάτης που ως μικρός προσπαθούσε να βρει θέση στον Πανιώνιο, ο Δημήτρης Μάρκος, ο Χαβίτο (!) που τότε έπαιζε στον Αρη και δεν θυμάμαι πόσοι άλλοι. Κάποτε τον γνώρισα τον Αντερσον και τον ρώτησα πόση αλήθεια υπήρχε σε αυτά.
Μου είπε ότι ο μόνος Ελληνας που πραγματικά είχε ενδιαφερθεί ήταν ο νεαρός τότε Σωκράτης Παπασταθόπουλος. Για τον οποίο βέβαια δεν χρειαζόταν κάποιος να είναι σκάουτερ της Τσέλσι για να το καταλάβει πως έχει προσόντα σπάνια.
Πολλά
Τα παιδιά που ξεκινάνε καριέρα στις Ακαδημίες των ελληνικών ομάδων και γρήγορα πάνε στο εξωτερικό είναι πάρα πολλά. Πρόσφατα δύο ακόμα μικροί, κατά σύμπτωση σέντερ μπακ κι αυτοί, πήραν τον δρόμο για τα ξένα.
Ο ένας μικρός σέντερ μπακ αγωνιζόταν στον Ολυμπιακό και είναι ο 16χρονος Σπύρος Ζορμπάς που πήγε στη Μίλαν να δοκιμάσει την τύχη του. Ο άλλος είναι ο 17χρονος Βιριδιάνο, γιος του Μαρτσέλο, κάποτε σταρ της Ξάνθης και του ελληνικού πρωταθλήματος. Αγωνιζόταν στον ΠΑΟΚ και πήγε στη Λάτσιο. Οι Ιταλοί, όπως και οι Ολλανδοί, οι Βέλγοι ακόμα και οι Γερμανοί είναι πρόθυμοι να δουν μικρούς να δίνουν δοκιμαστικά παιχνίδια στα προπονητικά τους κέντρα.
Ο Χρήστος Τζόλης π.χ., 15 ετών είχε φύγει από τον ΠΑΟΚ και πήγε στην Οφενμπαχ. Αλλά άλλο είναι να σε καλέσουν για μια δοκιμή ή να πας μόνος να δοκιμάσουν κι άλλο να πληρώσουν χρήματα για σένα όταν είσαι 17 ετών και ούτε καν διεθνής.
Η ιστορία του Καρανδρίκα είναι σπάνια κι αξίζει να παρακολουθήσουμε τη συνέχειά της αρκετά προσωπικά. Σε ένα καλοκαίρι που κάθε μέρα γράφονται ένα σωρό ονόματα παικτών που έρχονται, η ιστορία ενός μικρού που φεύγει μου μοιάζει καλοκαιριάτικα η πιο ενδιαφέρουσα.