Μπορεί να έχουν περάσει πλέον 34 χρόνια αλλά κάθε φορά που ακούς, σε εκείνο το αξέχαστο βίντεο, τον 21χρονο τότε Πύρρο Δήμα να φωνάζει: «Για την Ελλάδα» την ώρα που σήκωνε τα βάρη στον δρόμο προς το πρώτο του ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο, δεν μπορείς να μην ανατριχιάσεις από συγκίνηση.
Ήταν σαν σήμερα, 31 Ιουλίου του 1992 στη Βαρκελώνη όταν ο άγνωστος στο ευρύ κοινό, Πύρρος Δήμας, το λιοντάρι της Χειμάρρας σήκωνε τη μια μπάρα με τα βάρη μετά την άλλη και άφηνε άφωνη όλη την Ελλάδα αλλά και τον κόσμο ξεκινώντας να δημιουργεί τον δικό του μύθο. Καθώς από τότε που κατέκτησε το πρώτο του χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες κατάφερε να ανέβει άλλες τρεις φορές στο βάθρο της κορυφαίας διοργάνωσης άλλες δύο στο πρώτο σκαλί και μία στο τρίτο, στην κορυφαία ίσως στιγμή της καριέρας του σε ένα μοναδικό φινάλε το 2004 στην Αθήνα.
Πρόκειται για τον κορυφαίο έλληνα ολυμπιονίκη μας και μόλις τον έναν εκ των δύο στην ιστορία με 4 ολυμπιακά μετάλλια (ο άλλος είναι ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας) και μάλιστα τα τρία ήταν χρυσά!
Ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές που τίμησαν τη γαλανόλευκη και δόξασαν τον ελληνικό αθλητισμό, ο οποίος σήκωνε τα ατελείωτα βάρη λες και ήταν πούπουλα.
Στη Βαρκελώνη έλαμψε για πρώτη φορά το αστέρι του – και από εκεί και πέρα έλαμπε για πάντα, στην Ατλάντα, στο Σίδνεϊ, στην Αθήνα και γενικά όπου και αν αγωνιζόταν ή εμφανιζόταν.
Στη Βαρκελώνη κατάφερε να σηκώσει 370 κιλά στο σύνολο και βρέθηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, σκορπώντας ανείπωτη χαρά και υπερηφάνεια σε όλους τους Ελληνες. Στην τελευταία του προσπάθεια στο επολέ ζετέ και ενώ κρατούσε τα κιλά, φώναξε δυνατά το περιβόητο και μυθικό «Για την Ελλάδα!».
Είχε δεχτεί μεγάλο μπούλινγκ καθώς προερχόταν από τη Βόρειο Ήπειρο και όπου πήγαινε και στεκόταν δεν ήταν λίγοι αυτοί που τον αποκαλούσαν «Αλβανό» – εξού και φώναξε με όλη του τη δύναμη «Για την Ελλάδα» για να ακουστεί παντού.
Μαζί με το χρυσό μετάλλιο της Βούλας Πατουλίδου στα 100 μέτρα με εμπόδια (εκεί ακούστηκε το «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο» από την πρωταθλήτριά μας) ήταν οι δύο κορυφαίες στιγμές της Ελλάδας στη συγκεκριμένη διοργάνωση και δύο από τις κορυφαίες όλων των εποχών.