Στο αεροδρόμιο «Κεμάλ Ατατούρκ» τον περίμεναν εκατοντάδες άνθρωποι. Φορούσε ήδη την μπορντό και γαλάζια φανέλα, χαιρετούσε το πλήθος και έμοιαζε να έχει αποδεχθεί ότι ένας μεγάλος κύκλος έκλεισε και ένας εντελώς διαφορετικός άνοιγε μπροστά του.
Η επικείμενη μεταγραφή του Μοχάμεντ Σαλάχ στην Τραμπζονσπόρ είναι μία από τις πιο ηχηρές κινήσεις στην ιστορία του τουρκικού ποδοσφαίρου.
Είναι όμως και η μεγάλη στροφή σε μια διαδρομή που άρχισε σε ένα μικρό αιγυπτιακό χωριό και έφτασε μέχρι την κορυφή της Ευρώπης.
Η Τραμπζονσπόρ είχε επιβεβαιώσει την έναρξη των διαπραγματεύσεων και ο Αιγύπτιος ταξίδεψε στην Τουρκία για να ολοκληρώσει τη συμφωνία.
Ο Σαλάχ για να φτάσει εκεί που βρίσκεται σήμερα, χρειάστηκε πρώτα να μάθει να διανύει αποστάσεις που θα λύγιζαν πολλούς συνομηλίκους του.
Μεγάλωσε στο Ναγκρίγκ, ένα αγροτικό χωριό βόρεια του Καΐρου, και ως έφηβος έφευγε μετά το σχολείο για την προπόνηση της Αλ Μοκαβλούν.
Το ταξίδι μπορούσε να ξεπεράσει τις τέσσερις ώρες και να απαιτήσει έως πέντε διαφορετικά λεωφορεία. Επέστρεφε στο σπίτι αργά το βράδυ, για να επαναλάβει την ίδια διαδρομή την επόμενη μέρα, κάθε μέρα.
Ισως εκεί να χτίστηκε το σημαντικότερο προσόν του. Οχι η ταχύτητα, το αριστερό πόδι ή η ικανότητα να συγκλίνει από τα δεξιά και να σημαδεύει την απέναντι γωνία.
Αλλά η αντοχή. Η πεποίθηση ότι ο δρόμος μπορεί να είναι μακρύς, αρκεί στο τέλος του να υπάρχει ένας στόχος.
Η πρώτη ευρωπαϊκή πόρτα άνοιξε στην Ελβετία. Η Βασιλεία είδε σε εκείνον έναν ποδοσφαιριστή ακατέργαστο αλλά εκρηκτικό, που μπορούσε να αφήσει πίσω του έναν αντίπαλο μέσα σε λίγα μέτρα.
Εκεί άρχισε να συστήνεται στο ευρωπαϊκό κοινό και, ειρωνικά, οι εμφανίσεις του απέναντι στην Τσέλσι ήταν εκείνες που οδήγησαν τους Λονδρέζους στην απόκτησή του.
Η πρώτη εμπειρία στην Αγγλία δεν εξελίχθηκε όπως είχε ονειρευτεί. Στην Τσέλσι βρήκε ελάχιστο χρόνο και γρήγορα μπήκε στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών που κρίνονται πριν προλάβουν να δείξουν ποιοι πραγματικά είναι.
Ο Ζοζέ Μουρίνιο δεν τον εμπιστεύτηκε σταθερά και ο Σαλάχ αναγκάστηκε να αναζητήσει χώρο αλλού. Δεν ήταν η πρώτη δυσκολία της ζωής του και δεν θα γινόταν εκείνη που θα τον καθόριζε.
Η Ιταλία αποδείχθηκε το καταφύγιο και ταυτόχρονα το εργαστήριό του. Στη Φιορεντίνα ξαναβρήκε την ελευθερία του και στη Ρόμα εξελίχθηκε σε πιο ολοκληρωμένο επιθετικό.
Εμαθε να μη βασίζεται μόνο στην ταχύτητα, να κινείται καλύτερα χωρίς την μπάλα και να γίνεται αποτελεσματικός απέναντι σε οργανωμένες άμυνες. Ο ίδιος παραδέχθηκε αργότερα ότι στην Ιταλία άλλαξε την εικόνα που είχε δημιουργηθεί γι’ αυτόν μετά την Τσέλσι.
Το καλοκαίρι του 2017 η Λίβερπουλ τού έδωσε αυτό που έμοιαζε με δεύτερη ευκαιρία στην Premier League. Στην πραγματικότητα, ήταν η αρχή μιας ολόκληρης εποχής.
Με τον Γιούργκεν Κλοπ βρήκε τον ιδανικό χώρο, το κατάλληλο ποδόσφαιρο και δύο συμπαίκτες, τον Ρομπέρτο Φιρμίνο και τον Σαντιό Μανέ, που συμπλήρωναν τις κινήσεις του.
Ο ποδοσφαιριστής που είχε θεωρηθεί ανεπαρκής για την Αγγλία μετατράπηκε στον «αιγύπτιο βασιλιά» του Ανφιλντ.
Στα εννέα χρόνια με τη Λίβερπουλ «έγραψε» 257 γκολ και 120 ασίστ σε 442 συμμετοχές. Κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Αγγλίας, το Champions League, το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, το Κύπελλο, δύο League Cup και το ευρωπαϊκό Super Cup.
Αναδείχθηκε τέσσερις φορές πρώτος σκόρερ της Premier League και έγινε ο κορυφαίος σκόρερ της Λίβερπουλ στην ιστορία της διοργάνωσης. Μόνο ο Ιαν Ρας και ο Ρότζερ Χαντ έχουν πετύχει περισσότερα γκολ συνολικά με τη φανέλα των Κόκκινων.
Ταυτότητα
Πίσω από τους αριθμούς υπήρχε μια ολόκληρη ποδοσφαιρική ταυτότητα. Το κοντρόλ πριν από την έκρηξη, η αλλαγή κατεύθυνσης, το αριστερό πόδι που έμοιαζε να γνωρίζει τη διαδρομή προς τα δίχτυα πριν ακόμη φύγει η μπάλα.
Ο Σαλάχ δεν υπήρξε μόνο σκόρερ αλλά και το σταθερό σημείο μιας ομάδας που άλλαζε, ο ποδοσφαιριστής στον οποίο η Λίβερπουλ μπορούσε να στηριχθεί όταν η ένταση έπεφτε και οι λύσεις λιγόστευαν.
Για την Αίγυπτο, όμως, είναι κάτι περισσότερο από ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής. Είναι ο αρχηγός, το σημείο αναφοράς και το παιδί από το Ναγκρίγκ που απέδειξε ότι η απόσταση από ένα χωριό της Γκαρμπίγια μέχρι τα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου μπορεί να καλυφθεί.
Οδήγησε τους «Φαραώ» στην επιστροφή τους σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 2018 και έγινε ο κορυφαίος αφρικανός σκόρερ στην ιστορία των προκριματικών του Μουντιάλ.
Εχει αναδειχθεί δύο φορές κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Αφρικής, όμως το Κύπελλο Εθνών παραμένει το μεγάλο απωθημένο του.Στα 34 του χρόνια, η Τραπεζούντα σίγουρα δεν αποτελεί τον αναμενόμενο προορισμό.
Θα μπορούσε να επιλέξει τα χρήματα της Σαουδικής Αραβίας ή ένα λιγότερο απαιτητικό πρωτάθλημα. Αντί γι’ αυτό, στρέφεται σε μια πόλη που ζει για την ομάδα της και σε έναν σύλλογο που θέλει να αμφισβητήσει ξανά την κυριαρχία της Κωνσταντινούπολης.
Η επιλογή του αριθμού 61, που συμβολίζει την Τραπεζούντα (είναι ο τοπικός κωδικός κλήσης και κάτι σαν σήμα κατατεθέν για τους οπαδούς), δείχνει τη διάθεσή του να συνδεθεί αμέσως με τη νέα του ποδοσφαιρική πατρίδα.
Κανείς δεν γνωρίζει πόσα γκολ έχουν απομείνει ακόμη στο αριστερό του πόδι. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι ο Μοχάμεντ Σαλάχ δεν χρειάζεται πλέον να αποδείξει το μέγεθός του.
Από τα λεωφορεία της αιγυπτιακής επαρχίας μέχρι τις νύχτες του Ανφιλντ, έχτισε μια καριέρα που θα μνημονεύεται για πάντα.
Τώρα, ο «βασιλιάς» αφήνει το κόκκινο του Λίβερπουλ για το μπορντό και το γαλάζιο της Τραμπζονσπόρ, για να γράψει τον επίλογο με τους δικούς του όρους.
Στην άκρη της Μαύρης Θάλασσας, εκεί όπου το ποδόσφαιρο παραμένει πάθος, ταυτότητα και καθημερινή ανάγκη, ο Σαλάχ βρήκε το επόμενο λιμάνι του.