Ενα μεγάλο κεφάλαιο έκλεισε για τον Ολυμπιακό και ένα ακόμη μεγαλύτερο ανοίγει για τον Κωνσταντή Τζολάκη.
Η Χαλ ανακοίνωσε με κάθε επισημότητα την απόκτηση του 23χρονου διεθνούς τερματοφύλακα, ο οποίος υπέγραψε συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας, έως το καλοκαίρι του 2031 και ετοιμάζεται να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στην Premier League.
Η αγγλική ομάδα δεν αποκάλυψε το ακριβές οικονομικό ύψος της συμφωνίας, επιβεβαίωσε όμως ότι πρόκειται για ποσό-ρεκόρ στην ιστορία της, ενώ αγγλικά δημοσιεύματα τοποθετούν το συνολικό κόστος κοντά στα 20 εκατ. λίρες, μαζί με τα προβλεπόμενα μπόνους.
Η μεταγραφή έχει ξεχωριστή σημασία και για τις δύο πλευρές. Η Χαλ, η οποία επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, επενδύει ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της ποσό σε έναν τερματοφύλακα 23 ετών, θεωρώντας ότι αποκτά, όχι μόνο τον βασικό της γκολκίπερ για την επόμενη σεζόν, αλλά και ένα περιουσιακό στοιχείο με σημαντικό περιθώριο εξέλιξης.
Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, ολοκληρώνει μία από τις μεγαλύτερες πωλήσεις έλληνα ποδοσφαιριστή και επιβεβαιώνει ξανά ότι η ανάδειξη παικτών από την ακαδημία του μπορεί να συνδυάσει το αγωνιστικό κέρδος με μία σπουδαία οικονομική υπεραξία.
Από τα Χανιά στην κορυφή της Ευρώπης
Η διαδρομή του Τζολάκη δεν ήταν εκείνη ενός ποδοσφαιριστή που αποκτήθηκε έτοιμος και παρουσιάστηκε από την πρώτη ημέρα ως βασικός. Ηρθε στον Ολυμπιακό σε νεαρή ηλικία, δούλεψε στην ακαδημία, περίμενε τις ευκαιρίες του και χρειάστηκε να περάσει από διαφορετικά στάδια μέχρι να καθιερωθεί.
Ηταν ακόμη 17 ετών όταν κλήθηκε να σταθεί κάτω από τα δοκάρια ενός συλλόγου στον οποίο η πίεση δεν επιτρέπει εύκολα λάθη, ιδιαίτερα στη θέση του τερματοφύλακα.
Η πρώτη μεγάλη επιβεβαίωση ήρθε στον τελικό του Κυπέλλου του 2020 απέναντι στην ΑΕΚ, όταν ο νεαρός γκολκίπερ διατήρησε ανέπαφη την εστία του και συνέβαλε στην κατάκτηση του τίτλου.
Εκείνο το βράδυ έγινε ευρύτερα γνωστός, αλλά η καθιέρωση δεν ήρθε αυτομάτως.
Για αρκετό διάστημα βρέθηκε πίσω από πιο έμπειρους τερματοφύλακες, αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα και περίμενε τη στιγμή που θα μπορούσε να διεκδικήσει σταθερό ρόλο.
Δεν έφυγε για να αναζητήσει εύκολο χρόνο συμμετοχής και δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια όταν οι εμφανίσεις του ήταν περιορισμένες. Εμεινε, βελτίωσε το παιχνίδι με τα πόδια, δούλεψε στις εξόδους του και ωρίμασε σε έναν χώρο όπου μία λανθασμένη απόφαση μπορεί να ακυρώσει δουλειά πολλών μηνών.
Η καθοριστική καμπή ήρθε την άνοιξη του 2024. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ του έδωσε την ευκαιρία και ο Τζολάκης δεν την άφησε να περάσει.
Από ελπιδοφόρος τερματοφύλακας μετατράπηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες σε ένα από τα πρόσωπα της ιστορικής ευρωπαϊκής πορείας του Ολυμπιακού.
Η βραδιά που άλλαξε οριστικά τη θέση του στην ποδοσφαιρική συνείδηση του κόσμου ήταν εκείνη της Κωνσταντινούπολης. Στη διαδικασία των πέναλτι απέναντι στη Φενέρμπαχτσε απέκρουσε τρεις εκτελέσεις και οδήγησε τον Ολυμπιακό για πρώτη φορά στα ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Η UEFA χαρακτήρισε την επίδοσή του «χατ τρικ αποκρούσεων», σε μία πρόκριση που άνοιξε τον δρόμο για όσα ακολούθησαν απέναντι στην Αστον Βίλα και τη Φιορεντίνα.
Λίγες εβδομάδες αργότερα ήταν βασικός και στον τελικό του Conference League. Mπορεί ο Ελ Καμπί να πέτυχε το γκολ που έκρινε τον τελικό κόντρα στη Φιορεντίνα, αλλά πίσω του ο Τζολάκης κράτησε ξανά όρθια την ομάδα στις κρίσιμες στιγμές.
Η καθιέρωση
Μετά την κατάκτηση του Conference League δεν υπήρχε πλέον επιστροφή στον προηγούμενο ρόλο. Ο Τζολάκης έγινε ο βασικός τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, απέκτησε σταθερή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και μπήκε στην εθνική ομάδα.
Ακόμη και σε μία δύσκολη σεζόν για τον Ολυμπιακό, όπως ήταν η προηγούμενη, ο Τζολάκης παρέμεινε μία από τις βασικές σταθερές του.
Ολοκλήρωσε τη χρονιά με 43 συμμετοχές και 23 ανέπαφες εστίες σε πρωτάθλημα, Κύπελλο, Σούπερ Καπ και Champions League, έχοντας τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής από κάθε άλλον ποδοσφαιριστή της ομάδας.
Ο Τζολάκης είχε εξελιχθεί σε τερματοφύλακα που γνώριζε τον σύλλογο, το γήπεδο, τις απαιτήσεις και τις συνήθειες των αμυντικών του.
Για τον ίδιο, η μετακίνηση στην Αγγλία αποτελεί το επόμενο λογικό βήμα. Η Premier League έχει διαφορετικές απαιτήσεις, μεγαλύτερη ταχύτητα, περισσότερες εναέριες μονομαχίες και συνεχή πίεση. Ο Τζολάκης θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να μεταφέρει σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον την ψυχραιμία που έδειξε στην Κωνσταντινούπολη και στον ευρωπαϊκό τελικό.
Η Χαλ τον είχε τοποθετήσει ψηλά στη μεταγραφική της λίστα και ο ιδιοκτήτης της, Ατζούν Ιλιτζαλί, είχε αναφερθεί δημόσια στις αποκρούσεις του απέναντι στη Φενέρμπαχτσε, παραδεχόμενος ότι εκείνη η εμφάνιση είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην αξιολόγησή του.
Δεν είναι συνηθισμένο ένας αγγλικός σύλλογος να σπάει το μεταγραφικό του ρεκόρ για τερματοφύλακα που προέρχεται από το ελληνικό πρωτάθλημα. Αυτό από μόνο του αποτελεί ισχυρή αναγνώριση της πορείας και του ονόματος που δημιούργησε ο Τζολάκης στην Ευρώπη.
Το «αντίο» του
Τα είπε όλα ο Κωνσταντής. Δεν ξέχασε τίποτα και κανέναν. Αναφέρει στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του:
«Ολυμπιακέ μου.
Αυτό είναι το πιο δύσκολο μήνυμα που έχω γράψει.
Ο Ολυμπιακός δεν ήταν ποτέ απλώς ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος για μένα. Είναι η ομάδα των παιδικών μου χρόνων, το σπίτι μου, η οικογένειά μου. Το να φορέσω αυτή τη φανέλα και να εκπροσωπήσω αυτόν τον τεράστιο σύλλογο ήταν το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής μου.
Μαζί ζήσαμε στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μου. Η κατάκτηση του UEFA Europa Conference League, ο βραδινός του Champions League και ο εκκωφαντικός παλμός του “Γ. Καραϊσκάκης” στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις είναι αναμνήσεις που θα κουβαλώ για πάντα.
Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Πρόεδρο, κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, που όλα αυτά τα χρόνια ήταν για μένα κάτι παραπάνω από Πρόεδρος της ομάδας, για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη του, αλλά και γιατί σεβάστηκε την άμεση επιθυμία μου να κάνω το επόμενο βήμα στην καριέρα μου και να αγωνιστώ στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους του συλλόγου, τους συμπαίκτες μου, τους προπονητές μου όλα αυτά τα χρόνια, τους ανθρώπους που εργάζονται καθημερινά για τον Ολυμπιακό, τον προπονητή τερματοφυλάκων, κ. Παναγιώτη Αγριογιάννη, μα πάνω απ’ όλα εσάς, τον κόσμο του Ολυμπιακού.
Η αγάπη, η πίστη και η αφοσίωσή σας ήταν η δύναμή μου σε κάθε στιγμή. Αποχωρώ γεμάτος, γιατί μαζί κατακτήσαμε τα πάντα. Κύπελλα, πρωταθλήματα και το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ιστορία αυτού του τεράστιου συλλόγου.
Μετά από όλες αυτές τις επιτυχίες, ένιωσα πως ήρθε η κατάλληλη στιγμή για μια νέα πρόκληση στην ποδοσφαιρική μου καριέρα. Ομως ένα κομμάτι της καρδιάς μου θα ανήκει πάντα στον Πειραιά. Γιατί ο Ολυμπιακός είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας σύλλογος.
Αυτό δεν είναι ένα οριστικό αντίο.
Είμαι βέβαιος πως οι δρόμοι μας θα συναντηθούν ξανά.
Σας ευχαριστώ για όλα.
Με αγάπη, υπερηφάνεια και απέραντη ευγνωμοσύνη».
Ανάλογη ασφαλώς και ιδιαίτερα συναισθηματική, και η ανακοίνωση του Ολυμπιακού: «Οκτώ χρόνια γεμάτα τρόπαια, δόξα, τιμή. Ολη η οικογένεια του Θρύλου σου εύχεται τα καλύτερα στο νέο κεφάλαιο της καριέρας σου. Δεν υπάρχουν αντίο στον δρόμο μας».