Από τη στιγμή που «απογειώθηκε» εσωτερικά ήταν δεδομένο πως δεν θα καθυστερούσε και η… κανονική απογείωση και ο Εμμανουήλ Καραλής το έχει πλέον τερματίσει, ή μήπως όχι;
Στη Ζυρίχη ήταν η πρώτη φορά εδώ και μια δεκαετία, που είδαμε τον Μόντο Ντουπλάντις να βγάζει εκνευρισμό. Μόλις έριξε τον πήχη για 3η φορά στα 6.32μ. στην προσπάθειά του για παγκόσμιο ρεκόρ, πήρε τον πήχη και τον πέταξε εκνευρισμένος, ζητώντας αμέσως μετά συγγνώμη που ξέφυγε από τη συνηθισμένη του ρουτίνα τόσα χρόνια.
Δεν είχε όμως εκνευριστεί τυχαία, καθώς πλέον ο κολλητός του φίλος από παιδιά του βάζει πίεση.
«Περιμένω πως θα υπάρχουν… πυροτεχνήματα και στους επόμενους αγώνες μας, όπως και τις τελευταίες εβδομάδες. Είναι τρελός ο ανταγωνισμός μας.
Ο Μανόλο πηδάει φοβερά το τελευταίο διάστημα και πρέπει να κάνω το καλύτερό μου πλέον και όπως βλέπω θα χρειάζεται να κάνω άλματα πάνω από 6,20μ. για να νικάω από εδώ και πέρα (γέλια)» είπε ο σουηδός σούπερμαν μετά τον αγώνα του «αιώνα» όπως τον χαρακτήρισαν οι ειδικοί του στίβου στη Ζυρίχη όπου για πρώτη φορά στην ιστορία δύο άλτες πέρασαν τα 6.20μ. ταυτόχρονα στον ίδιο αγώνα (ο Ντουπλάντις νίκησε με 6.25μ. τελικά)!
Μόλις 21 ημέρες χωρίζουν ηλικιακά τους δύο κορυφαίους επικοντιστές – ο Καραλής γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1999 και ο Ντουπλάντις στις 10 Νοεμβρίου 1999. Στα 27 τους χρόνια (πριν καν τα κλείσουν), Μανόλο και Μόντο μοιάζουν έτοιμοι να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στο αγώνισμα, έχοντας πλέον ως αφετηρία ύψη που μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν απλησίαστα. Αλλά εδώ στη Ζυρίχη πηδούσαν παρέα για παγκόσμιο ρεκόρ (6.32μ.)!
Είναι απίστευτο εάν σκεφτεί κανείς για τα ελληνικά δεδομένα ότι το ταμπού των 6 μέτρων φάνταζε απλησίαστο και μόνο, ο άλλος μας μεγάλος σύγχρονος επικοντιστής, ο Κώστας Φιλιππίδης (παγκόσμιος πρωταθλητής το 2012) το είχε πλησιάσει με τα 5.91μ. στο Παρίσι το 2015.
Χρειάστηκε να περάσουν 9 χρόνια και τον Ιούνιο (20 του μήνα) του 2024, ο Εμμανουήλ Καραλής στο Μπιντγκός της Πολωνίας πέτυχε το πρώτο του πανελλήνιο ρεκόρ περνώντας τα 5.92μ.
Αυτό ήταν η ψυχολογία του άρχισε να ανεβαίνει πιο γρήγορα από τον πήχη, είχε ισορροπήσει εσωτερικά διώχνοντας όλα τα… φαντάσματα του παρελθόντος (ρατσισμού, πειράγματος, διαφορετικότητας) και πλέον με προπονητή τον πατέρα του Χάρη και τον Πολωνό Μαρτσίν Στσεπάνσκι τα 6 μέτρα φάνταζαν πολύ εύκολα.
Με το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού να τον «απογειώνει» και άλλο ψυχολογικα τα 6 μέτρα τα πέρασε πάλι στην Πολωνία (Σιλέσια) και πλέον ταβάνι του είναι μόνο ο ουρανός.