Το εφετινό καλοκαίρι το ελληνικό γυναικείο βόλεϊ έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη και δικαιώνεται.
Σε μια πρωτόγνωρη πρόκληση, η χώρα μας ενώ είχε τη σπουδαία συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα των γυναικών, αποφάσισε και έστειλε γυναικεία ομάδα και στους Μεσογειακούς Αγώνες του Τάραντα.
Η Ελλάδα, νικώντας (μετά την Ουκρανία) και τη Βουλγαρία χθες στο Μπρνο της Τσεχίας, εξασφάλισε από την 3η κιόλας αγωνιστική την πρόκρισή της στην επόμενη φάση του ιδιαίτερα ανταγωνιστικού Eurovolley 2026.
Την ίδια στιγμή, η εθνική γυναικών των Μεσογειακών έχει κάνει ήδη το 2/2 στον όμιλο και αν τριτώσει το καλό θα εξασφαλίσει πρόκριση στους ημιτελικούς της διοργάνωσης!
Η Ελλάδα, λοιπόν, όχι μόνο έστειλε δύο εθνικές ομάδες γυναικών σε Μπρνο και Τάραντα, αλλά έστειλε δύο εξαιρετικά σύνολα, καθώς πλέον το ελληνικό γυναικείο βόλεϊ διαθέτει τις παίκτριες, την ποιότητα και το επίπεδο που τέτοιες διεθνείς διοργανώσεις απαιτούν, για να το κάνει.
Η Εθνική που συμμετέχει στους Μεσογειακούς Αγώνες διαθέτει αθλήτριες με σημαντική εμπειρία και ηγετικό χαρακτήρα όπως η Τζίνα Λαμπρούση, η Ασημίνα Νικολογιάννη και η Φερονίκη Ζιώγα μεταξύ άλλων.
Την ίδια ώρα, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα έχουμε επίσης μια ανταγωνιστική ομάδα τόσο με έμπειρες παίκτριες υψηλού επιπέδου όπως η Μάρθα Ανθούλη, αλλά και νεότερα κορίτσια που αποτελούν το αύριο του αθλήματος, όπως η 17χρονη Ελπίδα Τικμανίδου εκ των κορυφαίων χθες απέναντι στη Βουλγαρία.
Ακριβώς το ελληνικό γυναικείο βόλεϊ έχει το βάθος και την ποιότητα για να συνδυάσει την εμπειρία με το ταλέντο και αυτό θα πρέπει να προσεχθεί ως κόρην οφθαλμού από τους υπεύθυνους. Την ίδια στιγμή που έχουμε – μακράν – τα τελευταία 2-3 χρόνια το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα γυναικών (με 2-3 ομάδες όπως ο Πανιώνιος, ο ΖΑΟΝ και ο ΠΑΟΚ να μπαίνουν «σφήνα» ανάμεσα στους «αιώνιους») η ελληνίδα παίκτρια είναι στο επίκεντρο και στέκεται πρωταγωνίστρια σε κάθε ομάδα ανάμεσα σε εξαιρετικές ξένες παίκτριες που ανεβάζουν γενικότερα το επίπεδο.
Αξίζει να γίνει επένδυση στο ελληνικό γυναικείο βόλεϊ, με καλύτερα γήπεδα, πιο σύγχρονες προπονητικές εγκαταστάσεις, και παράλληλα να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στα αναπτυξιακά προγράμματα, και κυρίως να αποκτήσει το άθλημα την επαγγελματική αποκατάσταση που αξίζουν οι παίκτριες.