Θεοφιλέστατε άγιε Χώρας κ. Ευμένιε,
Κατόπιν εξηκονταετούς και πλέον διακονίας μου στην Εκκλησία του Χριστού, ήλθε ο καιρός, με βαριά καρδιά, να αποσυρθώ από τα διοικητικά μου καθήκοντα στην Ενορία αυτή, των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, την οποία υπηρέτησα τα τελευταία δεκαπέντε και πλέον χρόνια.
Η διακονία μου, από το έτος 1965, τόσο στην Ενορία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, North Carlton, όπου έλαβα τις Χειροτονίες μου εις Διάκονον και εις Πρεσβύτερον, όσο και στην Ενορία αυτή, υπήρξε εποικοδομητική και καρποφόρος, χάρη στην ειλικρινή και αγαστή συνεργασία μου με τα εκάστοτε Διοικητικά Συμβούλια της Εκκλησιαστικής Επιτροπής και της Φιλοπτώχου Αδελφότητος, αλλά και στην αμοιβαία αγάπη, τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη μεταξύ εμού και των ευσεβών Ενοριτών.
Αγάπησα και αγαπήθηκα. Εκτίμησα και εκτιμήθηκα.
Για τον λόγο αυτόν, επιθυμώ να σας ευχαριστήσω, αδελφοί μου, από τα βάθη της ψυχής μου, καθότι, αν και πέρασα δύσκολα χρόνια στο παρελθόν, εσείς με στηρίξατε και μου συμπαρασταθήκατε.
Μακαρίζω τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας κυρό Ιεζεκιήλ (Τσουκαλά), από τα τίμια χέρια του οποίου έλαβα την εις Πρεσβύτερον Χειροτονία μου, την 2α Ιουλίου 1966.
Τον Μακαριστό Επίσκοπο Ναζιανζού κυρό Διονύσιο (Ψιάχα), από τα τίμια χέρια του οποίου έλαβα την εις Διάκονον Χειροτονία μου, την 7η Ιανουαρίου 1965.
Τον Μακαριστό και κατά σάρκα θείο μου, Καθηγούμενο, Αρχιμανδρίτη Ιερόθεο Κουρτέση, ο οποίος με γαλούχησε στα νάματα της Ορθοδόξου Πίστεως από τη νεότητά μου και συνέβαλε τα μέγιστα προς τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κυρό Ιεζεκιήλ για την είσοδό μου στον Ιερό Κλήρο.
Τον αείμνηστο Πνευματικό μου Πατέρα, Οικονόμο Νικόλαο Μουτάφη, από τον οποίο έλαβα την Κανονική Συμμαρτυρία για να εισέλθω στην Ιερωσύνη.
Όλως ιδιαιτέρως επιθυμώ να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες και την απέραντη ευγνωμοσύνη μου προς την αείμνηστη Πρεσβυτέρα μου, Ελένη, με την οποία έζησα 53 χρόνια και η οποία, εκτός από τα τέσσερα παιδιά και τα εννέα εγγόνια που μου χάρισε, με στήριξε καθ’ όλη την Ιερατική μου διακονία και υπέφερε και πόνεσε μαζί μου. Δεν πρόφθασε, όμως, να χαρεί με τη χαρά μου και τη χαρά όλων μας.
Ας είναι αιωνία η μνήμη αυτών.
Ευχαριστώ επίσης τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου, τα αδέλφια μου και όλους τους συγγενείς μου, οι οποίοι μου συμπαραστάθηκαν και με στήριξαν καθ’ όλο το διάστημα της διακονίας μου στην Εκκλησία.
Ιδιαίτερη μνεία επιθυμώ να κάνω προς τον Επίτιμο Πρόεδρο της Ενορίας μας και επί πολλά χρόνια Γενικό Γραμματέα, καθώς και Μέλος του Τάγματος των Φιλοχρίστων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, κ. Χρήστο Σκενδέρη, και προς την Ευγενεστάτη σύζυγό του, κα Ευαγγελία, για την αγάπη τους και την αγαστή συνεργασία όλα αυτά τα χρόνια της διακονίας μου στην Ενορία αυτή.
Πράγματι, Θεοφιλέστατε και αγαπητοί μου αδελφοί, ο Χρήστος υπήρξε η καρδιά και η ψυχή της Ενορίας μας. Είθε οι Προστάτες μας Άγιοι να μεσιτεύουν στον Κύριό μας, ώστε να χαρίζει σε αυτούς υγεία.
Δεχθείτε και εσείς, Θεοφιλέστατε, τις θερμές ευχαριστίες και τον σεβασμό εμού και ολοκλήρου της οικογένειάς μου για την αγάπη, τη συνεργασία και το ενδιαφέρον σας προς την ελαχιστότητά μου.
Επίσης, σας ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμητική για μένα απόφασή σας να με δεχθείτε κοντά σας, εις τον Καθεδρικό Ιερό Ναό της Επισκοπής Χώρας, της οποίας ηγείσθε ως Χωρεπίσκοπος. Εκτιμώ ιδιαίτερα την απόφασή σας αυτή και να είστε σίγουρος ότι θα είμαι πάντοτε στο πλευρό σας.
Θερμώς παρακαλώ, Θεοφιλέστατε, όπως διαβιβάσετε τα ταπεινά υιικά σεβάσματά μου προς τον κατά πάντα άξιον και πολυσέβαστον Ποιμενάρχη μας, Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ. Μακάριο, για την πατρική του αγάπη, κατανόηση και στοργή προς την ταπεινότητά μου, καθώς και για τις εκπλήξεις που μου επεφύλαξε, απονέμοντάς μου το Οφφίκιον του Πρωτοπρεσβυτέρου, την 25η Ιουνίου 2023, και του Αρχιμανδρίτου, την 6η Αυγούστου 2024.
Επίσης, ταπεινά συγχαίρω τον Σεβασμιώτατο για το πολυσχιδές και θεάρεστο έργο που επιτελεί, τόσο στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας όσο και στην Ορθοδοξία γενικότερα, αναφωνώντας:
«Τοιούτος ημίν έπρεπεν Αρχιερεύς!»
Αδελφοί μου,
Ουδείς είναι αναντικατάστατος. Η Εκκλησία μας, διά του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου μας κ. Ευμενίου και με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Μακαρίου, μερίμνησε ώστε να εξεύρει τον κατάλληλο διάδοχό μου και, γιατί όχι, τον καλύτερο.
Εύχομαι στον αγαπητό εν Χριστώ αδελφό, Αιδεσιμώτατο Οικονόμο π. Νικόλαο Ξυλούρη, όπως ο Κύριος, διά πρεσβειών των Προστατών Αγίων μας Μεθοδίου και Κυρίλλου, τον ενδυναμώνει προς εκπλήρωση της αποστολής του.
Φροντίστε, αγαπητοί μου, να τον αγκαλιάσετε και να του συμπαρασταθείτε, όπως πράξατε και σε μένα όλα αυτά τα χρόνια, και ο Κύριός μας θα σας το ανταποδώσει.
Όσο για μένα, αδελφοί μου, σας διαβεβαιώ ότι δεν θα σας εγκαταλείψω. Σε ό,τι θα σας είμαι χρήσιμος, μη διστάσετε να έρθετε σε επαφή μαζί μου. Χαρά μου θα είναι να σας υπηρετώ, ενόσω βρίσκομαι στη ζωή, όπως έπραξα και σε όλη την Ιερατική μου διακονία.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους τους Πατέρες για τη σημερινή γιορτή. Ιδιαίτερα στους Πνευματικούς μας Πατέρες, Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ. Μακάριο και Επίσκοπο Χώρας κ. Ευμένιο.
The post «Αγάπησα και αγαπήθηκα. Εκτίμησα και εκτιμήθηκα» appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.