Υπάρχουν άνθρωποι που, χωρίς να επιδιώξουν ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας, καταφέρνουν να αφήσουν πίσω τους ένα αποτύπωμα που δεν σβήνει.
Η Μεταξία Δημητροπούλου ήταν ένας από αυτούς.
Η ελληνική παροικία της Μελβούρνης αποχαιρετά με συγκίνηση μια γυναίκα που έζησε σχεδόν έναν αιώνα, έχοντας ως σταθερές στη ζωή της την οικογένεια, την πίστη, την αξιοπρέπεια και, πάνω απ’ όλα, την αγάπη για τους ανθρώπους.
Η Μεταξία, μητέρα του γνωστού δικηγόρου και παράγοντα της ελληνικής παροικίας Γιάννη Δημητρόπουλου, γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1927 και έφυγε από τη ζωή λίγο πριν συμπληρώσει τα 100 της χρόνια.
Ήταν το ένατο από τα 15 παιδιά της οικογένειάς της. Έζησε τόσο πολύ ώστε να αποχαιρετήσει όλα τα αδέλφια της. Ο πατέρας της έφτασε τα 96 χρόνια και η μητέρα της τα 87.
Τον Δεκέμβριο του 1957 έφτασε στην Αυστραλία. Τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους παντρεύτηκε τον Ευάγγελο και από το 1959 εγκαταστάθηκε στο Northcote. Εκεί έμελλε να δημιουργήσει το σπίτι της και τη ζωή της για περισσότερες από έξι δεκαετίες.
Στο ίδιο σπίτι έζησε για 65 ολόκληρα χρόνια.
Και δεν ήταν απλώς ένα σπίτι. Ήταν ένας χώρος γεμάτος ανθρώπους, συζητήσεις, γέλια, οικογενειακές συγκεντρώσεις, γιορτές και μυρωδιές από την κουζίνα της.
Η Μεταξία γνώριζε όλους τους γείτονές της με το όνομά τους. Έλληνες και Αυστραλοί, άνθρωποι διαφορετικών καταβολών, έγιναν φίλοι της. Οι σχέσεις που δημιούργησε δεν ήταν τυπικές σχέσεις γειτονιάς. Ήταν φιλίες που άντεξαν στον χρόνο.
Και την αγαπούσαν όλοι.
Η γυναίκα με το μόνιμο χαμόγελο
Ακόμη και στα βαθιά της γεράματα, η Μεταξία παρέμεινε ανεξάρτητη και δραστήρια.
Διάβαζε, υποδεχόταν κόσμο στο σπίτι της, συμμετείχε σε οικογενειακές συγκεντρώσεις, γιορτές και εκδηλώσεις και παρέμενε κοντά στους ανθρώπους που αγαπούσε.
Ήταν άνθρωπος βαθιάς πίστης και τακτική παρουσία στην εκκλησία. Η πίστη της ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της.
Και είχε πάντα ένα χαμόγελο στο πρόσωπό της.
Ακόμη και οι άνθρωποι που τη φρόντιζαν από τη Froditha δημιούργησαν μαζί της έναν ιδιαίτερα ζεστό και τρυφερό δεσμό. Για εκείνους, η Μεταξία δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος που φρόντιζαν. Έγινε ένας δικός τους άνθρωπος.
Το περίφημο παστίτσιο και οι δίπλες
Σε κάθε οικογένεια υπάρχουν γεύσεις που συνδέονται με συγκεκριμένους ανθρώπους.
Για την οικογένεια της Μεταξίας, αυτές οι γεύσεις θα έχουν για πάντα το δικό της όνομα.
Ήταν ευρέως γνωστό ότι έφτιαχνε το καλύτερο παστίτσιο και τις καλύτερες δίπλες.
Όμως, όπως συμβαίνει με τις συνταγές που περνούν από γενιά σε γενιά, η αξία τους δεν βρισκόταν μόνο στα υλικά.
Βρισκόταν στην αγάπη με την οποία τα έφτιαχνε και στους ανθρώπους που κάθονταν γύρω από το τραπέζι.
Η μεγάλη της αδυναμία
Η Μεταξία ήταν ιδιαίτερα περήφανη για τα παιδιά και τα εγγόνια της. Όμως η μεγάλη αδυναμία της ήταν η μόλις τριών ετών δισέγγονή της, η Ηλέκτρα, κόρη του Ορέστη και της Δανάης.
Και μαζί με την Ηλέκτρα ήρθε στη ζωή της και ένα ακόμη μεγάλο δώρο: το νεογέννητο αδελφάκι της, ο Απόλλωνας.
Για τη μικρή Ηλέκτρα, η Μεταξία δεν ήταν απλώς η προγιαγιά της. Ήταν η «γιαγιά Μεταξία».
Και ίσως τα πιο συγκινητικά λόγια που θα μπορούσαν να ειπωθούν για έναν άνθρωπο είναι αυτά που βγαίνουν αυθόρμητα από το στόμα ενός παιδιού.
Η Ηλέκτρα, χωρίς κανείς να την προτρέψει, έλεγε συχνά:
«Δεν θέλω να πάει η γιαγιά Μεταξία στον ουρανό. Θέλω να μείνει στο σπιτάκι της».
Μια φράση τόσο απλή, αλλά τόσο δυνατή.
Γιατί μέσα σε αυτές τις λίγες παιδικές λέξεις κρύβεται όλη η αγάπη. Η άρνηση να αποχωριστείς έναν άνθρωπο που αγαπάς. Η επιθυμία να μείνει για πάντα κοντά σου.
Μια ζωή που άγγιξε πολλούς ανθρώπους
Ο θάνατος της Μεταξίας προκάλεσε συγκίνηση πολύ πέρα από την οικογένειά της.
Συλλυπητήρια έφτασαν από φίλους και γνωστούς στη Μελβούρνη και σε άλλες πολιτείες της Αυστραλίας, αλλά και από την Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κύπρο, την Ινδία και την Κίνα.
Ίσως γιατί η Μεταξία είχε καταφέρει κάτι σπάνιο: να δημιουργήσει δεσμούς που δεν περιορίζονταν στον τόπο όπου έζησε.
Ο σύζυγός της Ευάγγελος έφυγε από τη ζωή το 2022. Εκείνη συνέχισε, με τη δύναμη που τη χαρακτήριζε, να ζει στο σπίτι της, ανεξάρτητη και κοντά στην οικογένεια και τους ανθρώπους της.
Τώρα, το σπίτι στο Northcote θα είναι διαφορετικό.
Θα λείπει η παρουσία της, το χαμόγελό της, η φωνή της, οι συζητήσεις, τα οικογενειακά τραπέζια και, φυσικά, το παστίτσιο και οι δίπλες της.
Αλλά οι άνθρωποι που έζησαν κοντά της ξέρουν πως ορισμένοι άνθρωποι δεν φεύγουν πραγματικά.
Μένουν στις ιστορίες που διηγούμαστε γι’ αυτούς, στις συνταγές που συνεχίζουμε να φτιάχνουμε, στις οικογενειακές φωτογραφίες, στις γιορτές όπου η καρέκλα τους θα είναι άδεια αλλά η παρουσία τους αισθητή.
Και, πάνω απ’ όλα, μένουν μέσα στα παιδιά.
Ίσως κάποτε η μικρή Ηλέκτρα μεγαλώσει και καταλάβει καλύτερα τι σήμαιναν τα λόγια που έλεγε τότε.
Για την ώρα, όμως, η «γιαγιά Μεταξία» βρίσκεται στις αναμνήσεις της.
Και αν υπάρχει ένας ουρανός όπου πηγαίνουν οι άνθρωποι που αγαπήθηκαν βαθιά, τότε η Μεταξία έφτασε εκεί έχοντας μαζί της το χαμόγελό της.
The post Απεβίωσε λίγο πριν τα 100 της, η συμπάροικος Μεταξία Δημητροπούλου που είχε άλλα 14 αδέλφια! appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.