Πρωτοσέλιδη είδηση-άρθρο στον “Νέο Κόσμο” μας πληροφορεί πως μέχρι και την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026, είχαν εγγραφεί στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους της Ελλάδας που δημιουργήθηκαν για τους πολίτες της χώρας που ζουν στο εξωτερικό, μόνο 198 άτομα από την Αυστραλία και μόνο 16, 317 συνολικά Έλληνες του εξωτερικού.
Στην πιο πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, αυτή των ευρωεκλογών του 2024, οι σχετικές εγγραφές από την Αυστραλία ήταν λιγότερες από 1.000, σε συνολικό αριθμό περίπου 50.000 εγγραφών από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες του εξωτερικού. Λιγότερα από 1000 άτομα εγγράφηκαν στην Αυστραλία, ενώ ο αριθμός αυτών που έχουν όλα τα σχετικά προαπαιτούμενα είναι πολλαπλάσιος! Ο στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τις βουλευτικές εκλογές του 2027 κατά πάσα πιθανότητα, είναι οι 100.000 εγραφές.
Αν λάβουμε υπόψη πως τη δεκαετία της πολυεπίπεδη κρίσης (2010), έφυγαν από την Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, τουλάχιστον 500.000 είναι ο υπολογιζόμενος αριθμός, τότε, ο στόχος των 100.000 δε φαντάζει εξωπραγματικός, αλλά…
Η μέχρι σήμερα πορεία των πραγμάτων, αποδεικνύει πως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών που έφυγαν τη δεκαετία του 2010, έριξε «μαύρη πέτρα» στην Ελλάδα. Όταν το πιο πρόσφατο μεταναστευτικό κύμα στο εξωτερικό δηλώνει έμπρακτα την απουσία του, με τη μη συμμετοχή του στην κορυφαία διαδικασία των εκλογών, γιατί μάλλον βλέπει τη ζωή του και το μέλλον του να συνεχίζεται στο εξωτερικό, γιατί οι συνθήκες ζωής, οι αμοιβές κ.α. είναι πολλαπλώς καλύτερες από αυτές που προσφέρει η σημερινή Ελλάδα, τότε…
Τότε, δεν έχουμε λόγους, να είμαστε και πάλι αισιόδοξοι/ες για σημαντικά μεγαλύτερη συμμετοχή από τις παλιές και μεγάλες διασπορικές κοινότητες του Ελληνισμού στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία και ενδεχομένως αλλού.
Το άκρως σημαντικό δικαίωμα να ορίζεις το ελληνικό έθνος και ως πολιτική-συνταγματική κοινότητα, πέρα από πολιτισμιική για παράδειγμα, με οικουμενικές διαστάσεις, γιατί αυτό ουσιαστικά είναι η ψήφος των Ελλήνων πολιτών του εξωτερικού, αναιρείται από τις πολιτισμικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν πλέον εδώ και πολλές δεκαετίες στους ελληνικής καταγωγής κατοίκους του εξωτερικού.
Γιατί ο λεγόμενος Οικουμενικός Ελληνισμός αυτό είναι στα αλήθεια, σήμερα. Είναι μια επιμέρους εθνοτική ταυτότητα μέσα σε ευρύτερες εθνικές, ταξικές, πολιτικές και άλλες ταυτότητες. Είναι αυτές οι ευρύτερες ταυτότητες που καθορίζουν την κοινωνική και πολιτική του ζωή. Η εθνοτική ταυτότητα βιώνεται πρωτίστως στην ιδιωτική σφαίρα, χωρίς πλέον να υφίσταται καμιά πολιτική σχέση με την Ελλάδα, για τη συντριπτική πλειοψηφία του πολύμορφου εξωελλαδικού Ελληνισμού.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ πως, οι εγγραφές συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία της Ελλάδας είναι υποπολλαπλάσιες από το ενδιαφέρον που ήδη υπάρχει στις παλιές υπερπόντιες ομογένειες του εξωτερικού, για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας, καθώς και για την απόκτηση ελληνικού διαβατηρίου, λόγω των δυνατοτήτων που σου δίνουν να είσαι ταυτόχρονα και Ευρωπαίος πολίτης με δικαίωμα εγκατάστασης και εργασίας στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να εγγραφούν στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους του εξωτερικού περισσότεροι/ες, είναι ένα μοναχικό εγχείρημα, που βρίσκει ελάχιστη ως τώρα ανταπόκριση από ενδιαφερόμεν άτομα. Από άτομα, όχι από φορείς του εξωελλαδικού Ελληνισμού. Δεν υπάρχει υποστήριξη από τον ούτως ή άλλως περιορισμένου βεληνεκούς και επιρροής μικρόκοσμο της θεσμικά συγκροτημένης Ελληνοαυστραλίας (κοινότητες, οργανώσεις, εκκλησία), γιατί δεν υπάρχουν εδώ και δεκαετίας πλέον, σχέσεις αυτού του μικρόκοσμου με την ελληνική πολιτεία.
Οι σχέσεις της Ελλάδας με τον Ελληνισμό του εξωτερικού, τουλάχιστον στα χρόναι των κυβερνήσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη, περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην καλλιέργεια επαφών με «επιφανείς» ομογενείς και της προσφοράς, αλλά πρωτίστως και της ατομικής οικονομικής επένδυσης… Εθναρχικός ρόλος έχει ανατεθεί επίσης από τις κυβερνήσεις Μητσοτάκη και στις ελληνορθόδοξες εκκλησίες του εξωτερικού.
Πάντως, η σχεδόν ανύπαρκτη ως σήμερα ανταπόκριση του Ελληνισμού της Αυστραλίας, αλλά και του Ελληνισμού άλλων υπερπόντιων χωρών, στις υπενθυμίσεις της Ελλάδας να συμμετέχουμε ως Έλληνες πολίτες του εξωτερικού στις εκλογές της, ανάγεται στα σημερινά κοινωνικά, πολιτισμικά δημογραφικά και ταυτοτικά δεδομένα του πολύμορφου Οικουμενικού Ελληνισμού. Ενός Ελληνισμού, που αυτοπροσδιορίζεται πλέον ως Αυστραλός, Αμερικανός, ή Καναδός πολίτης ελληνικής καταγωγής πρωτίστως.
Ενός Ελληνισμού που είναι εν μέρει αυτόφωτος και δε θεωρεί τον εαυτό του δορυφόρο του «μητροπολιτικού» Ελλαδικού Ελληνισμού.
Αυτό είναι το ζουμί της υπόθεσης των χαμηλών εγγραφών. Δεν είναι απλά η δυσκολία της διαδικασίας εγγραφής, σύμφωνα με τα κριτήρια που ισχύουν σήμερα.
The post Για την ανύπαρκτη πολιτική σχέση των Αποδήμων-Ομογενών με την Ελλάδα appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.