Πέθανε ο Βάσος Φτωχόπουλος, συγγραφέας, σκηνοθέτης και εκδότης – Η συγκινητική ανάρτηση του ΕΡΜΑ
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ο Βάσος Φτωχόπουλος, συγγραφέας, σκηνοθέτης και εκδότης.
Γεννημένος το 1950 στη Γιαλούσα της Καρπασίας, σφράγισε με την έντονα πολιτικοποιημένη προσωπικότητά του την πνευματική και δημόσια ζωή του τόπου για δεκαετίες. Μέσα από τον εκδοτικό οίκο «Αιγαίον», καθώς και από περιοδικά όπως η Αυτοδιάθεση και η Ένωσις, έδωσε βήμα σε καίριες πολιτικές και πολιτισμικές αναζητήσεις. Παράλληλα, το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με την ιστορική ταβέρνα «Αιγαίον» στη Λευκωσία, η οποία αποτέλεσε επί σειρά ετών σημείο συνάντησης και πολιτιστικό καταφύγιο για διανοούμενους, καλλιτέχνες και πολιτικούς από την Κύπρο και την Ελλάδα.
Το έργο και η παρακαταθήκη του εκτείνονται σε πολλούς τομείς. Παρουσίασε πλούσιο έργο, επιμελούμενος σημαντικές εκδόσεις (όπως τη μελέτη για τα Τζιυπριώτικα Τραούδκια του Δημήτρη Λιπέρτη ή τα αρχεία του Δώρου Θεοδώρου).
Κατέγραψε τις δικές του βιωματικές και ιδεολογικές διαδρομές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το βιβλίο του «Ιστορίες με τραγούδια» ενώ υπήρξε ένας από τους τελευταίους ρομαντικούς ιδεολόγους που υπερασπίστηκαν με πάθος τις πατριωτικές και κοινωνικές τους πεποιθήσεις, διατηρώντας πάντα έναν αυθεντικό και ανήσυχο λόγο.
Με μια συγκινητική ανάρτηση του «Έρμα», τον αποχαιρετά αποκαλώντας τον «θεμέλιό» του και όχι απλώς έναν φίλο.
Η ανάρτηση:
Περιπλανώμενος δυστυχισμένος
«We gotta get out of this place
If it’s the last thing we ever do
We gotta get out of this place
‘Cause girl, there’s a better life for me and you»
Το Έρμα αποχαιρετά τον θεμελιό του, όχι έναν απλό φίλο. Με πόνο αλλά και με ευγνωμοσύνη για όλα όσα ζήσαμε. Για τις εφημερίδες και τα περιοδικά του, την Ένωση, για το παλιό «Αιγαίον», για τις εκδόσεις, τα θεατρικά, τα βιβλία που αφήνει πίσω ως κυλιόμενος λίθος του Ελληνισμού και της Γιαλούσας του. Για όλα αυτά και πολλά πολλά άλλα, ο Βάσος Φτωχόπουλλος, που μπήκε σαν ξένος στη ζωή και ξαναφεύγει ξένος, δεν είναι για βιογραφικά. Είναι για γλέντι τρικούβερτο, για γέλιο μέχρι δακρύων, για φάρσες και σάτιρα άνευ ορίων και για τα πιο ωραία παραμύθια στα παιδιά που μεγάλωσαν στις αγκάλες του. Αυτά τα λίγα για τώρα, που ανάβει το τσιγάρο και σπεύδει να συναντήσει τους φίλους τους παλιούς στη «Λεωφόρο Βασίλη Τσιτσάνη» του δικού του παράδεισου, να τους ανακοινώσει το φευγιό του με τα συνηθισμένα του πειράγματα.
Αιωνία του η μνήμη.