Μια συνάντηση με ιδιαίτερο συμβολισμό και βαθιά συγκινησιακή φόρτιση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, όπου ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, Βασίλης Παπαστεργιάδης OAM, συναντήθηκε με εκπροσώπους του Ελληνισμού της Ουκρανίας, ανοίγοντας έναν διάλογο ανάμεσα σε δύο διασπορές που, παρά τη γεωγραφική απόσταση, μοιράζονται κοινές εμπειρίες προσφυγιάς, ξεριζωμού, αντοχής και αγώνα για τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας.
Στη συνάντηση συμμετείχαν η Νίνα Πιέτσακ Πασκάλ, αντιπρόεδρος Διεθνούς Συνεργασίας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ουκρανίας και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας του Κιέβου, και η Σβιτλάνα Πετροπούλου, αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων της Ουκρανίας στην Ελλάδα.
Η ιστορία των Ελλήνων στην Ουκρανία χάνεται βαθιά στους αιώνες. Όπως ανέφερε η κ. Πασκάλ, η ελληνική παρουσία στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας ξεπερνά τα 2.000 χρόνια, με αρχαίες ελληνικές πόλεις όπως η Όλβια, η Τύρας, η Χερσόνησος και το Παντικάπαιον να αποτελούν σημαντικούς σταθμούς της ελληνικής ιστορίας.
Ιδιαίτερη θέση στην ιστορία αυτή κατέχει η περιοχή της Αζοφικής και η Μαριούπολη, η οποία εξελίχθηκε σε σημαντικό πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο του Ελληνισμού της Ουκρανίας.
Σήμερα, όμως, αυτή η ιστορική κληρονομιά βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή απειλή. Πριν από τη ρωσική εισβολή λειτουργούσαν στην Ουκρανία 57 σχολεία όπου διδασκόταν η ελληνική γλώσσα, κυρίως στην περιοχή του Ντονέτσκ. Σήμερα έχουν απομείνει μόλις δύο, και τα δύο στο Κίεβο.
Παράλληλα, δεκάδες ελληνικοί οικισμοί έχουν πληγεί από τον πόλεμο, ενώ μεγάλο μέρος των ιστορικών κοινοτήτων της Αζοφικής βρίσκεται πλέον υπό ρωσική κατοχή. Στη Μαριούπολη, έως και το 95% των υποδομών καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της πολύμηνης πολιορκίας.
Ανάμεσα στις απώλειες συγκαταλέγονται και πολύτιμοι θησαυροί της ελληνικής ιστορίας. Τα γραφεία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ουκρανίας και το Πολιτιστικό Κέντρο «Μεοτίδα» καταστράφηκαν, με αποτέλεσμα να χαθούν αρχεία, ιστορικά χειρόγραφα και μουσειακά αντικείμενα που είχαν διασωθεί και διατηρηθεί επί δεκαετίες.
Για τον Παπαστεργιάδη, η συζήτηση είχε και προσωπική διάσταση. Η γιαγιά του ήταν πρόσφυγας από την Τραπεζούντα, έχοντας βιώσει τον πόνο και το τραύμα του ξεριζωμού, ενώ ο προπάππους του ταξίδευε κάθε χρόνο στην Ουκρανία για εποχική εργασία στα χωράφια καπνού και σιτηρών.
Οι δύο πλευρές συζήτησαν τρόπους ενίσχυσης της συνεργασίας, ιδιαίτερα στον πολιτισμό, την εκπαίδευση και τη σύνδεση της νεότερης γενιάς. Στο τραπέζι τέθηκε ακόμη η δυνατότητα προβολής ουκρανικών ταινιών στο Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μελβούρνης, καθώς και η ενίσχυση εκπαιδευτικών και πολιτιστικών προγραμμάτων για νέους.
«Η ελληνική διασπορά πρέπει να συνεχίσει να εργάζεται μαζί και να αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς, προσφέροντας βοήθεια όπου είναι δυνατόν», δήλωσε ο κ. Παπαστεργιάδης.
Η συνάντηση στην Αθήνα έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: η ιστορία του Ελληνισμού της Ουκρανίας δεν πρέπει να χαθεί μέσα στις στάχτες του πολέμου. Η διατήρηση της γλώσσας, της μνήμης, της πίστης και του πολιτισμού αποτελεί ευθύνη ολόκληρης της παγκόσμιας ελληνικής διασποράς.
The post Ο ελληνισμός της Oυκρανίας δεν πρέπει να χαθεί appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.