Χθες έγραφα για τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ που κέρδισαν δύσκολα τον Λεβαδειακό και τον Βόλο αντίστοιχα. Δύσκολα κέρδισαν και ο ΠΑΟ την Καλαμάτα (0-1) και ο ΠΑΟΚ τον Παναιτωλικό (1-3).
Αλλά αυτοί οι δύο έχουν μια διαφορά: είναι πρωτοπόροι στο πρωτάθλημα και δεν έχουν απώλειες βαθμών. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με πέντε νίκες σε πέντε ματς, κάνοντας μια εκκίνηση που θυμίζει όσα έκανε τη μοναδική χρονιά που διεκδίκησε πραγματικά το πρωτάθλημα, δηλαδή τη σεζόν 2022-23 που είχε προπονητή τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Ο ΠΑΟΚ έχει τέσσερις νίκες σε πέντε ματς. Εχει χάσει μόνο ένα, αυτό με τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ. Δεν είναι ήττα από αυτές που λέμε εκτός προγράμματος.
Εχουν ο ΠΑΟ και ο ΠΑΟΚ κάτι παραπάνω από τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ; Σίγουρα έχουν περισσότερους βαθμούς. Αλλά μοιάζει να έχουν και κάποιες αρετές που οι άλλοι διεκδικητές αναζητούν.
Σκοράρουν και οι δύο πιο εύκολα από τον Ολυμπιακό. Και έχουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα από την ΑΕΚ που μοιάζει να παίρνει μέρος στο πρωτάθλημα με δύο ομάδες: υπάρχει μια ΑΕΚ που αγωνίζεται στην Allwyn Arena και κερδίζει τους πάντες εύκολα και μια ΑΕΚ που εκτός έδρας ζορίζεται τρομερά.
Λύσεις
Ο ΠΑΟ δείχνει στις πέντε πρώτες αγωνιστικές ότι είναι φέτος γεμάτος λύσεις ειδικά στην επίθεση. Πέρυσι ξεκίνησε τη σεζόν έχοντας μεσοεπιθετικά τους Σφιντέρσκι, Ντέσερς, Πελίστρι, Ζαρουρί, Τζούρισιτς, Τετέ, Ρενάτο Σάντσες, Μπακασέτα και Ταμπόρδα.
Τον Ιανουάριο πρόσθεσε τους Τεττέη, Παντελίδη, Αντίνο και Γιάγκουσιτς. Σήμερα έχει όσους ήρθαν τον Ιανουάριο, και τους Ντέσερς, Πελίστρι, Ταμπόρδα που είχε και πέρυσι – ο Ντέσερς μάλιστα σήμερα είναι υγιής, πέρυσι δεν ήταν.
Το σημαντικό όμως είναι ότι στη θέση των Τετέ, Ζαρουρί, Σφιντέρσκι, Σάντσες και Μπακασέτα ήρθαν ο Κάνγκουα, ο Ουναΐ, ο Λιβάι Γκαρσία, ο Λούσα και ο Ραστόντερ. Από το ονόματα αυτών που ήρθαν καταλαβαίνεις το είδος της αναβάθμισης που έχει προκύψει μεσοεπιθετικά.
Ο κόουτς Νίστρουπ έχει τρία εξτρέμ (τον Λιβάι, τον Πελίστρι και τον Αντίνο), τρία φορ (τους Τεττέη, Ντέσερς και Ραστόντερ) και τρεις παίκτες που μπορούν να αναλάβουν δημιουργικούς ρόλους στη μεσαία γραμμή: ο Γιάγκουσιτς, ο Κάνγκουα και κυρίως ο Ουναΐ αυτό κάνουν.
Ο ΠΑΟ είχε καλοκαιριάτικα την υποχρέωση να αποκλείσει τρεις αντιπάλους στα ευρωπαϊκά προκριματικά για να φτάσει στο Conference League. Επρεπε να το κάνει με μια ομάδα με πολλούς νέους παίκτες, χωρίς ομοιογένεια και με κάμποση πίεση.
Τα κατάφερε με κόπο. Αν δεν τα είχε καταφέρει δεν είμαι βέβαιος ότι θα ερχόταν ο Ουναΐ και όποιος άλλος αποκτήθηκε στα τέλη Αυγούστου (Λούζα, Σαλάχ Εντίν κ.ά.). Αλλά από τη στιγμή που τα κατάφερε, έδιωξε ένα βάρος.
Εκλέκτορας
Παίρνοντας δύσκολες προκρίσεις στα προκριματικά ο Νίστρουπ κατάλαβε κάτι: ότι είναι προτιμότερο να ποντάρει στο ατομικό ταλέντο των επιθετικών του μέσων και των κυνηγών του παρά να επιχειρήσει να «τετραγωνίσει» τον ΠΑΟ προκρίνοντας μια βασική ενδεκάδα π.χ.
Ετσι, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τη γραμμή της επίθεσης, ο Δανός λειτουργεί λίγο σαν εκλέκτορας: ψάχνει φορμαρισμένους, αλλάζει διάταξη (ανάλογα με το αν αρχίζει ή όχι ο Ουναΐ) κι αλλάζει και ενδεκάδες προσπαθώντας να δώσει χρόνο στους πολλούς επιθετικούς.
Αυτό προφανώς δημιουργεί ένα πρόβλημα ομοιογένειας: ο ΠΑΟ για να βρει γκολ ποντάρει πολύ στο ατομικό ταλέντο των κυνηγών του.
Οι πιο πολλοί που βρίσκουν θέση στη βασική του ενδεκάδα (ο Αντίνο, ο Τεττέη, ο Ουναΐ, ο Ταμπόρδα, ο Ντέσερς κ.ά.) πρέπει να πάνε σε «ένας εναντίον ενός» σχεδόν υποχρεωτικά.
Αυτό κάνει το παιχνίδι να φαίνεται ελάχιστα οργανωμένο, αλλά για την ώρα αυτές οι πρωτοβουλίες βοηθούν και στο να παίρνει η ομάδα πέναλτι αλλά και στο να κερδίζει αποβολές. Ειδικά από καλόβουλους διαιτητές στα ματς στο ΟΑΚΑ.
Διακοπή
Ο Νίστρουπ λογικά δεν θα ήθελε τη διακοπή. Οι καλοί του παίκτες θα φύγουν με τις εθνικές ομάδες, παραμονεύουν τραυματισμοί, αλλά το πιο μεγάλο πρόβλημα είναι να χαθεί ο ρυθμός που ο ΠΑΟ έχει βρει.
Και η ομάδα του Γιοβάνοβιτς που είχε αρχίσει με συνεχόμενες νίκες είχε αποσυντονιστεί μετά την τότε μεγάλη διακοπή για το Μουντιάλ του Κατάρ.
Εντάξει, τώρα ο ΠΑΟ δεν θα πάει όπως τότε μια επταήμερη εκδρομή στην Κύπρο (κάτι που οι τότε ποδοσφαιριστές δεν είχαν χαρεί καθόλου), αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει μετά τη διακοπή.
Ή μάλλον ξέρεις. Θα πας στο Γ. Καραϊσκάκης να αγωνιστείς με έναν Ολυμπιακό χωρίς περιθώρια απώλειας βαθμών. Αν περάσεις από εκεί, όλα γίνονται εύκολα.
Αν όχι, το άγχος που προκαλούν δεκαέξι χρόνια χωρίς πρωτάθλημα θα επιστρέψει στην ημερήσια διάταξη. Κυρίως γιατί ο ΠΑΟΚ παραμονεύει.
Μόνο
Ο ΠΑΟΚ είναι μόλις τρεις βαθμούς πίσω από τον ΠΑΟ μόνο γιατί έχασε το ματς μαζί του στο ΟΑΚΑ όπου βρέθηκε να παίζει με παίκτη λιγότερο από το εικοσάλεπτο και οι διαιτητές τού αρνήθηκαν ένα πέναλτι.
Είναι άξιος σεβασμού γιατί έχει αντέξει σε πολλά που μια άλλη ομάδα θα μπορούσαν να τη διαλύσουν. Αποκλείστηκε στην Ευρώπη όχι μία, αλλά δύο φορές: στο Europa League από την Αντερλεχτ και στο Conference League από την Μπραν.
Αντιμετώπισε απίστευτη έκρηξη γκρίνιας μετά την πώληση του Κωνσταντέλια. Είδε τους οργανωμένους του να βγάζουν ανακοίνωση κατά της διοίκησης ζητώντας από τον Ιβάν Σαββίδη να φύγει.
Στερείται των υπηρεσιών του Μεϊτέ και του Ντεσπόντοφ καιρό τώρα, άργησε να ολοκληρώσει τις μεταγραφές του κι έχει χάσει από τραυματισμούς (ευτυχώς όχι σοβαρούς…) δύο διεθνείς: τον Χατζηδιάκο και τον Γιαννούλη.
Κι όμως έχει τέσσερις νίκες σε πέντε ματς. Τρία εκ των οποίων εκτός έδρας. Ενώ ο ΠΑΟ έχει δώσει τρία στο ΟΑΚΑ, ένα με την Καλαμάτα στην ουδέτερη Νίκαια και ένα στη φιλόξενη Λιβαδειά με 3.000 οπαδούς του.
Λίσι
Ο ΠΑΟ είναι πρώτος, ενώ του έχουν πάει όλα βολικά. Τον συνοδεύει η ερώτηση για το πώς θα αντιδράσει μετά την πρώτη ήττα. Αν αυτή δεν έρθει, μπορεί να κερδίσει το πρωτάθλημα εύκολα.
Αν έρθει, ο ΠΑΟΚ θα είναι έτοιμος να την εκμεταλλευτεί γιατί έχει αποδείξει την ανθεκτικότητά του. Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ χρειάζεται να αντεπιτεθούν, δηλαδή να λύσουν προβλήματα.
Ο ΠΑΟΚ έχει μάθει να ζει με αυτά. Παρ’ όλο που ο προπονητής του Αλέσιο Λίσι δεν είναι ούτε τρεις μήνες στην Ελλάδα, τα έχει δει όλα. Και δεν χάνει την ψυχραιμία του…