H Εθνική μας ξεκινά απόψε την προσπάθειά της στο Nations League. Πολλοί ακόμα δεν καταλαβαίνουν τι είναι η συγκεκριμένη διοργάνωση: δεν τους κακίζω. Ας πούμε ότι η Εθνική μας για πρώτη φορά παίρνει μέρος σε αυτή έχοντας τη δυνατότητα να την κερδίσει. Βρίσκεται στο ίδιο γκρουπ με την Ολλανδία, τη Γερμανία και τη Σερβία. Αν έρθει πρώτη μπορεί το Nations League να το κερδίσει – πάντα θεωρητικά – καθώς βρίσκεται στην πρώτη κατηγορία.
Είναι πολύ δύσκολο κάτι τέτοιο να συμβεί και το γιατί το καταλαβαίνει κανείς αν σκεφτεί πως απέναντι στους Γερμανούς και τους Ολλανδούς η ομάδα μας δεν έχει νίκη σε επίσημο ματς στην ιστορία της. Ούτε με τους Σέρβους που η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα αντιμετωπίσει απόψε στο Βελιγράδι έχει την καλύτερη παράδοση: δυο ματς έχει δώσει όλα κι όλα με αυτούς και τα έχει χάσει και τα δύο.
Τους Γιουγκοσλάβους η Εθνική μας τους είχε κερδίσει κάποιες φορές. Αλλά η κάποτε Γιουγκοσλαβία με τη Σερβία δεν έχει καμία σχέση και κακώς την έμπλεξα. Ας το ξεμπλέξω. Η Εθνική μας παίρνει μέρος σε μια διοργάνωση έχοντας τρεις αντιπάλους που δεν έχει κερδίσει ποτέ στην ιστορία της. Κι επομένως το πρώτο της μέλημα θα ήταν να τους κερδίσει: κάθε νίκη της θα χαρακτηρισθεί ιστορική!
Στόχος
Μπορεί να είναι μόνο αυτός ο στόχος; Μικρός ως στόχος δεν είναι. Αλλά υπάρχουν και άλλοι. Ενας είναι να καταφέρει ο προπονητής της να τη «δέσει» ως ομάδα. Ενας δεύτερος να κάνει καλές εμφανίσεις που θα διαγράψουν αυτές που έκανε στα προκριματικά του Μουντιάλ. Ενας τρίτος είναι μέσα από τη δύσκολη διαδικασία που η ομάδα έχει μπροστά της να χτίσει αυτοπεποίθηση ώστε να μπει στα προκριματικά του Euro 2028 με σιγουριά και βεβαιότητες. Που μετά την αποτυχία πρόκρισης στο πρόσφατο Μουντιάλ της Αμερικής της λείπουν.
Μεγάλοι
Η Εθνική μας οφείλει να πάρει σοβαρά την παρουσία της στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Οι αντίπαλοι είναι μεγάλοι: κάθε θετικό αποτέλεσμα θα αποτελεί για την ομάδα μας κάτι σαν παράσημο. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε δυο πράγματα: το πρώτο ότι μια καλή θέση στο Nations League εξασφαλίζει συμμετοχή σε μπαράζ για την πρόκριση στα τελικά του επόμενου Euro – είναι ένα είδος δεύτερης ευκαιρίας. Η Σουηδία αυτό το γεγονός το εκμεταλλεύτηκε και βρέθηκε πριν από λίγους μήνες στα τελικά του Μουντιάλ παρά τα πολύ άσχημα αποτελέσματά της στα προκριματικά.
Αλλά αφήνοντας κατά μέρος τα αποτελέσματα θα έλεγα ότι οι εμφανίσεις και τα αποτελέσματα είναι σημαντικά γιατί μπορεί να μεγαλώσουν την αγάπη και το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτή την ομάδα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτά τα έφεραν δυο μεγάλες εμφανίσεις στο προηγούμενο Nations League. H ομάδα αυτή άρχισε να έχει πιστούς οπαδούς μετά τις νίκες της εκτός έδρας με την Αγγλία και τη Σκωτία. Σε αυτές χτίστηκε η βεβαιότητα ότι ο Γιοβάνοβιτς έχει στα χέρια του πολύ καλό υλικό.
Ταυτόχρονα
Είναι όντως έτσι; Ο κόσμος βλέπει έλληνες παίκτες να πρωταγωνιστούν κάθε εβδομάδα σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και το πιστεύει. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε ταυτόχρονα έλληνες παίκτες σε ομάδες που λέγονται Αρσεναλ, Μπενφίκα, Σπόρτινγκ Λισαβόνας, Μπορούσια Ντόρτμουντ, Λίβερπουλ, Ρόμα, Λάτσιο κ.λπ. Αλλά ό,τι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός. Η Εθνική του Γιοβάνοβιτς δεν είναι ένα απλό project: είναι μια ομάδα γεμάτη επιθετικά, αλλά με αδυναμίες στη μεσαία γραμμή.
Εχει πέντε σέντερ φορ (τον Παυλίδη, τον Τεττέη, τον Δουβίκα, τον Κωστούλα και τον Ιωαννίδη) αλλά στα χαφ οι παίκτες είναι μετρημένοι: ο Γιοβάνοβιτς ψάχνει ποιος μπορεί να βοηθήσει τον Ζαφείρη να δώσει στην ομάδα λίγη σκληρότητα. Είναι επίσης η Εθνική μας μια ομάδα με τρεις πολύ καλούς τερματοφύλακες (ο Τζολάκης, ο Βλαχοδήμος και ο Μανδάς κάνουν σπουδαίες σεζόν στη Χαλ, στη Σεβίλλη και στη Λάτσιο αντίστοιχα), αλλά έχει μόνο ένα αριστερό εξτρέμ (τον Τζόλη) και στα δεξιά της επίθεσης πλην του νεαρού Καρέτσα υπάρχει μόνο ο βετεράνος στρατιώτης Γιώργος Μασούρας.
Είναι μια ομάδα που αν δούλευε με ένα προπονητή σίγουρα θα εξελισσόταν αλλά ο Γιοβάνοβιτς χρόνο για προπονήσεις με τα παιδιά του δεν έχει εξαιτίας του προγράμματος. Στην τελευταία συνέντευξη Τύπου είπε το παράπονό του, αλλά δεν ξέρω πόσοι το πρόσεξαν. «Υπάρχουν προγραμματισμένα τέσσερα παιχνίδια μέσα σε δύο εβδομάδες, και υπάρχουν συνεχώς ταξίδια. Που σημαίνει πως περισσότερο θα αναλώσουμε τον χρόνο μας στις αναλύσεις και όχι στην προπόνηση» είπε. Οχι αναζητώντας κάποιο άλλοθι, αλλά γιατί αυτό συμβαίνει. Αλλά άντε να το εξηγήσεις σε όλους όσους πιστεύουν πως η Εθνική μας είναι γεμάτη από καλούς παίκτες αλλά αυτοί δεν αξιοποιούνται όπως πρέπει.
Παούνοβιτς
Μπορεί στη χημεία να υπάρχει πρόβλημα αλλά ότι το υλικό της Εθνικής είναι καλό ισχύει. Το είπε χθες και ο προπονητής της Σερβίας, Βέλικο Παούνοβιτς. «Η Ελλάδα έχει μια εθνική ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί σε κάθε παιχνίδι, να έχει την κατοχή της μπάλας και να παίζει καλό ποδόσφαιρο» τόνισε και έπλεξε το εγκώμιο του πρωταθλήματός μας.
«Το ελληνικό πρωτάθλημά βρίσκεται στη 12η θέση της Ευρώπης βάσει χρηματιστηριακής αξίας, ενώ το δικό μας στην 29η. Επιπλέον, οι υποδομές, τα γήπεδα, ο ανταγωνισμός, το κοινό που παρακολουθεί τους αγώνες δεν συγκρίνονται με όσα βλέπω στη Σερβία. Πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και οφείλουμε να στοχεύσουμε και εμείς προς αυτή την κατεύθυνση, ανάλογα με τις δυνατότητές μας.
Είδαμε πόσοι νεαροί παίκτες τους αγωνίζονται στα πέντε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα γιατί διαθέτουν ταλέντο. Οι Ελληνες έχουν αναπτύξει ένα καλό σύστημα δουλειάς στις εθνικές τους ομάδες. Ολα αυτά δεν είναι τυχαία» είπε και πρόσθεσε: «Οταν πήγα στην Ισπανία το 1995, οι Ισπανοί δεν ήταν πρωταθλητές Ευρώπης και κόσμου. Με την πάροδο των ετών, αναζήτησαν διάφορα μοντέλα που θα τους οδηγούσαν στο σημερινό τους επίπεδο. Οι Ισπανοί είχαν πάντα προοπτικές, αλλά πλέον έχουν καταστεί σημείο αναφοράς για όλους».
Αν μη τι άλλο η αναφορά στο τι κάνουν οι Ελληνες με παράλληλη σύγκριση με όσα κάνουν οι Ισπανοί είναι άκρως κολακευτική.
Προσπαθούν
Το αποψινό ματς είναι μια ευκαιρία για την ομάδα του Γιοβάνοβιτς. Οι Σέρβοι έρχονται από πολύ άσχημα φιλικά: όσα έδωσαν μετά τον αποκλεισμό από το Μουντιάλ (με την Ισπανία, το Μεξικό, το Πράσινο Ακρωτήρι) τα έχασαν. Προσπαθούν να ξεπεράσουν μια απογοήτευση. Το μόνο κακό είναι ότι το ίδιο ισχύει και για την Εθνική μας…