Όταν έγινε η διακοπή του πρωταθλήματος για τα παιχνίδια της εθνικής ομάδας άκουγα διαρκώς ότι προπονητές όπως ο Αλέσιο Λίσι του ΠΑΟΚ και ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ του Ολυμπιακού θα έχουν τη δυνατότητα να δουλέψουν και να μάθουν λίγο καλύτερα τους παίκτες τους – ο Βάσκος όλους τους παίκτες της ομάδας του καθώς την ανέλαβε λίγες μέρες πριν, ο Ιταλός κυρίως όσους αποκτήθηκαν προς το τέλος της μεταγραφικής περιόδου κι έχουν την ανάγκη να προσαρμοστούν.
Σίγουρα κάποια ευεργετική επίπτωση θα έχει η διακοπή στη δουλειά και των δύο. Πλην όμως υπάρχει ένας κίνδυνος με τον οποίο θα βρεθούν αντιμέτωποι κι αυτοί οι προπονητές, αλλά και όλοι όσοι έχουν στις εθνικές ομάδες πολλούς. Ο κίνδυνος είναι να επιστρέψουν από τις υποχρεώσεις τους στην Εθνική πολλοί ποδοσφαιριστές και χωρίς ρυθμό και απροπόνητοι.
Κίνδυνος
Τον κίνδυνο αυτό τον έκανε κατανοητό – άθελά του σίγουρα – με μια δήλωσή του ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Περιμένοντας το χθεσινοβραδινό παιχνίδι της Εθνικής μας με τους Σέρβους ξαναδιάβαζα τη δήλωση του ομοσπονδιακού μας προπονητή για τη δυσκολία της δουλειάς του στην Εθνική. Την παραθέτω ολόκληρη γιατί έχει ενδιαφέρον.
Δήλωση
«Είναι πρώτη φορά που γίνεται ο προγραμματισμός των συγκεκριμένων αγώνων με αυτόν τον τρόπο. Πιστεύω όμως ότι αυτό μπορεί να συμβεί και στη συνέχεια, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις επόμενες διοργανώσεις. Θα δίνουν συχνά οι Εθνικές τέσσερα ματς σε τρεις εβδομάδες. Αυτό δυσκολεύει πάρα πολύ τους προπονητές, γιατί ουσιαστικά δεν έχουμε περιθώρια χρόνου για να κάνουμε κάποιες ιδιαίτερες προετοιμασίες αλλά και κάποιες κανονικές προπονήσεις.
Καταλαβαίνετε κι εσείς (σ.σ.: είπε απευθυνόμενος στους παρόντες δημοσιογράφους) ότι υπάρχουν τέσσερα παιχνίδια μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, και υπάρχουν και ταξίδια. Που σημαίνει πως περισσότερο θα αναλώσουμε τον χρόνο μας στις αναλύσεις, και όχι στην προπόνηση. Είναι κάτι στο οποίο πρέπει να προσαρμοστούμε (…) σκεπτόμενοι ότι αυτό μπορεί να συμβεί και τον επόμενο Σεπτέμβριο όταν θα υπάρχουν τα προκριματικά για το Euro» τόνισε.
Χρόνος
Τι λέει ο Γιοβάνοβιτς: Ότι αυτές τις μέρες που έχει στα χέρια του τούς διεθνείς του δεν υπάρχει καθόλου χρόνος για προπόνηση. Και δεν υπερβάλλει. Αρκεί να δείτε το πρόγραμμα της Εθνικής Ελλάδος αυτή την εβδομάδα. Η Εθνική μας έπειτα από μια προπόνηση ταξίδεψε την Τετάρτη για το Βελιγράδι. Χθες, Πέμπτη, αγωνίστηκε με τη Σερβία, την Παρασκευή ακολούθησε νέο ταξίδι. Η ομάδα θα κάνει μια χαλαρή προπόνηση το Σάββατο και την Κυριακή θα παίξει με τους Γερμανούς. Και το ίδιο θα γίνει και την επόμενη εβδομάδα όταν και πάλι υπάρχουν παιχνίδια Πέμπτη – Κυριακή.
Ειδικά
Το πρόβλημα σε αυτή τη μεγάλη διακοπή δεν είναι ότι οι προπονητές δεν θα έχουν τους διεθνείς στις προπονήσεις: είναι ότι όσοι ποδοσφαιριστές στα ματς αυτά δεν αγωνιστούν θα γυρίσουν απροπόνητοι έπειτα από τρεις εβδομάδες και όσοι αγωνιστούν, κινδυνεύουν με επιβαρύνσεις που φέρνουν θλάσεις κ.λπ. Ολα αυτά σημαίνουν ότι τα προβλήματα των προπονητών μετά τη διακοπή θα είναι μεγαλύτερα…
Θα μπορούσαν
Σε ένα ποδόσφαιρο που τα ματς συνεχώς πληθαίνουν θα ήταν πιο λογικό οι εθνικές ομάδες να έχουν τη δική τους περίοδο για παιχνίδια εντός της σεζόν – και η περίοδος αυτή να είναι αποκλειστική, έτσι ώστε τα προγράμματα των εθνικών ομάδων και των συλλόγων να μην μπλέκουν.
Θα μπορούσε π.χ. με τον κατάλληλο προγραμματισμό η αγωνιστική περίοδος των συλλόγων να ολοκληρώνεται στις αρχές του Μαΐου και μετά να υπάρχει ένας ολόκληρος μήνας (μπορεί και σαράντα μέρες) για παιχνίδια του Nations League ή για τα προκριματικά του Euro ή για τα προκριματικά του Μουντιάλ κ.λπ. Θα μπορούσαν επίσης οι εθνικές ομάδες να δίνουν παιχνίδια τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά όταν όλα σχεδόν τα πρωταθλήματα, πλην των αγγλικών, έχουν τη διακοπή τους. Αλλά αυτά είναι δύσκολο να γίνουν από τη στιγμή που το ποδόσφαιρο πωλείται ως τηλεοπτικό πρόγραμμα.
Και τα ματς των εθνικών ομάδων, όταν εμφανίζονται διάσπαρτα μέσα στη σεζόν, εξασφαλίζουν μια χαρά τηλεθεάσεις. Ο Γιοβάνοβιτς είπε ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε την ιδέα των μεγάλων διακοπών των πρωταθλημάτων. Ανάλογες διακοπές τριών εβδομάδων θα υπάρχουν, πρόβλεψε, και για τα προκριματικά του Euro 2028 που είναι στο πρόγραμμα του χρόνου. Εχει απόλυτο δίκιο. Δυστυχώς για τους προπονητές των συλλόγων.
ΠΑΟΚ
Μιλώντας για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, ο ΠΑΟΚ διαψεύδει ότι έχει συμφωνήσει με την τηλεοπτική πλατφόρμα του Γιάννη Αλαφούζου για την πώληση των δικαιωμάτων των εντός έδρας παιχνιδιών του για την επόμενη σεζόν. Μου έκανε εντύπωση η διάψευση γιατί κυκλοφορούσαν ακόμα και οι λεπτομέρειες της συμφωνίας, δηλαδή η διάρκειά της, τα χρήματα κτλ.
Τι μπορεί να άλλαξε (αν κάτι άλλαξε και δεν πρόκειται για διάψευση για τα μάτια του κόσμου…) δεν το γνωρίζω. Δεν μπορώ να πιστέψω πάντως αυτό που κυκλοφορεί, ότι δηλαδή ο Ιβάν Σαββίδης θύμωσε για τη διαιτησία που είχε ο ΠΑΟΚ στο ματς με τον Παναθηναϊκό και έκανε πίσω. Μου μοιάζει ακόμα και για τον απρόβλεπτο Ιβάν υπερβολικό.
Μπέος
Επειδή αναφέρθηκα σε διαιτητές, επισημαίνω ότι ο Αχιλλέας Μπέος με την ιδιότητα του παράγοντα της ομάδας του Βόλου έκανε πράξη την εξαγγελία της περασμένης Κυριακής και κατέθεσε μήνυση κατά των διαιτητών Πολυχρόνη και Τζήλου που είχαν τοποθετηθεί στο ματς της ΑΕΚ με τον Βόλο από τον αρχιδιαιτητή Λανουά.
Τους κατηγορεί για στοιχηματισμό στο συγκεκριμένο ματς και ζητά τον έλεγχό τους. Δεν ξέρω τι στοιχεία μπορεί να έχει. Αναρωτιέμαι πάντως τι θα κάνει στη συνέχεια ο Λανουά, δηλαδή αν θα συνεχίσει να τους ορίζει στα ματς του Βόλου θεωρώντας τη μήνυση υπερβολική ή αν θα τους θεωρήσει αντίδικους του δημάρχου Βόλου και δεν θα τους τοποθετεί στα παιχνίδια της ομάδας του. Αν συμβεί το δεύτερο, με την ευκολία που γίνονται οι μηνύσεις στην Ελλάδα και με δεδομένο ότι πολλοί έχουν πολύ νωρίς παράπονα από τη διαιτησία, βλέπω στην Ευελπίδων να χρειάζεται ειδική αίθουσα για τις υποθέσεις.
Αίθουσα
Κανονικά βέβαια ο Λανουά έπρεπε να αφήσει τον Πολυχρόνη και τον Τζήλο λίγο στην άκρη και να ανακοινώσει και τις ποινές τους. Αλλά από τη στιγμή που επί της ουσίας επί των ημερών του Γάλλου έχουν καταργηθεί οι τιμωρίες δεν μπορεί κανείς αυτό να το περιμένει. Οπότε καλά είναι ο Γιώργος Φλωρίδης να προνοήσει να υπάρχει ειδική αίθουσα για ποδοσφαιροδίκες. Θα μπορούσαμε και να τη λέγαμε «αίθουσα Αλέξη Κούγια». Με όλο αυτό το πανηγύρι, το παραδέχομαι πως ο Κούγιας μού λείπει…