Η επικράτηση απέναντι στον ΝΠΣ Βόλο έδωσε στον Αρη την ευκαιρία να αφήσει πίσω του ένα αρνητικό σερί και να αναζητήσει ξανά τη σταθερότητά του. Παράλληλα, έδειξε πως υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, καθώς η εικόνα της ομάδας εξακολουθεί να παρουσιάζει διακυμάνσεις.
Στο τελευταίο παιχνίδι, οι «κιτρινόμαυροι» δεν απέφυγαν τα διαστήματα στα οποία έχασαν τον έλεγχο και τη συνοχή τους. Και κάπως έτσι, ένα από τα ζητήματα που επανήλθαν στο προσκήνιο ήταν η περιορισμένη βοήθεια από τους ποδοσφαιριστές που ήρθαν από τον πάγκο.
Η διακοπή προσέφερε χρόνο για δουλειά, αλλά όχι για… θαύματα. Ο Μιχάλης Γρηγορίου έριξε το βάρος σε συγκεκριμένους τομείς, αλλά εκείνος των αλλαγών φαίνεται να χρήζει άμεσων παρεμβάσεων.
Ο Έλληνας τεχνικός έχει ασφαλώς να διαχειριστεί δύσκολες ισορροπίες, χωρίς να μπορεί να εγγυηθεί την απόδοση κάθε παίκτη που έρχεται από τον πάγκο. Ωστόσο, η αξιολόγηση των διαθέσιμων επιλογών και η αξιοποίησή τους τη σωστή στιγμή αποτελούν σημαντικό κομμάτι της δουλειάς του. Κόντρα στον Βόλο, οι Φαντιγκά και Γαλανόπουλος ήταν εκείνοι που ανταποκρίθηκαν καλύτερα, σε αντίθεση με τον Ράφα Μιρ, του οποίου η παρουσία δεν δικαιώνει μέχρι στιγμής τις προσδοκίες.
Ούτε ο Γένσεν στον χώρο του κέντρου ούτε ο Μπουσαΐντ στην επίθεση έδωσαν την απαιτούμενη ώθηση. Η κατάσταση διαφέρει από προηγούμενα παιχνίδια, όταν οι εναλλακτικές λύσεις είχαν ουσιαστική συμβολή, όπως συνέβη με την Καλαμάτα και τον ΟΦΗ.
Ο Αρης δείχνει να αναζητά ξανά αγωνιστική ταυτότητα, όμως η αξιοποίηση του πάγκου παραμένει ζητούμενο. Ο Γρηγορίου καλείται να βρει τις κατάλληλες λύσεις, ώστε οι αλλαγές να διατηρούν τη δυναμική της ομάδας και να διορθώνουν τα προβλήματα όταν αυτό απαιτείται.